Glatirameer

geneesmiddel
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Glatirameer (Copaxone) is een geneesmiddel dat in de handel is als Glatirameer-acetaat en is het acetaat van synthetische polypeptides die zijn opgebouwd uit 4 aminozuren: L-glutaminezuur, L-alanine, L-tyrosine en L-lysine

Glatirameer
Gebruik
Geneesmiddelengroep Immunomodulatoren
Merknamen Copaxone
Indicaties Multiple sclerose
Voorschrift/recept Ja
Toediening SC
Risico met betrekking tot
Zwangerschapscat. Ontraden[1]
Lactatie (borstvoeding) Niet bekend → voorzorg: niet combineren
Rijvaardigheid Geen beperkingen
Alcohol Geen beperkingen
Databanken
CAS-nummer 28704-27-0
ATC-code [https://www.whocc.no/atc_ddd_index/?code=L03AX13 L03AX13 L03AX13 ]
PubChem 3081884
DrugBank DB05259
Chemische gegevens
Molecuulformule C25H45N5O13
IUPAC-naam Glatirameracetat
Molmassa 623,66 g·mol−1 g/mol
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

De samenstelling van de bestanddelen zorgt ervoor dat de isoleerlaag van zenuwen, die bij een MS-aanval ontstoken raken, sneller herstelt. Ook het aantal ontstekingsreacties wordt verminderd.

IndicatiesBewerken

DoseringBewerken

1x Daags 20 mg per injectie subcutaan. Injectieplek dagelijks wisselen.

WerkingBewerken

Hoe het precies werkt, is onbekend. Vermoed wordt dat de stof het immuunsysteem misleidt. Het remt de beschadiging en ontsteking van de myelinelaag om de zenuw. Na toediening worden specifieke T-suppressorcellen geïnduceerd en geactiveerd in de periferie.[2] In onderzoeken werd een afname van 29% van de aanvallen gezien.

NevenwerkingenBewerken

  • Soms:
    • Direct na de injectie: blozen, pijn op de borst, hartkloppingen en benauwdheid (zogenaamde IPIR: Immediate Post-Injection Reaction)
    • Maag-darmklachten: diarree, misselijkheid of verstopping
    • Pijn en irritatie van de injectieplaats: gezien het langdurig en dagelijks gebruik dient men bedacht te zijn op Lipodystrofie
    • Gewrichtspijn en rugpijn.
  • Zelden
    • Vasthouden van vocht (dikke enkels en voeten), eventueel ook toename van het lichaamsgewicht.
    • Moeilijk kunnen plassen.
    • Vaker last van infecties, zoals een koortslip of vaginale schimmelinfecties.
    • Trillen en wazig zien.
    • Slaperigheid, geheugen- en spraakstoornissen.
  • Zeer zelden
    • Overgevoeligheid voor het middel. Dit uit zich met huiduitslag, galbulten en jeuk.
    • Ernstige overgevoeligheid geeft benauwdheid, een opgezwollen gezicht of flauwvallen.

Externe linkBewerken