Hoofdmenu openen

De Challenge Desgrange-Colombo 1956 was de negende editie van dit regelmatigheidsklassement. Er waren elf koersen die meetelden voor de Challenge Desgrange-Colombo: vier in België, drie in Frankrijk en Italië en één in Zwitserland. Renners moesten in elk van de organiserende landen (Frankrijk, Italië en België) aan minimaal één wedstrijd hebben meegedaan om in aanmerking te komen voor het eindklassement. Deelname aan de Ronde van Zwitserland was hiervoor niet verplicht.

Eindwinnaar was de Belg Fred De Bruyne, die zowel Milaan-San Remo als Luik-Bastenaken-Luik had gewonnen. Zijn landgenoot Stan Ockers werd tweede, met twee punten meer dan Ronde van Vlaanderen-winnaar Jean Forestier uit Frankrijk. Het landenklassement werd voor de derde maal gewonnen door België. De Italianen stelden dit jaar teleur: geen enkele koers werd gewonnen door een Italiaan. Ook in de top-tien van het eindklassement was geen Italiaan terug te vinden, al was dit deels te wijten aan het feit dat de beste Italianen niet in alle organiserende landen aan minimaal één wedstrijd hadden meegedaan.[1]

WedstrijdenBewerken

PuntenverdelingBewerken

Wedstrijd 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e
Rondes van Italië en Frankrijk 40 34 30 26 22 20 18 16 14 12 10 8 6 4 2
Overige wedstrijden 20 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

EindklassementenBewerken

IndividueelBewerken

Plek Renner Punten
1   Fred De Bruyne 83
2   Stan Ockers 62
3   Jean Forestier 60
4   André Vlayen 46
5   Louison Bobet 43
  Jozef Planckaert 43
  Rik Van Steenbergen 43
8   Germain Derijcke 41
  Gilbert Bauvin 41
10   Roger Walkowiak 40

LandenBewerken

Voor het landenklassement telden de punten van de beste vijf renners per koers mee.

Plek Land Punten
1   België 569
2   Frankrijk 326
3   Italië 323
4   Zwitserland 61
  Nederland 61
6   Luxemburg 51
7   Spanje 36
8   B.R. Duitsland 14