Hoofdmenu openen

Henri François Julien Claude burggraaf Davignon (Sint-Joost-ten-Node, 3 december 1854 - Nice, 12 maart 1916) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

Inhoud

LevensloopBewerken

Julien Davignon was een zoon van Henri-Eugène Davignon en van Caroline Millot. Hij trouwde in 1878 met Hélène Calmeyn (1858-1934) en ze hadden twee zoons en drie dochters. Op 11 maart 1916, daags voor zijn dood, werd hij opgenomen in de erfelijke Belgische adel, met de titel van burggraaf, overdraagbaar op al zijn nakomelingen. Deze verheffing werd bevestigd op 15 november 1919 in open brieven toegekend aan zijn weduwe. Davignon was doctor in de rechten en eigenaar.

Davignon was een groot voorstander van de katholieke zienswijzen. Vanaf 1879 - begin van de schoolstrijd - werd hij secretaris en penningmeester van het Centraal Comité van de vrije scholen in Brussel. Hij was vervolgens secretaris-generaal van de Mechelse Congressen in 1889 en 1890. Hij werd ook vicevoorzitter van het boerensyndicaat voor het arrondissement Verviers. Hij werd senator voor het arrondissement Verviers (1898-1900) en vervolgens volksvertegenwoordiger (1900-1916). Hij was minister van Buitenlandse Zaken van mei 1907 tot januari 1916. Hij overleed in Nice in maart 1916.

Politieke loopbaanBewerken

Davignon werd verkozen tot katholiek senator voor het arrondissement Verviers en bleef dit tot in 1900.

Hij was vervolgens, van 1900 tot aan zijn dood volksvertegenwoordiger voor hetzelfde arrondissement.

In 1907 werd hij minister van Buitenlandse Zaken in de regering-De Trooz en bleef dit tot 18 januari 1916. Van die datum tot aan zijn dood was hij nog minister zonder portefeuille.

PublicatiesBewerken

  • La conduite des armées allemandes en Belgique et en France d'après l'enquête anglaise, Parijs, 1915.
  • La Belgique et l'Allemagne. Textes et documents (...), Lausanne, 1915.

LiteratuurBewerken

  • [P. NOTHOMB,] Julien Davignon, in: Le Correspondant, Parijs, 23 juni 1916.
  • J. M. JADOT, Henri Davignon, ministre des Affaires Etrangères, in: Biographie coloniale beklge, T. IV, 1955.
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
Voorganger:
Paul de Favereau
Minister van Buitenlandse Zaken
1907-1916
Opvolger:
Eugène Beyens
Minister zonder portefeuille
1916