Argusfazant

soort uit het geslacht Argusianus
(Doorverwezen vanaf Argusianus argus)

De argusfazant (Argusianus argus) is een hoenderachtige vogel uit de familie Phasianidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Phasianus Argus in 1766 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Het is een door habitatverlies kwetsbaar geworden vogelsoort die voorkomt in Zuidoost-Azië.

Argusfazant
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2020)
Argusfazant
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Galliformes (Hoendervogels)
Familie:Phasianidae (Fazantachtigen)
Geslacht:Argusianus (Argusfazanten)
Soort
Argusianus argus
(Linnaeus, 1766)[2]
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Argusfazant op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

KenmerkenBewerken

De haan is 160 tot 200 cm lang en de hen is 72 tot 76 cm. De vogels wegen tussen de 1360 en 2720 gram (hen gemiddeld 800 gram lichter). De haan is bont getekend met talloze eironde oogvlekken ("Argusogen") op de staart- en vleugelveren.Het mannetje heeft een lange staart (105 tot 143 cm), het vrouwtje een kortere staart (30 tot 36 cm). De kop en nek zijn grotendeels kaal en lichtblauw van kleur. Op de kop en in de nek zijn er korte, grijze en zwarte veertjes.[3]

 
Veren van de haan met argusogen duidelijk zichtbaar

Verspreiding en leefgebiedBewerken

Deze soort komt voor in de tropische bossen van Zuidoost-Azië, met name Borneo, Sumatra en het schiereiland Malakka. De leefgebieden liggen bij voorkeur in ongerept regenwoud met grote bomen en enige onderbegroeiing, meestal in laagland onder de 900 meter boven zeeniveau.[1] De soort telt twee ondersoorten:[3]

  • A. a. grayi: Borneo.
  • A. a. argus: Malakka en Sumatra.

VoedselBewerken

De argusfazant voedt zich vooral aan vruchten die op de bodem van het regenwoud zijn gevallen.[4]

VoortplantingBewerken

Om een hen te lokken voert het mannetje een ingewikkelde dans uit op een speciaal plekje dat hij voor dat doel vrij van dorre bladeren en ander afval heeft gemaakt. Alleen de hennen brengen de jongen groot.[3]

StatusBewerken

De grootte van de populatie werd in 2017 door BirdLife International geschat op meer dan 100.000 individuen. De populatie-aantallen nemen door jacht/vangst en habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing. Binnen het verspreidingsgebied verdween binnen 16,2 jaar 16,4% van het areaal aan tropisch bos. Deze fazant is uiterst schaars en verblijft vooral in zorgvuldig beheerde bosreservaten. Daarnaast wordt de vogel gevangen voor de verkoop als siervogel en is er jacht op deze fazant. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.[1]