Thiacloprid

chemische verbinding

Thiacloprid (ISO-naam) is een insecticide uit de groep van de neonicotinoïden.

Thiacloprid
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van thiacloprid
Structuurformule van thiacloprid
Algemeen
Molecuulformule C10H9ClN4S
IUPAC-naam (Z)-N-[3-(6-chloorpyridin-3-ylmethyl)thiazolidin-2-ylideen]cyaanamide
Molmassa 252,72 g/mol
SMILES
Clc1ncc(cc1)CN2C(=N\C#N)\SCC2
CAS-nummer 111988-49-9
Beschrijving Wit to beige kristallijn poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H332
EUH-zinnen geen
P-zinnen geen
LD50 (ratten) (oraal) 444 mg/kg
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit tot beige
Dichtheid 1,46 g/cm³
Smeltpunt 136 °C
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 0,184 g/l
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Thiacloprid is in Japan ontwikkeld aan het Yuki Research Center, een onderdeel van Bayer (sedert 1991 Nihon Bayer Agrochem K.K.) en kwam in 1991 op de markt.[1] Bayer verkoopt het onder verschillende vormen, onder andere in de producten Alanto, Bariard, Biscaya en CaLypso. Thiacloprid was na imidacloprid het tweede neonicotinoïde van Bayer. Er zijn ook generieke producten met thiacloprid op de markt.

WerkingBewerken

Thiacloprid en andere neonicotinoïde-insecticiden oefenen hun werking uit op het zenuwstelsel van de bladvretende en zuigende insecten die het middel innemen. Het is een agonist voor een specifieke receptor, de nicotinerge acetylcholinereceptor nAChR. Het resultaat is een voortdurende excitatie (prikkeling) van de zenuwcellen van de insecten wat na korte tijd leidt tot de dood van de insecten. Thiacloprid is veel minder toxisch voor zoogdieren dan voor insecten.

Thiacloprid kan ingezet worden tegen zaagwespen, bladluizen, wantsen, schildluizen, bloesemkevers, appelbladroller, witte vlieg en andere insecten op een brede waaier van teelten (rijst, aardappelen, groenten, fruit, katoen, graangewassen, sierplanten).

RegelgevingBewerken

De Europese Commissie nam thiacloprid in 2004 op in de lijst van werkzame stoffen bij richtlijn 91/414/EEG.[2]

De Europese Commissie heeft thiacloprid ook toegelaten als biocide voor de conservering van hout.[3]

De Europese commissie heeft de licentie voor het gebruik van thiacloprid niet verlengd en zal op 30 april 2020 vervallen. De reden voor het verbod door de Europese lidstaten is dat de stof mogelijk kankerverwekkend is voor mensen.

BijensterfteBewerken

Er zijn sterke aanwijzingen dat door het gebruik van thiacloprid jaarlijks veel bijen sterven.[4]

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken