Hoofdmenu openen

De 132e editie van het Wimbledon Championship werd gespeeld van maandag 2 tot en met zondag 15 juli 2018.[1] Voor de vrouwen was dit de 125e editie van het Engelse graskampioenschap. Het toernooi werd gespeeld bij de All England Lawn Tennis and Croquet Club in de wijk Wimbledon van de Engelse hoofdstad Londen.

Wimbledon Championships 2018
Centre Court
Officiële naam The Wimbledon Championships
Editie 2018 (132e editie)
Stad, land Wimbledon, Engeland
Locatie All England Lawn Tennis and Croquet Club
Datum 2–15 juli
Auspiciën ITF
Categorie grandslamtoernooi
Prijzengeld £ 34.000.000[1]
Deelnemers 128S, 128Q, 64D, 48X
Ondergrond gras, buiten
Website www.wimbledon.com
Winnaars
Mannen enkel Vlag van Servië Novak Đoković
Vrouwen enkel Vlag van Duitsland Angelique Kerber
Mannen dubbel Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van Verenigde Staten Jack Sock
Vrouwen dubbel Vlag van Tsjechië Barbora Krejčíková
Vlag van Tsjechië Kateřina Siniaková
Gemengd dubbel Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Verenigde Staten Nicole Melichar
Vorige: 2017     Volgende: 2019
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Bij het mannenenkelspel was de Zwitser Roger Federer de titelverdediger. Hij werd echter in de kwartfinale uitgeschakeld door de latere finalist Kevin Anderson, die op zijn beurt in de finale het hoofd boog voor Novak Đoković. De titelverdedigster bij het vrouwen­enkelspel, Garbiñe Muguruza uit Spanje, kwam niet voorbij de tweede ronde – de Duitse Angelique Kerber versloeg Serena Williams in de finale, en won daarmee haar derde grandslamtitel.

Het mannendubbelspel werd in 2017 gewonnen door de Pool Łukasz Kubot en Marcelo Melo uit Brazilië – dit jaar waren Mike Bryan en Jack Sock de sterksten. Titelhoudsters bij de vrouwen waren de Russinnen Jekaterina Makarova en Jelena Vesnina – de Tsjechische dames Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková zegevierden voor het eerst op Wimbledon, na een eerdere grandslamtitel op Roland Garros 2018. Titelhouders in het gemengd dubbelspel zijn de Zwitserse Martina Hingis en de Schot Jamie Murray.

De Nederlandse rolstoelspeelster Diede de Groot prolongeerde haar enkelspeltitel in die discipline – in de finale versloeg zij landgenote Aniek van Koot. Vervolgens pakte zij ook de dubbelspeltitel, samen met de Japanse Yui Kamiji.

ToernooikalenderBewerken

Bron:[2]

Wimbledon juli 2018
maa 2 din 3 woe 4 don 5 vrij 6 zat 7 zon 8 maa 9 din 10 woe 11 don 12 vrij 13 zat 14 zon 15
mannenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde m
i
d
d
l
e

s
u
n
d
a
y
4e ronde kwart­finale halve finale finale
vrouwenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde 4e ronde kwart­finale halve finale finale
mannendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale
vrouwendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale
gemengd dubbelspel 1e ronde 2e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale

EnkelspelBewerken

   
Winnaar bij de mannen, Novak Đoković
Winnares bij de vrouwen, Angelique Kerber

MannenBewerken

  Zie Wimbledon 2018 (mannen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdediger was de Zwitser Roger Federer. Hij verloor in de kwartfinale van de Zuid-Afrikaan Kevin Anderson. De finale ging tussen Anderson en Novak Đoković. Đoković won in drie sets, het was zijn vierde Wimbledontitel.

VrouwenBewerken

  Zie Wimbledon 2018 (vrouwen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigster Garbiñe Muguruza uit Spanje verloor in de tweede ronde van Alison Van Uytvanck. Het toernooi werd gewonnen door de Duitse Angelique Kerber – in de finale versloeg zij Serena Williams (VS) in twee sets.

DubbelspelBewerken

MannenBewerken

  Zie Wimbledon 2018 (mannendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigers waren Łukasz Kubot uit Polen en de Braziliaan Marcelo Melo – zij kwamen niet verder dan de tweede ronde. De Amerikanen Mike Bryan en Jack Sock gingen met de titel naar huis – in de finale hadden zij vijf sets nodig om Raven Klaasen en Michael Venus te bedwingen.

VrouwenBewerken

  Zie Wimbledon 2018 (vrouwendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelhoudsters waren de twee Russinnen Jekaterina Makarova en Jelena Vesnina – Vesnina kon haar titel niet verdedigen, wegens een blessure; Makarova kwam, met Vera Zvonarjova aan haar zijde, niet verder dan de tweede ronde. Het toernooi werd gewonnen door het Tsjechische duo Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková – in de finale versloegen zij Nicole Melichar en Květa Peschke.

GemengdBewerken

  Zie Wimbledon 2018 (gemengddubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De titel werd in 2017 gewonnen door Martina Hingis uit Zwitserland en Jamie Murray uit Schotland. Hingis is gestopt met haar professionele tennisloopbaan.

KwalificatietoernooiBewerken

Algemene regels – Aan het hoofdtoernooi (enkelspel) doen bij de mannen en vrouwen elk 128 tennissers mee. De 104 beste mannen en 108 beste vrouwen van de wereldranglijst die zich inschrijven worden rechtstreeks toegelaten. Acht mannen en acht vrouwen krijgen van de organisatie een wildcard. Voor de overige ingeschrevenen resteren dan nog zestien plaatsen bij de mannen en twaalf plaatsen bij de vrouwen in het hoofdtoernooi – deze plaatsen worden via het kwalificatietoernooi ingevuld. Aan dit kwalificatietoernooi doen nog eens 128 mannen en 96 vrouwen mee. – Ook voor het dubbelspel worden kwalificaties gespeeld, voor acht plaatsen in het hoofdtoernooi: vier voor mannenkoppels en vier voor vrouwenkoppels.

De kwalificatiewedstrijden werden gespeeld op het Bank of England Sports Centre in Roehampton[3] en vonden plaats van maandag 25 tot en met donderdag 28 juni 2018.[1]

De volgende deelnemers aan het kwalificatietoernooi wisten zich een plaats te veroveren in de hoofdtabel:

MannenenkelspelBewerken

  1.   Christian Harrison
  2.   Ruben Bemelmans
  3.   Dennis Novak
  4.   Grégoire Barrère
  5.   Stefano Travaglia
  6.   Norbert Gombos
  7.   Stéphane Robert
  8.   Jason Kubler
  9.   Yannick Maden
  10.   John-Patrick Smith
  11.   Christian Garín
  12.   Ernests Gulbis
  13.   Alex Bolt
  14.   Benjamin Bonzi
  15.   Bradley Klahn
  16.   Thomas Fabbiano
Lucky losers
  1.   Bernard Tomic
  2.   Peter Polansky
  3.   Michael Mmoh
  4.   Hubert Hurkacz
  5.   Lorenzo Sonego
  6.   Simone Bolelli

VrouwenenkelspelBewerken

  1.   Alexandra Dulgheru
  2.   Eugenie Bouchard
  3.   Sara Sorribes Tormo
  4.   Antonia Lottner
  5.   Claire Liu
  6.   Vera Zvonarjova
  7.   Viktoriya Tomova
  8.   Mona Barthel
  9.   Jevgenia Rodina
  10.   Elena Gabriela Ruse
  11.   Vitalia Djatsjenko
  12.   Barbora Štefková

MannendubbelspelBewerken

  1.   Sriram Balaji &   Vishnu Vardhan
  2.   Kevin Krawietz &   Andreas Mies
  3.   Andre Begemann &   Yasutaka Uchiyama
  4.   Austin Krajicek &   Jeevan Nedunchezhiyan

VrouwendubbelspelBewerken

  1.   Ysaline Bonaventure &   Bibiane Schoofs
  2.   Alexa Guarachi &   Erin Routliffe
  3.   Han Xinyun &   Luksika Kumkhum
  4.   Arina Rodionova &   Maryna Zanevska
Lucky losers
  1.   Nicola Geuer &   Viktorija Golubic
  2.   Georgina García Pérez &   Fanny Stollár
  3.   Anna Blinkova &   Markéta Vondroušová

JuniorenBewerken

Meisjes enkelspel
Finale: Iga Świątek (Polen) won van Leonie Küng (Zwitserland) met 6-4, 6-2[4]

Meisjes dubbelspel
Finale: Wang Xinyu (China) en Wang Xiyu (China) wonnen van Caty McNally (VS) en Whitney Osuigwe (VS) met 6-2, 6-2

Jongens enkelspel
Finale: Tseng Chun-hsin (Taiwan) won van Jack Draper (VK) met 6-1, 6-7, 6-4

Jongens dubbelspel
Finale: Yankı Erel (Turkije) en Otto Virtanen (Finland) wonnen van Nicolás Mejía (Colombia) en Ondřej Štyler (Tsjechië) met 7-6, 6-4

RolstoeltennisBewerken

Rolstoelvrouwenenkelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) won van Aniek van Koot (Nederland) met 6-3, 6-2

Rolstoelvrouwendubbelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) en Yui Kamiji (Japan) wonnen van Sabine Ellerbrock (Duitsland) en Lucy Shuker (VK) met 6-1, 6-1

Rolstoelmannenenkelspel
Finale: Stefan Olsson (Zweden) won van Gustavo Fernández (Argentinië) met 6-2, 0-6, 6-3

Rolstoelmannendubbelspel
Finale: Alfie Hewett (VK) en Gordon Reid (VK) wonnen van Joachim Gérard (België) en Stefan Olsson (Zweden) met 6-1, 6-4

Externe linkBewerken