Hoofdmenu openen

Henk Krol

Nederlands journalist

Henricus Cornelis Maria (Henk) Krol (Tilburg, 1 april 1950) is een Nederlands journalist, ondernemer en politicus. Hij is sinds 10 september 2014 fractievoorzitter van 50PLUS in de Tweede Kamer, eerst als vervanger wegens ziekte van Martine Baay-Timmerman[1] en vanaf 31 december 2014 als vast lid van de Tweede Kamer. Van 27 maart 2014 tot 1 januari 2015 was hij lid van de gemeenteraad van Eindhoven.

Henk Krol
Krol in 2013.
Krol in 2013.
Algemene informatie
Volledige naam Henricus Cornelis Maria Krol
Geboren Tilburg, 1 april 1950
Functie Fractievoorzitter
Sinds 10 september 2014
Partij 50PLUS
Politieke functies
2011-2012 Statenlid Noord-Brabant
2012-2013
2014-heden
Lid Tweede Kamer
2012-2013
2014-heden
Fractievoorzitter
2014 Lid Gemeenteraad Eindhoven
Parlement.com (biografische informatie)
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Presentatie opname Miami Nightmare (anti-Bryantmanifestatie) V.l.n.r. Zangeres Zonder Naam, Sylvia de Leur, Pia Beck, Manfred Langer, Henk Krol en Robert Long (1980)

Hij was van ook september 2012 tot 4 oktober 2013 fractievoorzitter van de 50PLUS-fractie. Hij stapte op toen aan het licht kwam dat hij in zijn eerdere functie als DGA van de Best Publishing Group (BPG), die de Gay Krant uitgaf, pensioenpremies van werknemers voor een groot deel niet afdroeg. Hij was oprichter en hoofdredacteur van dat blad. Verder was hij van 10 maart 2011 tot september 2012 Statenlid in Noord-Brabant.

Hij was kandidaat bij de Europese Parlementsverkiezingen 2014 in Nederland. Hij stond op een lage plaats, en werd aangeduid als lijstduwer, met dien verstande dat hij bij voldoende voorkeurstemmen mogelijk daadwerkelijk zitting zou nemen in het Europese parlement.[2]

LoopbaanBewerken

Krol begon zijn carrière bij de VPRO-radio. Via de TROS werd hij in 1977 voorlichter van de Tweede Kamerfractie van de VVD. In dat jaar richtte hij ook samen met ondernemer en homoactivist Walter Kamp en Coos Huijsen, het eerste openlijk homoseksuele Kamerlid, de Stichting Vrije Relatierechten op [1]. Die organiseerde in 1977 in het Amsterdamse Concertgebouw de spectaculaire Miami Nightmare, een evenement met optredens van tal van artiesten en politici.dat de hele nacht duurde. Doel was politieke erkenning voor homorechten te krijgen en om 100.000 gulden in te zamelen voor een advertentiecampagne tegen de Amerikaanse homohaatster Anita Bryant. Beide doelen werden ruimschoots bereikt. Met het resterende geld begon Krol de strijd voor de openstelling van het burgerlijk huwelijk. 

Bij wijze van grap richtte hij in december 1979 de Gay Krant op.[3] In 1982 schreef hij als eerste Nederlandse journalist over aids. Hij was tevens medeproducent van diverse kunstprojecten en (mede)auteur van onder meer Rick's Report, Hoe vertel ik het mijn ouders? en Uit de Kast. Nadat hij er zelf mee werd geconfronteerd, werkte hij ook mee aan twee boeken over kanker: Buigen als Bamboe en Bekend met Kanker.

Krol streed samen met de jurist Jan Wolter Wabeke[4] jarenlang voor de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor homo- en lesbienneparen. Nederland ging daar op 1 april 2001 als eerste land van de wereld toe over. Hij verkreeg hiermee internationale bekendheid.

In 2009 ontving Krol de eerste Jos Brink-prijs vanwege zijn "fundamentele bijdrage aan de bevordering van de sociale acceptatie van homoseksuelen in Nederland".[5]

Politieke carrièreBewerken

In maart 2011 was Krol kandidaat voor 50PLUS bij de verkiezingen voor de Provinciale Staten van Noord-Brabant en werd als Statenlid gekozen. Verder stond hij op de vijfde plaats op de kandidatenlijst van die partij voor de Eerste Kamerverkiezingen twee maanden later. Op 4 juni 2012 werd bekend dat Krol als lijsttrekker de ouderenpartij 50PLUS ging ondersteunen tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2012.[6] Het campagnelied was een bewerking van Peter (als Henkie) gezongen door het nu 50+koor van Sweet Sixteen. Al tijdens de verkiezingscampagne was hij gedwongen het belangrijkste punt uit zijn partijprogramma in te trekken. Dat de ouderen de laatste jaren het meest in koopkracht zouden hebben ingeleverd, bleek aantoonbaar onjuist.[7]

Toen Krol zitting nam in de Tweede Kamer heeft hij zijn Statenlidmaatschap opgezegd.[8] Zijn maidenspeech hield hij op 20 september 2012 tijdens het debat over de verkiezingsuitslag.[9]

In maart 2013 zijn drie bedrijven waar Krol directeur-grootaandeelhouder (DGA) van was, Best Publishing Group, Best Publishing Group Beheer en digitale sekswinkel Gaytel, failliet verklaard.[10][11][12][13] Op 19 september 2013 werd bekend dat de curator een verzoek had ingediend om een externe accountant te laten onderzoeken of aan de boekhoudplicht is voldaan.[14]

In september 2012 werd Krol gekozen in de Tweede Kamer. In oktober 2013 stapte hij op. Op 10 september 2014 keerde hij terug in de Tweede Kamer wegens ziekte van Martine Baay. Op 17 oktober 2019 werd bekend dat het partijbestuur Krol voordroeg voor het lijsttrekkerschap voor de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021[15].

OpspraakBewerken

In 2005 kwam Krol in opspraak door de verkoop van het erectiemiddel Libidfit.[16] De Hiv Vereniging Nederland waarschuwde al in een vroeg stadium voor het gevaar van de pillen,[17] maar de Gay Krant bleef het middel verkopen. Toen toenmalig minister Hoogervorst de Tweede Kamer meedeelde dat hij de Inspectie van de Volksgezondheid (IGZ) opdracht zou geven om tegen de Gay Krant op te treden, staakte het blad de verkoop.[18]

In 2012 probeerde Krol via een advocaat te voorkomen dat het tijdschrift Winq een kritisch artikel over hem publiceerde. Het tijdschrift was verrast en weigerde aan het verzoek gehoor te geven.[19]

Op 15 februari 2013 werd Krol door de rechtbank Oost-Brabant veroordeeld tot een boete van € 750,- voor het hacken van een beveiligd medisch systeem. Dit gebeurde naar aanleiding van een tipgever die meldde dat er in te loggen was met de gebruikersnaam en het wachtwoord 'admin'. Krol, toen nog journalist, kreeg geen gehoor van het betreffende medisch laboratorium 'Diagnostiek voor U' en besloot hierop het lek openbaar te maken. De tipgever is veroordeeld tot een voorwaardelijke geldboete van € 250.[20][21]

In 2013 zijn drie ondernemingen waar Krol DGA van was failliet gegaan, waaronder Best Publishing Group (BPG), dat de Gay Krant uitgaf. De economische omstandigheden waren de krant fataal geworden, meldde het tijdschrift op zijn website.[22] Al langer was bekend dat het tijdschrift in zwaar weer zat en hoge schulden had aan onder andere de Belastingdienst. Deze schulden zouden volgens de Gay Krant zijn ontstaan door een frauderend personeelslid. Hier is echter nooit een bewijs voor geleverd. Krol was door belangenverstrengeling en diverse andere ongeregeldheden gedwongen zijn zakelijke belangen op afstand te zetten door 50PLUS.[23][bron?] De Gay Krant heeft later onder andere leiding een doorstart gemaakt.

Op 4 oktober 2013 openbaarde de Volkskrant dat toen Krol DGA van BPG was het bedrijf gedurende een aantal jaren alleen overlijdensrisicopremie voor de werknemers aan de pensioenverzekeraar Nationale Nederlanden had afgedragen, en niet de pensioenpremie. Er was daardoor geen pensioenopbouw over die jaren. De verzekeraar had Krol meermalen in brieven op het verzuim aangesproken, maar het lichtte eerst het personeel nog niet in.[24] Naar aanleiding van deze onthulling stapte Krol op als fractievoorzitter en partijleider.[25] Krol verklaarde in het televisieprogramma WNL op Zondag op 6 oktober 2013 dat hij het bestaan van de brieven niet kende en dat zijn secretaresse deze had weggemoffeld. Het personeel werd wel ingelicht toen dat in 2007 in de nieuwe pensioenwet verplicht gesteld werd. De werknemers kregen toen wel de werknemersbijdrage terug.

De accountant van de Stichting Vrienden van de Gay Krant (SVGK, nu in liquidatie) trok de goedkeurende controleverklaring met betrekking tot een projectsubsidie die eerder toegekend en betaald was aan de stichting in. (Krol was daarbij niet direct partij en werd daarom niet gehoord.) De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap herzag daarop een subsidie van € 206.833 door deze vast te stellen op nihil en vorderde het bedrag van de stichting terug. Het nieuwe bestuur (drie vereffenaren) stelde als bestuur en ieder privé Krol als voormalige voorzitter persoonlijk aansprakelijk. Ze verweten Krol onder meer dat ze in ieder geval te weinig administratieve stukken van hem als voormalig bestuurder hadden gekregen om zich tegen de terugvordering te verweren. Ze legden conservatoir beslag op twee van zijn woningen,[26] dagvaardden hem vervolgens en deden ook aangifte (zie ook Stichting Vrienden van de Gay Krant). Krol werd in hoger beroep wederom vrijgesproken van subsidiefraude.[27]

Krol werd door de Stichting Vrienden van de Gay Krant (SVGK, nu in liquidatie), beschuldigd van fraude en oplichting. Krol werd de afgelopen jaren in totaal zes maal vrijgesproken van die beschuldigingen door twee rechtbanken en twee gerechtshoven. Zowel de Rijksrecherche als de Fiod kwamen na oriënterende feitenonderzoeken tot de conclusie dat er geen reden tot verdenking was.[2]

Externe linksBewerken