Hoofdmenu openen

Joseph de Riquet de Caraman Chimay (1836-1892)

politicus uit België (1836-1892)
Wapenschild van Joseph II de Riquet de Caraman Chimay

Marie Joseph (II) Guy Henri Philippe de Riquet de Caraman Chimay (Menars, 9 oktober 1836 - Brussel, 29 maart 1892), 18e prins van Chimay, prins van Caraman, was een Belgisch minister en volksvertegenwoordiger voor de Katholieke Partij.

LevensloopBewerken

Joseph behoorde tot de prinselijke familie De Riquet de Caraman. Hij was een zoon van graaf Joseph de Riquet de Caraman et de Chimay en van Marie-Louise de Palapra. Hij trouwde achtereenvolgens met Marie-Joséphine de Montesquiou de Fézensac en met Marie-Mathilde de Barandia.

Hij doorliep een diplomatieke carrière:

  • 1855: gezantschapsattaché, toegewezen aan de centrale administratie;
  • 1858: gezantschapssecretaris tweede klasse;
  • 1859: toegewezen aan de Handelsdirectie;
  • 1862: toegewezen aan de Missie in Parijs;
  • 1862: gezantschapssecretaris eerste klasse;
  • 1864: toegewezen aan de Missie in Rome;
  • 1865: toegewezen aan de Missie in Sint-Petersburg;
  • 1867: zaakgelastigde in Bern;
  • 1870: gezantschapsraadsheer;
  • 1877: minister-resident.

In oktober 1870 werd hij benoemd tot gouverneur van Henegouwen en oefende dit ambt uit tot in juni 1878.

In juni 1882 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor de Katholieke Partij in het arrondissement Philippeville en vervulde dit mandaat tot aan zijn dood.

In 1884 werd hij minister van Buitenlandse Zaken in de regering-Auguste Beernaert en ook dit ambt vervulde hij tot aan zijn dood. In 1885 was hij Belgisch afgevaardigde op de Koloniale Conferentie van Berlijn.

LiteratuurBewerken

  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement Belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1997, Brussel, 1997.

Externe linkBewerken