Hoofdmenu openen
Zie artikel Dit artikel gaat over de wielerwedstrijd voor de beloftenmannen. Zie Ronde van Italië voor de wielerwedstrijd voor de mannen of zie Ronde van Italië voor vrouwen voor de wielerwedstrijd voor de vrouwen.

De Ronde van Italië voor beloften, beter bekend onder de bijnaam Baby Giro, is een jaarlijkse wielerwedstrijd in Italië voor beloften (vroeger amateurs) en een kleinere uitvoering van de 'grote' Ronde van Italië. In 2009 werd de naam van de rittenkoers veranderd in Girobio, met als bedoeling de aandacht die de Giro voor het milieu heeft in de verf te zetten.

Vlag van Italië Girobio
Regio Italië
Periode juni
Type Etappekoers
Categorie 2.2
Geschiedenis
Eerste editie 1970
Aantal edities 41 (2018)
Eerste winnaar Vlag van Italië Giancarlo Bellini
Laatste winnaar Vlag van Rusland Aleksandr Vlasov
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De deelnemers aan de ronde mochten vroeger niet ouder zijn dan 25 jaar. Tegenwoordig is de leeftijdsgrens opgetrokken tot 26 jaar. De ronde vindt meestal plaats in juni en bestaat uit ongeveer 10 etappes door Midden- en Noord-Italië. In het parcours zijn vaak een individuele tijdrit en enkele bergetappes opgenomen.

De wedstrijd wordt door wielerliefhebbers vooral gevolgd omdat veel oud-winnaars later zeer goede professionals werden, zoals Marco Pantani, Danilo Di Luca, Gilberto Simoni, Pjotr Oegroemov, Dario Cataldo en Francesco Moser, een regel die echter niet altijd opgaat. De Baby Giro bestaat sinds 1970 en werd in 1987, 2005, 2007 en 2008 niet verreden. De meeste oud-winnaars zijn Italianen.

De Girobio mag niet verward worden met Toscana-Terra di Ciclismo die deel uitmaakte van de UCI Nations Cup U23 in de categorie 2.Ncup. Die rittenkoers vindt plaats in de regio Toscane. Hij werd in 2011 voor het eerst ingericht in aanloop naar de WK wielrennen die in 2013 in Toscane zullen worden gehouden.

Lijst van winnaarsBewerken

1970 ·   Giancarlo Bellini
1971 ·   Francesco Moser
1972 ·   Giovanni Battaglin
1973 ·   Gianbattista Baronchelli
1974 ·   Pizzini Leone
1975 ·   Ruggero Gialdini
1976 ·   Francesco Conti
1977 ·   Claudio Corti
1978 ·   Franco Stiz
1979 ·   Alf Segersall
1980 ·   Giovanni Fedrigo
1981 ·   Sergej Voronin
1982 ·   Francesco Cesarini
1983 ·   Vladimir Volochin
1984 ·   Pjotr Oegroemov

1985 ·   Sergei Oeslamin
1986 ·   Alexander Krasnov
1987 · Niet verreden
1988 ·   Dmitri Konysjev
1989 ·   Andrej Teterioek
1990 ·   Wladimir Belli
1991 ·   Francesco Casagrande
1992 ·   Marco Pantani
1993 ·   Gilberto Simoni
1994 ·   Leonardo Piepoli
1995 ·   Giuseppe Di Grande
1996 ·   Roberto Sgambelluri
1997 ·   Oscar Mason
1998 ·   Danilo Di Luca
1999 ·   Tadej Valjavec

2000 ·   Raffaele Ferrara
2001 ·   Davide Frattini
2002 ·   Giuseppe Muraglia
2003 ·   Dainius Kairelis
2004 ·   Marco Marzano
2005 · Niet verreden
2006 ·   Dario Cataldo
2007-2008 · Niet verreden
2009 ·   Cayetano Sarmiento
2010 ·   Carlos Betancur
2011 ·   Mattia Cattaneo
2012 ·   Joseph Dombrowski
2013-2016 · Niet verreden
2017 ·   Pavel Sivakov
2018 ·   Aleksandr Vlasov

Overwinningen per landBewerken

Overwinningen Land
26   Italië
7   Sovjet-Unie
2   Colombia,   Rusland
1   Litouwen,   Oostenrijk,   Slovenië,   Verenigde Staten,   Zweden