Hoofdmenu openen

Duinrand S

amateurvoetbalclub uit Nederland

Duinrand S is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Schoorl in de kop van Noord-Holland, opgericht in 1990. Het eerste elftal van de club speelt in de Vijfde klasse zondag (seizoen 2017/18). Duinrand S speelt haar thuiswedstrijden op het complex aan de Smeerlaan te Schoorl. Het complex telt 3 speelvelden en een pannaveld. De vereniging telt ruim 400 leden, waarvan ongeveer 250 actief. Deze zijn verdeeld over 3 herenteams, 2 A-junioren, 3 B-junioren, 1 C-junioren, 1 D-pupillen, 1 meisjes-D-pupillen, 1 meisjes B pupillen, 1 E-pupillen, 1 F-pupillen en 1 mini-pupillen. Naast het voetballen worden er ook andere evenementen georganiseerd voor de jeugd.

Duinrand S
Duinrand S
Naam Duinrand S
Opgericht 6 juni 1990
Plaats Schoorl
Complex Sportpark Duinrand S
Competitie Vierde klasse zondag (2018/19)
Tenue
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
De eerste foto van alle voetballers in Schoorl werd gemaakt in de zomer van 1923 vanwege de emigratie van medeoprichter en secretaris Lau Schotvanger naar Canada. Staand vlnr Jan Mooy, Blankestein, Ype Minkema, Jan Korver, Matthijs de Leeuw, Alphons Leysen, Chris vd Kolk, Lou Schotvanger, Huug Louwerman, Nic Kuiper, Gerrit Selhorst, Floris Schermer, Arie Kruit. Knielend Louis Leysen, Adriaan Kroon, Jaap Korver, Kees Stroker, Gert Hoogvorst, Lou Schotvanger jr, Sijf de Leeuw, Hannes Leeuwenkamp, Klaas Wildeboer, Arie Schermer, Cor de Leeuw, Nic Duin, Willy Mundt. Zittend Cor vd Oord, Kees Damiaans, Dirk Sevenhuizen, Jo de Leeuw, Piet Korver, Nico Hoogland, Siem Damiaans, Jan Lemkes, Piet Gutter, Piet Strikker, Jan Postumes, Willem Postumes, Piet Bakker, Jan Vet, Van Eeten, ?, Piet Schotvanger, Henk Vet, Arie van Buuren, Marian Schermer
De 4e klasse KNVB werd na ruim 20 jaar afdeling bereikt door het kampioenschap in 1944. Hierdoor diende de club tevens zijn naam te wijzigen omdat er al een SVV bij de KNVB was ingeschreven. Op de foto Jo en Jaap Klop, Jan Selhorst, Co Hartog, Jaap Tuin, Piet Duinmeijer, Jaap Henneman, Barend Strooker, Cor van Zoonen, Jaap Oud, Arie Mooij, Willem Beeldman

Inhoud

GeschiedenisBewerken

De vereniging is op 1 juli 1990 opgericht als fusieclub van de voormalige openbare voetbalvereniging VV Schoorl (3 oktober 1920 opgericht als S.V.V.) en het katholieke Duinranders (25 augustus 1948). Voor deze fusie komen beide verenigingen uit in respectievelijk de derde en eerste klasse van de toenmalige afdeling Noord-Holland. Na de fusie zijn er 10 seniorenteams , 13 jeugdteams en 1 damesteam. Door de selectie worden meerdere kampioenschappen en promoties behaald. In het midden van de jaren negentig leidt dit naar de 2e klasse KNVB. In 1997 wordt zelfs bijna promotie naar de 1e klasse gehaald.[1] Na 1998 volgt de neergang, die eigenlijk al bij het kampioenschap van 1996 in het Noordhollands Dagblad van 27 augustus door voorzitter Piet Stam en trainer Illiopoulos wordt voorspeld. In een vergrijzende gemeente als Schoorl blijkt de vereniging een club met een waterhoofd. Junioren en pupillenaantallen nemen af. De jeugdteams spelen in lage competities. De doorstroming stokt. Degradaties volgen en in seizoen 2005/2006 belandt de voormalige 2e klasser uiteindelijk in 5e klasse. Het duurt tot seizoen 2011/2012 voor er weer champagne ontkurkt kan worden. Na een voor de club unieke reeks van 20 ongeslagen officiële wedstrijden, wordt in 2011 na 16 jaar een prijs gewonnen: de 1e periodetitel in klasse 5B. Einde 2011 geeft trainer Tristan Ooms in een interview aan ook naar het kampioenschap te streven. Op 9 april 2012 wordt tegen Zwaagdijk promotie naar de 4e klasse behaald. Een maand later volgt op 13 mei 2012 het 3e kampioenschap van de vereniging. De kroon op een uniek seizoen. In seizoen 2012/13 handhaaft de selectie zich eenvoudig in de 4e klasse met een 5e plaats. Voor seizoen 2013/14 wordt de voormalige jeugd- en damestrainer van de vereniging King Peerwijk, als nieuwe hoofdtrainer aangesteld. Hij krijgt als opdracht de doorstroming van de jeugd te bevorderen, waaraan hij gelijk gehoor geeft door in de eerste competitiewedstrijd al 5 eerste jaars senioren op te stellen.

Duinrand S in de 21e eeuwBewerken

De beginjaren blijken de topjaren van Duinrand S. In de jaren negentig van de vorige eeuw bestaat het team grotendeels uit spelers die door de club zelf zijn opgeleid. Terugblikkend wordt er wel gesproken van de Gouden Generatie. Niettemin blijkt ook deze generatie aan slijtage onderhevig en in 2001 vindt degradatie naar de 4e klasse plaats. Een klasse waarin de meeste verenigingen uit de regio spelen, en waarin Duinrand S dus min of meer thuishoort.

De doorstroming vanuit de jeugd is door het langdurig blijven vasthouden aan de routine, wel summier. Slechts sporadisch dringen nog spelers vanuit de junioren door tot de hoofdmacht. Als na het seizoen 2004/2005 het grootste deel van de oudere spelers stopt, staat de vereniging voor de keuze: Het 1e team terugtrekken,of op verzoek afdalen naar de 6e klasse, of het A juniorenteam laten doorstromen. Er wordt gekozen voor het laatste, met een desastreus gevolg. Niet alleen deze junioren, maar ook hun jeugdtrainer worden voor de leeuwen geworpen. Er gaan 19 wedstrijden verloren, en met een schamele 3 punten uit 22 wedstrijden en met 85 tegendoelpunten degradeert Duinrand S naar de 5e klasse. In deze klasse breekt een moeizame tijd aan. Van opbouwen is nauwelijks sprake. De hoofdmacht bestaat geregeld uit passanten van wie de meesten niet meer dan een seizoen voor de vereniging uitkomen. In 2007 wordt door het bestuur een poging gedaan het tij te keren en wordt de ervaren trainer Ron Petiet aangetrokken. Al na een maand gooit deze trainer het bijltje erbij neer omdat er volgens hem geen enkele motivatie in de selectie is te vinden.

Opmerkelijke genoeg floreert de jeugd. Hoewel er vanuit het verenigingsbestuur weinig sturing is en leiders en ouders min of meer zelf teams samenstellen en de trainingen verzorgen, lijkt deze aanpak de jeugd niet te schaden. Begin 2008 zien een aantal jeugdleiders mogelijkheden voor een fundamentelere aanpak. Er vinden dan enkele bestuurswijzigingen plaats en met voortvarendheid wordt door de nieuw opgetuigde Commissie Voetbalzaken structuur in de begeleiding van de jeugd en de selectie aangebracht. Kosten noch moeite worden gespaard om van Duinrand S het opleidingsinstituut voor de regio te maken. Er wordt een nieuwe hoofdtrainer aangetrokken, er wordt deskundig advies ingehuurd en voor elke spelerscategorie wordt een betaalde gediplomeerde trainer aangesteld. Effect op de hoofdmacht blijft uit. Het eerste team speelt nog 3 jaar moeizaam in de 5e klasse.

In 2010 volgt een nieuwe bestuurscrisis. Vrijwel alle vernieuwers zijn tussentijds opgestapt. Voorzitter Ruigrok weet ternauwernood opheffing van de vereniging te voorkomen. De geheel vernieuwde Commissie Voetbalzaken stelt meteen vast dat er te weinig middelen en mensen zijn om alle ambities waar te maken. Gedesillusioneerd stapt nu ook de voorzitter op. Binnen een jaar is niet alleen het gehele bestuur vervangen, maar zijn ook vrijwel alle daaronder ressorterende commissies van nieuw bloed voorzien.

Zonder nu het beleid over boord te zetten, wordt de aanpak vanaf 2010 pragmatischer en vooral realistischer. Uit een analyse van het ledenbestand blijkt bijvoorbeeld dat nog 28% van de leden senior is. Dat was bij de oprichting van de vereniging en in de tijd van de "gouden generatie" 70% bij een vergelijkbaar ledenbestand. Uit een benchmark met andere verenigingen blijkt dat de club flink achterblijft in kantine-inkomsten, wat verklaarbaar is uit het afgenomen aantal seniorleden. Kantine-inkomsten dekken bij veel dorpsclubs meestal meer dan 40% van de begroting. Ook wordt vastgesteld dat de vereniging bijna het dubbele uitgeeft aan trainerskosten ten opzichte van vergelijkbare verenigingen.

De sportieve meerjarendoelen voor de selectie worden bijgesteld. Een ambitieus kledingprogramma wordt gestaakt. Er wordt minder gestuurd en minder vergaderd. Bestuur en verenigingsleden stropen de mouwen op. Vaders die zich vervangen zagen door de gediplomeerde trainers keren terug als assistent. Senioren bieden zich aan om te assisteren bij de pupillen en juniorentrainingen waar vaders eerder waren afgehaakt. In het seizoen 2012/13 stromen dan voor het eerst weer 7 junioren door naar de selectie. Anders dan in het seizoen 2005/2006 is dit niet uit nood geboren, maar zijn de verwachtingen hoog. In het elftal dat in het seizoen 2011/12 kampioen wordt, spelen in de kampioenswedstrijd tegen BSV Bergen eveneens 7 spelers die hun wortels bij de vereniging hebben. De nieuwe ambities blijken ook grote gevolgen voor de clubkas te hebben gehad. Tussen 2008 en 2010 zijn de reserves gehalveerd en geeft de vereniging 60% meer uit aan begeleiders en trainerskosten dan aan contributie binnenkomt. Het nieuwe bestuur staat nu voor de uitdaging het goede van de vernieuwing te behouden, maar tegelijkertijd de vereniging weer financieel gezond te krijgen.

In het seizoen 2014-15 schrijft de vereniging na jaren van interen weer zwarte cijfers. Toch is er ook dit seizoen nog weer een aderlating. Vrijwel alle selectiespelers die niet in de dorpskern wonen verlaten na de degradatie van 2014 de vereniging. Ook haakt een compleet seniorenteam af vanwege de problematiek die veel voetbalverenigingen parten speelt: veel animo om te voetballen bij thuiswedstrijden, nauwelijks voor uitwedstrijden. Het vertrek van senioren is voor verenigingen in het algemeen een fikse aderlating. Zowel wat hoge contributiecategorie als kantineomzet betreft. De verhouding seniorleden is in 4 jaar tijd met nog eens 10% afgenomen en bedraagt nu 18% om 82%.

Voetbal in SchoorlBewerken

 
Aan de poort van de Sportlaan stond van 1935 tot 1985 Dirk Stoel om toegangskaartjes te "scheuren". Tijdens de wedstrijden liep Dirk langs de lijn om smokkelaars die onder het hek waren doorgekropen alsnog een kaartje te laten kopen. Met de groei van de vereniging in de jaren zeventig verloor Dirk steeds meer het overzicht en ook een beetje het plezier erin. Na een ernstig ongeluk in 1985 droeg Dirk zijn taak voor de volgende 50 jaar op aan een opvolger. Die zich niet aandiende.
Beginjaren SVVBewerken
  • De Schoorlse Voetbal Vereniging is mede opgericht door Lou Schotvanger die geregeld in Bergen een partijtje speelde. Toen daar in mei 1920 BSV werd opgericht, nam Schotvanger hetzelfde initiatief voor Schoorl. Een maand later was de SVV een feit. In het beginjaar was er geen sprake van een competitie. Er werd vriendschappelijk gespeeld op een veldje aan de Molenweg. Dat was klein en zanderig. Tegenstanders speelden er om die reden niet graag. De eerste competitiewedstrijd werd gespeeld op 18 september 1921. Een thuiswedstrijd in klasse 4A NHVB tegen CSV 3 uit Castricum dat collectief op de fiets naar Schoorl was gereisd. Uitslag 2-2, doelpuntenmakers onbekend. Diezelfde dag stonden er ook wedstrijden gepland voor Schoorl 2 en 3.
  • In 1922 kwam een terreintje aan de oostelijke Nollen beschikbaar in de nabijheid van het tramstation. Nog weer een jaar later werd gespeeld op een terrein hoek Laanweg Voorweg. Uiteindelijk werd in 1924 door Mw. Kieft een nieuw terrein aan de Molenweg beschikbaar gesteld. Hier zou tot aan de fusie in 1990 gespeeld worden. Inmiddels was ook de vereniging georganiseerd met een bestuur en een elftalbegeleider in de persoon van de kastelein van ’s Lands Welvaren, Thijs de Leeuw. Deze ondernemer zorgde voor een stevige materiële en financiële basis. Ook zijn zonen Cor en de later als West-Fries voordrachtskunstenaar bekend geworden Jo de Leeuw speelden voor de vereniging. Jo de Leeuw zou van 1935 tot 1955 bestuursfuncties voor de vereniging bekleden.
  • De opening van het veld op 4 mei 1924 is feestelijk, met fanfare, een vriendschappelijke wedstrijd tussen grootmachten Alcmaria en Bloemendaal (uitslag 6-2), een diner in hotel Eleonora en een bal in zaal Beeldman. Het eigen veld inspireert en in 1927 wordt een eerste kampioenschap in klasse 3C NHVB behaald. Spelen de feestelijkheden zich dan nog lokaal in de Rustende Jager af, bij het kampioenschap van 12 maart 1933 zijn de spelers in Alkmaar als toeschouwer bij een wedstrijd tussen 2 concurrenten. Door de uitslag wordt Schoorl zonder spelen kampioen en er wordt feest gevierds in Alkmaar. Daar raken verschillende Schoorlnaars 's avonds onder invloed van "geestrijk vocht" bij een opstootje in de Langestraat betrokken, waarna de politie hardhandig ingrijpt.[2]
Beginjaren DuinrandersBewerken
  • Het in 1948 opgerichte Duinranders speelt zijn eerste competitiewedstrijd op 11 september 1949. Het team wordt na een beslissingswedstrijd tegen VIOS 2, op 27 mei 1950 kampioen van klasse 3H, en promoveert naar de 2e klasse NHVB.
  • Hoewel in 1932 al in Bergen een katholieke sportvereniging was opgericht duurde het nog tot 1948 voordat in Schoorl een katholieke voetbalclub het licht zag. Voor de Tweede Wereldoorlog speelden Katholieke jongeren bij en tegen Katholieke verenigingen in diocesaal georganiseerde competities. Bij Berdos speelden 2 katholieke jongens uit Schoorl, Jacob Praat en Bart Wit.
  • Tijdens de wereldoorlog werd dit verzuilde verband doorbroken en kwam er een gemengde competitie. In 1946 werden enkele katholieken waaronder Arie Delis en de jonge Pé Berkhout lid van SVV. Hiermee de verzuiling en een bisschoppelijk advies doorbrekend. Het jaar daarna sloten nog enkele katholieke jongeren zich bij de SVV aan. Dit gebeurde overigens ook in andere dorpen, onder meer in Bergen waar de pastoor van de Petrus en Paulus kerk in 1946 met harde hand een dreigende fusie tussen Berdos en BSV wist te voorkomen. Parochiebestuurders voorzagen een ongewenste ontwikkeling. Zij zagen voor clubleiders als taak de “plicht tot vormend jeugdwerk in het licht der katholieke beginselen”. Dat gebeurde niet bij de openbare SVV. In Schoorl bracht het parochiebestuur samen met pastoor Dorst een aantal bezoeken aan Arie Delis. En zo ontstond al spoedig het plan om een eigen katholieke vereniging in Schoorl op te richten. Want in een kleine gemeenschap als Schoorl was er gewoonweg nauwelijks ander sportief vertier naast het voetbal. Het voetbal vormde dagelijkse gespreksstof en de hele week werd door een groot deel van het dorp naar de wedstrijden toegeleefd. Vanaf de eeuwwisseling was het aantal katholieke inwoners naar ruim 30% gegroeid. De grote katholieke gezinnen met jonge mannen wilden ook graag voetballen. Uiteindelijk leidde de onderneming in de zomer van 1948 tot de oprichting van de Rooms Katholieke Voetbal Vereniging Duinranders.
  • En met succes. Nog datzelfde jaar werden bij de NHVB 67 spelers en 3 teams ingeschreven. Daaronder 11× de naam Kaandorp, 7× Delis, 6× Bakker en 5× Stam. Ook 6 Katholieke spelers die bij SVV waren ingeschreven stapten over. Waaronder Pé Berkhout die in de loop der jaren zou uitgroeien tot een monument van Duinranders en bijna alle kampioenschappen van het 1e als speler zou meemaken.
  • Overigens was er bepaald geen sprake van een leegloop bij de SVV. In 1948 had SVV 96 leden en in 1949 102 leden. De Duinranders beschikten in 1949 over 76 leden waarmee we kunnen vaststellen dat in 1949 het aantal voetballers in Schoorl met netto ruim 80% was toegenomen! Jacob Praat en Bart Wit bleven overigens bij Berdos ingeschreven.
  • In de beginjaren werd gespeeld op een door veehouder Meereboer beschikbaar gesteld stuk grond, nu de kwekerij Eiking, tussen Bobeleweg en Oorsprongweg. Op eigen kracht werd dit veld speelrijp gemaakt, maar het werd vanwege de maatvoering afgekeurd door de KNVB. In 1951 werd voor de duur van 12 jaar een stuk grond aan de Voorweg beschikbaar gesteld door een drietal veehouders. Dit stuk grond is nog steeds herkenbaar aan de waterplaats die er in 1961 werd neergezet. Als kleedruimte kon de dors van boer Meereboer worden gebruikt.
  • De oprichting van de katholieke voetbalclub, versterkt door de verzuilde samenleving van de jaren 50 en 60 leidde op bestuurlijk vlak wel tot jarenlange animositeit tussen beide verenigingen.
  • In 1952 hangt het voetbal voor de Duinranders even aan een zijden draad omdat de Inspectie heeft waargenomen dat verhuurder van het sportterrein, P. Meereboer koeien er op weidt. Nadrukkelijk wordt verordonneerd dat op een sportterrein uitsluitend schapen mogen worden geweid.
 
Het eerste bouwwerk aan de Smeerlaan is de waterplaats. Opgetrokken door Duinranders in 1960 uit 1000 witte stenen.
Jaren zestigBewerken
  • In 1961 adviseert de KNVB de gemeente Schoorl de beide verenigingen onder te brengen op het sportterrein van de VV Schoorl aan de Sportlaan. Daar kunnen 4 velden en een oefenveld worden gerealiseerd. De clubs en de gemeente voelen hier wel wat voor. De eigenaren Rietveld en Kieft van de percelen willen echter niet verkopen. Beide verenigingen smeden het ijzer nu het heet is en dienen bij het gemeentebestuur alternatieve plannen in voor eigen nieuwe accommodaties. De gemeente kan nu niet terug en koopt een stuk grond van 3 ha op hoek Houtjeslaan Voorweg (tegenover garage Mebo) voor Duinranders en stemt daarnaast toe in het verbeteren van de velden van Schoorl. De KNVB keurt het terrein vanwege het forse hoogteverschil af. De kosten ter verbetering komen dan op bijna 100.000 gulden uit. De provincie weigert om die reden toestemming voor de inrichtingsplannen. De verhuurder van de velden voor de Duinranders heeft de huur echter opgezegd. Een jaar wanhoop en pogingen de provincie te vermurwen resulteren uiteindelijk in de aankoop van het huidige terrein aan de Smeerlaan door de gemeente onder de voorwaarde dat Duinranders door zelfwerkzaamheid een belangrijke bijdrage in de bouw van de benodigde voorzieningen zal leveren. Vanaf 1966 speelt Duinranders op 2 velden oostelijk van de voorheen gehuurde weilanden. Dit terrein aan de Smeerlaan ontworpen door de latere initiator van de fusie, de dan pas 20-jarige architect Piet Admiraal, vormt nog steeds het speelveld van Duinrand S. In 2008 wordt het hoofdveld van kunstgras voorzien.
     
    Zaterdag 2 juli 1969 speelde de schaatskernploeg tegen VV Schoorl. De schaatsers versterkt met oud Feyenoordspeler Reinier Kreijermaat en de Noorse houder van het wereldrecord op de 10.000 meter Per Willy Guttormsen, wonnen de wedstrijd met 3-2
  • Eind jaren zestig en begin jaren zeventig zijn de wedstrijden tussen de schaatskernploeg op trainingskamp en de selectie van VV Schoorl vermaard. De kernploegleden met in hun midden spelers als Ard Schenk, Peter Nottet en Kees Verkerk trekken vaak aan het langste eind vanwege hun veel betere conditie. Vooral Schenk is dan trefzeker en Verkerk brengt de tot wel 3000 toeschouwers aan de Sportlaan ook in de zomermaanden tot vervoering met zowel technische hoogstandjes als grappen en grollen. Initiator van deze wedstrijden is de hoteleigenaar van der Garde van het in 1991 afgebrande Hotel Schoorl aan de Laanweg.
 
Onder de voorwaarde dat de Duinranders zelf de kantine en de kleedkamers zouden bouwen, kocht de gemeente Schoorl de huidige velden aan de Smeerlaan aan in 1963. De kleine vereniging met nauwelijks meer dan 100 leden stroopte de mouwen op en zette in 2 jaar tijd het nog steeds bestaande gebouw neer. In 1966 werd het hoogste punt bereikt. In 1967 werd onder grote belangstelling door burgemeester Berghe het complex officieel geopend.
Jaren zeventigBewerken
  • Aan het begin van de jaren zeventig vinden veel veranderingen plaats. Er komt nieuwbouw in de kernen Groet en Schoorl waardoor het aantal jeugdleden flink toeneemt. Vooral de groei en veranderingen bij de Duinranders zijn spectaculair. Tussen 1969 en 1971 groeit het aantal leden van 148 naar 261. In 1974 wordt een jeugdafdeling opgericht. Er vinden nog meer veranderingen plaats. Vanaf de oprichting is het de elftalcommissie die de opstelling bepaalt. Daarop was geregeld commentaar. Zo werden er junioren opgesteld, terwijl 2e elftalspelers beschikbaar waren. Men vroeg zich openlijk af over welke bijzondere kwaliteiten sommige selectiespelers beschikten. Opstellingen zouden aan de keukentafel van een enkel commissielid worden voorgekookt. De emoties liepen vaak hoog op. In een ledenraadsvergadering van juni 1957 stapte zowel trainer Bijl, elftalcommissielid van der Ploeg als voorzitter Kleverlaan op. Zelfs bemiddeling van de pastoor mocht hier niet meer baten. Getraind wordt er ook niet meer dat seizoen. In 1971 is het vrijwel de voltallige selectie die in opstand komt tegen de elftalcommissie, waarna besloten wordt dat voortaan de trainer de opstelling van het 1e elftal maakt. De evolutie in de jaren zeventig groeit de oudere bestuurders boven het hoofd. In 1973 wordt de jonge Piet Admiraal voorzitter, waarna de nog talloos volgende veranderingen, uiteindelijk resulterend in de fusie met VV Schoorl daadkrachtig worden aangestuurd. Er komen nieuwe velden, nieuwe kleedkamers en een ruime parkeervoorziening en ook op sponsorvlak zijn er veranderingen. Het aantal donateurs loopt terug. Er dienen zich dan naast de toto, het oudpapier en de kantine, moderne financieringsbronnen aan. En in oktober 1973 plaatst kapper Sieb Laan tegen de zin van de welstandcommissie, een reclamebord langs het voetbalveld. Een half jaar later krijgt de vereniging toestemming om deze inkomstenbron verder uit te breiden. Een andere memorabele gebeurtenis is dat op 1 februari 1973 voor het eerst dames aanwezig mogen zijn op de jaarvergadering van de Duinranders. Ze komen ook.
  • In de jaren zeventig groeien zowel VV Schoorl als Duinranders, maar hebben matig presterende selecties. In 1977 treedt Engbert Smid aan als nieuwe voorzitter van VV Schoorl en probeert nieuw elan in de vereniging te brengen. Met een programma "Schoorl in verleden, heden en toekomst" worden in het voorjaar van 1978 diverse evenementen georganiseerd om het voetbal positief onder de aandacht te brengen en tegelijkertijd geld bijeen te brengen voor de bouw van een nieuwe kantine en verbeterde kleedkamers. Ook wordt een sportkrant Schoorl uitgegeven waarin alle plaatselijke verenigingen publiceren. Tevens wordt op 9 april 1978 de eerste marathon van Schoorl door de VV Schoorl georganiseerd. Deze marathon is medio 2012 toe aan zijn 35e editie en is uitgegroeid tot een van de populairste hardloopevenementen van Nederland.[3] . De gevolgen voor het voetbal blijken minder succesvol. De vereniging groeit wel met 50 leden naar 280 in 1978 en er wordt met de actie 30.000 gulden verdiend. Ruim de helft daarvan komt van het plakken van meer dan een miljoen zegeltjes door Schoorlse voetbalgezinnen. De verpachter, mevrouw Kieft-Peeck schenkt de vereniging 200 m² grond voor de nieuwbouw. Maar het is onvoldoende om de plannen te financieren. De vereniging steekt zich dan diep in de schulden. Van de Bank Nederlandse Gemeenten wordt tegen marktrente 100.000 gulden geleend. De gemeente Schoorl verstrekt een renteloze lening van nog eens 20.000 gulden. Waarna met de bouw van de kantine kan worden gestart.
Jaren tachtigBewerken
  • Met name de Schoorlnaren hebben aan trainen echt een broertje dood. De algemeen geaccepteerde verklaring hiervoor is dat veel voetballers in de kernen Schoorl en Groet werkzaam zijn in de Horeca. Nog in 2007 wordt deze verklaring opgevoerd aan de nieuwe trainer van Duinrand S Ron Petiet, als deze zich afvraagt waarom er zo weinig selectiespelers op de trainingen verschijnen. Petiet gooit hierna onmiddellijk het bijltje er bij neer en verbreekt zijn contract. Zo kon het al in de jaren tachtig gebeuren dat de VV Schoorl diverse malen in de pers als het slechtste team van Noord-Holland wordt uitgeroepen. Waarop eerste elftalspeler Arie Oosterbaan in diezelfde pers eens laconiek reageerde dat we in Schoorl "echt ons biertje niet laten staan" voor een potje voetbal.
  • In 1982 grijpt de nieuwe voorzitter van VV Schoorl Ben Pastoor in bij het wanpresterende 1e elftal dat tot slechtste team van Noord-Holland is uitgeroepen en vrijwel onafgebroken op de laatste plek in de laagste klasse van de NHVB eindigt. Het contrast met de juniorenteams is groot. In 1981 worden nog 3 van de 6 juniorenteams kampioen. Waaronder de A1. Vier spelers die vooral scoorden in de 3e helft worden uit de selectie verwijderd en 3 talentvolle junioren Alex Pastoor, Marcel Barlage en Axel Buitenkant nemen hun plaats in. Dat dit talentvolle spelers zijn zien ook de andere verenigingen uit de regio, die dit drietal na dit seizoen wegkapen. Het seizoen daarna vertrekken 6 andere Schoorl spelers naar Duinranders.

De neergang lijkt daarmee definitief ingezet. Binnen 10 jaar loopt het ledenaantal terug tot 95 in 1987 aan de vooravond van de fusie met Duinranders. De inkomsten dalen fors en de vereniging bezwijkt nu bijna onder de vaste lasten door de verplichtingen die zijn aangegaan aan het einde van de jaren zeventig. In 1985 springt de gemeente Schoorl eenmalig bij met een nieuwe renteloze lening van 15.000 gulden waarmee onder meer de rente en huursommen van dat jaar worden bekostigd. Maar met een naheffing van de belastingdienst van ruim 100.000 gulden in datzelfde jaar lijkt het doek definitief te vallen. Twee nieuwe penningmeesters IJssels en Nijboer weten dan in korte tijd redding te brengen en orde op zaken te stellen in de naar hun oordeel "financiële chaos". Einde 1985 trekt de belastingdienst alle aanslagen in. Op sportief gebied is het niet anders. Vrijwel het hele decennium eindigt het 1e elftal op de laatste plaats van klasse 3 van de NHVB. En telt SV Schoorl in 1981 nog 280 spelers, in het jaar van de fusie zijn dat er nog 80, waarvan 67 senior. Duinranders had dat jaar 285 spelers, waaronder 141 senioren.

  • De jaren tachtig kenmerken zich vooral door de rust bij Duinranders. Het is ook niet zo spectaculair. Het grootste deel van de jaren tachtig spelen de Duinranders in de 2e klasse NHVB. Er is een kampioenschap naar de 1e klasse NHVB in 1988, er was een degradatie een paar jaar daarvoor, maar bovenal is er stabiliteit en gemeenschapszin bij de kleine katholieke vereniging. Dit uit zich vooral door het grote aantal seniorenteams en het weten vast te houden van de jeugd. En door de bouwactiviteiten en de zelfwerkzaamheid daarbij van die leden.
Ontstaan Duinrand SBewerken
  • In het Noord-Hollands Dagblad van 4 maart 1976 wordt in een paginagroot artikel voor het eerst gesproken over een mogelijke fusie tussen de 2 verenigingen. De krant vraagt zich openlijk af hoe het toch mogelijk is dat in een dorp met ruim 6000 inwoners er 2 clubs zijn die zulke slechte resultaten boeken. Een fusie zou de vereniging toch ten minste in de hoofdklasse moeten brengen; een klasse waarin een dorp als Schoorl vertegenwoordigd zou moeten zijn. De krant spreekt van een unieke kans. Beide verenigingen hebben net jonge voorzitters in de personen van Chiel van der Garde en Piet Admiraal. De animositiet die de verenigingen ook jarenlang hinderde bij het maken van een gezamenlijke vuist richting gemeentebestuur, waardoor ze bijvoorbeeld zitten met verouderde accommodaties, behoort daarmee tot het verleden. Beide voorzitters achten in 1976 de tijd echter nog niet rijp. Ze beschikken weliswaar over matige seniorenteams, maar door de nieuwbouwwijken in Schoorl en Groet inmiddels wel over veel jeugd en daarmee op hoop om op eigen kracht tot betere prestatie te komen. Met name voor Schoorl blijkt dit ijdele hoop. Vanaf 1976 tot aan de fusie speelt de vereniging in de laagste klasse van de NHVB waar het ook meestal op de laatste plaats eindigt. En vanaf 1986 speelt de meeste jeugd van VV Schoorl onder de naam- en op het veld van Duinranders.
  • De fusiebesprekingen worden vooral door de niet aflatende inzet van clubman van zowel Schoorl (speler) als Duinranders (trainer) Siem Spaander in 1987 nieuw leven ingeblazen. Maar de daadwerkelijke fusie zal nog enkele jaren duren. Vooral de schuldenlast van Schoorl vormt een obstakel. Hiervoor dient zich een oplossing aan als in 1988 de Bergense Hockeyclub de Heerlijkheid zich in Schoorl vestigt. Deze vereniging toont zich bereid de kleedkamers en kantine van Schoorl te kopen. Ook de gemeente Schoorl zegt toe de renteloze schulden van de beide verenigingen kwijt te schelden. Als voorwaarde stelt ze wel dat het in 1978 geschonken perceel waarop de kantine staat, in bezit komt van de gemeente. Hierdoor staat zakelijk gezien nog weinig een fusie, in feite een overname, in de weg. Belangrijkste nadeel van deze optie is dat er geen keuze meer gemaakt kan worden tussen de beide complexen. De nieuwe vereniging zal buiten het centrum in de polder aan de Smeerlaan moeten gaan spelen en de fraaie locatie met uitstekend verlichte speelvelden in het hart van het dorp moeten verlaten. Op het verlichte terrein aan de Sportlaan mag nog wel tot 2008 door de fusievereniging getraind worden.
  • Pas met de aanleg van het kunstgrasveld in dat jaar aan de Smeerlaan wordt na 80 jaar de locatie Sportlaan definitief door de voetballers verlaten. In 2010 worden de kantine en de kleedkamers door de gemeente afgebroken en blijft als enige sportieve activiteit in het hart van Schoorl de Jeux de Boules vereniging achter. Spekkoper is vooral de gemeente. Die heeft met de kwijtschelding van schulden in 1990 voor 19.000 gulden de 1.8 are geschonken bouwgrond in handen gekregen en ze is inmiddels aanzienlijk minder kwijt aan veldonderhoud.
  • In de speciale ledenvergadering van 27 april 1990 lijkt het eindelijk zover, maar toch wordt de overeenkomst vooral door toedoen van de Duinranders jeugdbestuurder Laurens Hendriks staande de vergadering op het laatste moment afgeblazen. Vrijwel alle door Hendriks opgetrommelde en stemgerechtigde junioren stemmen tegen een fusie. De Initiator Piet Admiraal zit echter niet bij de pakken neer en in juni 1990 wordt uiteindelijk de fusie door de leden van beide verenigingen vrijwel unaniem goedgekeurd.
  • Wat in 1976 al wordt gesuggereerd wordt vrijwel onmiddellijk werkelijkheid. De fusievereniging slaat de weg omhoog in. Onder leiding van achtereenvolgens trainers Gerard Stad en Illias Illiopoulos wordt de 2e klasse KNVB bereikt. Er zijn maar weinig kleine dorpsclubs in de regio die ooit zo hoog speelden. In de directe nabijheid reike alleen Vios uit Warmenhuizen ooit nog hoger. De publieke belangstelling neemt geweldig toe, met bussen vol supporters naar uitwedstrijden. Maar al die aandacht voor een kleine dorpsclub in de 2e klasse leidt ook geregeld tot de nodige beroering en aandacht van de pers. Einde 1997 verschijnen enkele kritische artikelen van de lokale verslaggever Jouke Minkema in weekblad de Duinstreek waarna bestuurder Piet Stam uiteindelijk aftreedt.
     
    Kampioensploeg Duinrand S 2012. Achter William Sevenhuizen, Huub Karels (t), Nick Maulbach, Khalid Ait Targa, Jonathan Moyo, Yordi de Herder, Dennis de Herder, Jelle Jansen, Remon van Til, Martin de Zwart (b), Dennis Nanne, Wendy Borst (v), Arwin Heijl, Tristan Ooms (t) Ruben Heijl. Knielend Maikel Middelburg, Jofel Jochems. Voorste rij Dominic Bakker, Dirk Blokker, Roy Verhagen, Teun Louter, Ismael Bakhni, Steef Houwing, Yorik Heijl
HoogtepuntBewerken
  • Het absolute hoogtepunt voor Duinrand S vormt het seizoen 1995/96 dat wordt afgesloten met het kampioenschap in de 3e klasse en promotie naar de 2e klasse op zondag 5 mei 1996. De wedstrijd tegen concurrent HSV moet gewonnen worden. Duinrand S klopt in een zinderende wedstrijd HSV met 3-1 en stelt zo promotie veilig. In die 2e klasse houdt Duinrand S 2 jaar stand. Een historische prestatie vond 50 jaar eerder in 1944 plaats, toen het legendarische 1e elftal van Schoorl de dubbel won. Kampioen 1e klasse NHVB en winnaar van de regionale bekercompetitie om het Gouden Kruis[4] .
DieptepuntBewerken
  • Het absolute dieptepunt is niet de degradatie naar de 5e klasse in seizoen 2005/2006 waarin 0 wedstrijden werden gewonnen. De zwartste bladzijde in de geschiedenis betreft de in totaal 52 wedstrijden schorsing in het seizoen 2012/13. Hieronder 6 wedstrijden voor de trainer. Daarmee was de kleine club de meest bestrafte vereniging boven het Noordzeekanaal in 2013.
DamesvoetbalBewerken
  • Van 1981 tot 2010 beschikt Duinrand S over een behoorlijk succesvol Damesteam. Reeds in de eerste 10 jaar wordt dit team 2× kampioen en speelt het uiteindelijk in 1995 hoofdklasse onder bezielende leiding van trainer en coach Ton Delis. Vanaf 2000 verslapt de aandacht voor het damesvoetbal bij het bestuur. In 2010 stapt het 1e Damesteam over naar streekgenoot Berdos. Vanaf 2011 krijgt het meidenvoetbal weer de aandacht die het verdient. Er zijn 3 jeugdteams en voor het seizoen 2012/13 wordt weer een Dames 1 bij de KNVB ingeschreven.

Sportieve prestaties Duinrand SBewerken

Seizoen Klasse Stand Spelers Bijzonderheden
2017-2018 5A 2 PROMOTIE 200 Promotie na 4-1 winst op ZDH in nacompetitie
2016-2017 5A 6 217
2015-2016 5A 6 252
2014-2015 5A 6 282
2013-2014 4A 14 DEGRADATIE 327 Opheffen senioren damesteam
2012-2013 4A 5 350 Terugkeer senioren Damesteam met een kampioenschap. 2e Kampioen R5A.
2011-2012 5B 1 KAMPIOEN 335
2010-2011 5C 9 333 Opheffing senioren zaterdagteam
2009-2010 5A 5 370 Opheffen senioren dames
2008-2009 5A 9 364 Oprichting zaterdagteam
2007-2008 5A 11 330
2006-2007 5C 8 330
2005-2006 4A 12 DEGRADATIE 315
2004-2005 4A 10 308
2003-2004 4A 5 324
2002-2003 4A 7 319
2001-2002 4A 5 334
2000-2001 3A 12 DEGRADATIE 338 Overlijden Siem Spaander
1999-2000 3A 9 334
1998-1999 3A 4 319
1997-1998 2A 12 DEGRADATIE 341
1996-1997 2A 3 333
1995-1996 3A 1 KAMPIOEN 328
1994-1995 3A 9 325 Dames kampioen 1e Klasse A
1993-1994 4B 1 KAMPIOEN 310
1992-1993 5 2 Promotie via periode 307 Aanstelling trainer Gerard Stad
1991-1992 5 6 324 Legaat J.P. Kager (bouw tribune)
1990-1991 5 4 342 Aankoop veld C door P. Admiraal, Ton Delis, J.P. Schotvanger, A. Klompstra

Competitieresultaten 1994–2018Bewerken

1
4B
9
3A
1
3A
3
2A
12
2A
4
3A
9
3A
12
3A
5
4A
7
4A
5
4A
10
4A
12
4A
8
5C
11
5A
9
5A
5
5A
9
5C
1
5B
5
4A
14
4A
6
5A
6
5A
10
5A
2
5A
-
4B
94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

In elke staaf van de grafiek staat van boven naar beneden vermeld:

  • Eindnotering
Dit is de positie die de club heeft bereikt in de competitie, zonder eventuele beslissings-, play-off- of nacompetitiewedstrijden die nodig zijn geweest om bijvoorbeeld de kampioen van de competitie te bepalen.
Indien een * achter het getal staat is de notering een tussenstand en kan het zijn dat de notering niet overeenkomt met de uiteindelijke eindstand van de competitie.
Staat er een - dan is het seizoen nog bezig en is er geen definitieve uitslag bekend.
Staat er xx op de positie van de notering, dan heeft de club vroegtijdig de competitie verlaten. Dit kan onder andere komen door terugtrekking van het team, faillissement van de club of door een uitgedeelde straf van de KNVB. In veel gevallen staat elders in het artikel de reden vermeld.
Staat er een ? dan is het resultaat uit het verleden onbekend, en is alleen de competitie en/of niveau bekend van dat seizoen.
  • Competitieniveau en/of afdelingsletter of Officiële eindstand Eredivisie
    • Competitieniveau en/of afdelingsletter
    Hierbij geeft het getal het niveau weer, dat ook terug te vinden is in de legenda. De letter is de afdelingsaanduiding en wordt gebruikt wanneer er meer afdelingen zijn op hetzelfde niveau. De afdelingsletter is altijd een hoofdletter en wordt meestal zonder nummer gebruikt.
    Voorbeeld: 2F is niveau 2e klasse competitie F.
    Het competitieniveau en nummer wordt niet vermeld wanneer er slechts één competitie van dit niveau was.
    • Officiële eindstand Eredivisie (getal staat tussen haakjes vermeld)
    Sinds de introductie van play-offwedstrijden voor Europees voetbal na afloop van de reguliere competitie in 2005/06, is de KNVB verplicht een eindstand van de Eredivisie door te geven aan de UEFA aan de hand van deze play-offwedstrijden.
    Bij deze eindstand staan clubs die zich hebben gekwalificeerd voor Europees voetbal hoger dan clubs die zich niet wisten te kwalificeren. Indien er geen verschil was tussen de eindnotering en de officiële eindstand, staat dit getal niet vermeld.
  • Onderafdeling
Hier staat afgekort de naam van de onderafdeling indien de club in dat jaar in een onderafdeling uitkwam. Tevens staat deze afkorting in de legenda en wordt gelinkt naar het artikel over deze onderafdeling. Deze afkorting wordt alleen vermeld wanneer de club in het verleden in verschillende onderafdelingen heeft gespeeld. Deze vermelding is in de staaf altijd in kleine letters. Deze onderafdelingen zijn na het seizoen 1995/96 afgeschaft. Heeft de club in slechts één onderafdeling gespeeld, dan is dit alleen terug te vinden in de legenda.

Onder de staaf staat het jaartal vermeld waarin het seizoen is afgesloten. 15 verwijst naar het seizoen 2014/15 en/of eventueel op het seizoen 1914/15.

Wanneer een staaf leeg is, zijn deze gegevens niet bekend. Het kan ook zijn dat de club dat seizoen niet heeft meegespeeld op het hogere amateurniveau, vroegtijdig de competitie heeft verlaten of uit de competitie is gezet.
In het seizoen 1944/45 was er wegens de Tweede Wereldoorlog geen regulier competitievoetbal, daardoor is deze staaf automatisch leeg.


Opmerking: In de 1e klasse en lager spelen de clubs in districten. Deze districten staan niet vermeld in de grafiek.

Bekende (oud-)spelersBewerken

Externe linkBewerken

ReferentiesBewerken

Amateurvoetbal zondag West I – seizoen 2018/19
1e klasse A:AFC '34 · AGB · FC Boshuizen · DSOV · SV Hillegom · SV Hoofddorp · JOS Watergraafsmeer · Legmeervogels · LSVV · NVC · FC Uitgeest · RKVV Velsen · ZVV Zaanlandia · AVV Zeeburgia

2e klasse A:VV Assendelft · SV Beemster · FC Den Helder · SV De Foresters · VV HSV · KFC · VV Kolping Boys · VV Schoten · SV Spartanen · SC Spirit '30 · SVW '27 · VV West Frisia · ZAP · VV De Zouaven
2e klasse B:FC Abcoude · AFC DWS · USV Elinkwijk · VV Hooglanderveen · SV Kampong · SV Nieuw Utrecht · RKSV Pancratius · PVCV Vleuten · AFC Quick 1890 · RKSV RODA '23 · SCH '44 · AVV SDZ · SO Soest · FC Weesp

3e klasse A:VV De Blokkers · VV Grasshoppers · Hauwert '65 · VV Hollandia T · Hugo Boys · VV KGB · SV Kleine Sluis · VV SEW · VV Texel '94 · VIOS-W · VVS '46 · VV VVW · SV Westfriezen · VV Winkel
3e klasse B:VV Alkmaarsche Boys · SVA Assendelft · VV Bergen · SV DTS · VV Egmondia · SC Hercules Zaandam · BVV De Kennemers · SV Koedijk · VV Limmen · Meervogels '31 · FC Purmerend · Vitesse '22 · RKAV Volendam · SV Vrone
3e klasse C:SV Alliance '22 · BVC Bloemendaal · RKSV DCG · SV Diemen · RKSV HBC · IVV · SV De Meer · SV Ouderkerk · SV Real Sranang · Sporting Martinus · VSV · VVH/Velserbroek · ZSGOWMS · VV Zwanenburg
3e klasse D:VV APWC · VV HDS · FC Jeugd '90 · VV Nederhorst · Ksv PVC · RODA '46 · SV Saestum · Sporting '70 · Theole · UVV · VVZA · HSV Wasmeer · ASC Waterwijk · Zwaluwen Utrecht 1911

4e klasse A:Con Zelo · VV Dirkshorn · VV DWB · VV DWOW · VV Flevo · SV Geel-Zwart '30 · JVC Julianadorp · SV De Koog · FC Medemblik · VV Schagen · VV SRC · VV Succes · VV Wieringerwaard
4e klasse B:VAVV Alcmaria Victrix · Duinrand S · VV Knollendam · VV RCZ · SV De Rijp · Rood-Wit Zaanstad · RKVV Saenden · Sporting Krommenie · SV Sporting S · VVV Westzaan · WSV '30 · ZVV Zaandijk · VV Zeevogels
4e klasse C:SV Always Forward · Apollo '68 · SC Dynamo · HSV Sport 1889 · KSV · Kwiek '78 · RKEDO SV · RKSV Sint George · VV Strandvogels · SV De Valken · Victoria O · SV WMC · VV Woudia
4e klasse D:AC Amsterdam · SV BSM · RKVV DSS · SC Eendracht '82 · SV Geel Wit '20 · ASV Germaan/De Eland · NFC · RKVV Onze Gezellen · OSC Amsterdam · RCH · SV Spaarnwoude · SV Terrasvogels · VVA/Spartaan
4e klasse E:FC Ankaraspor · SC Buitenveldert · ASV Fortius · GeuzenMiddenmeer · SV Ilpendam · SV De Meteoor · SV Nieuw-West United · VV Oosthuizen · SDOB · AVV Swift · AFC TABA · AVV TOG · VV De Wherevogels
4e klasse F:BSV Allen Weerbaar · VV Amsvorde · SV Aurora · Domstad Majella · VV De Dreef · DWSV · VV 't Goy · SV 's-Graveland · SV Rivierwijkers · VV Schalkwijk · Sporting Almere · VSV Vreeswijk · SV Zeist

5e klasse A:VV Callantsoog · VV Kaagvogels · VV Nieuwe Niedorp · SV Oosterend · VV Oudesluis · SV Petten · Sint Boys DES · VV Vesdo · VV VZV · VV Wiron · ZDH · MSV Zeemacht
5e klasse B:AGSV Aartswoud · VV ALC · VV Berkhout · SV DESS · SV Graftdijk · VV MOC · SV Sint Adelbert · Sporting Andijk · SSV · WBSV · RKVV Zwaagdijk
5e klasse C:ASV Arsenal · SC Badhoevedorp · CTO '70 · SV DIO · HFC Heemstede · HYS · AFC Nautilus · SV Nieuw Sloten · SC Purmerland · SV Rap · AVV Sloterdijk
5e klasse D:VVU Ardahanspor · Blauw-Wit Beursbengels · DRC · Forza Almere · SV Geinburgia · AFC IJburg · JSV Nieuwegein · VV Kismet · VV Maarssen · VSC · WV-HEDW