Hoofdmenu openen

Erythrolamprus epinephelus

soort uit het geslacht Liophis

Erythrolamprus epinephelus is een slang uit de familie Dipsadidae. De soort werd lange tijd tot de familie gladde slangen (Colubridae) gerekend. De verouderde geslachtsnaam is Leimadophis, later werd Liophis gebruikt.[1]

Erythrolamprus epinephelus
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Liophis epinephelus bimaculatus.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Serpentes (Slangen)
Superfamilie:Colubroidea
Familie:Dipsadidae
Geslacht:Erythrolamprus
Soort
Erythrolamprus epinephelus
Cope, 1862
Afbeeldingen Erythrolamprus epinephelus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Erythrolamprus epinephelus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Uiterlijke kenmerkenBewerken

De maximale lichaamslengte is 110 centimeter, het lichaam is erg dun. De kleur is roodachtig bruin met over de voorzijde en rug een donkere, meestal zwarte nettekening die naar de staart toe breder en rechter wordt; de staartpunt is gebandeerd. Ook gestreepte exemplaren komen voor hoewel de kleurenvariatie niet erg groot is. Er zijn 8 ondersoorten die onderling iets verschillen.

Verspreiding en habitatBewerken

De slang komt voor in Ecuador, Peru, Panama, Colombia, Venezuela en Costa Rica. De habitat bestaat uit zeer vochtige bossen, meestal boven de 800 meter boven zeeniveau. Ook in nevelbossen, waar het zo vochtig is dat veel reptielen zich er niet in thuis voelen leeft deze soort. In de streken waar Erythrolamprus epinephelus voorkomt is de soort erg algemeen maar omdat het met veel kikker- en slangensoorten die op het menu staan niet goed gaat is de slang kwetsbaar.

LevenswijzeBewerken

Opmerkelijk is dat alleen kikkers en kleine slangen gegeten worden, er wordt geen ander voedsel aanvaard. Omdat het grootste deel van de kikkersoorten die in het verspreidingsgebied leven pijlgifkikkers (familie Dendrobatidae) zijn, is Erythrolamprus epinephelus immuun voor de vele soorten giftige kikkers, van de beruchte Phyllobates terribilis is de slang de enige bekende vijand. Ook is bekend dat de giftige klompvoetkikker Atelopus varius op het menu staat van de slang.

Vanwege de gespecialiseerde voedselbehoefte is het erg moeilijk om deze soort in gevangenschap te houden, waardoor er niet veel bekend is over de biologie en levenswijze.

OndersoortenBewerken

Er worden in totaal acht verschillende ondersoorten erkend, die afwijken wat betreft het verspreidingsgebied en de uiterlijke kenmerken.

BronvermeldingBewerken