Pastoor Van Haeckeplantsoen: verschil tussen versies

k
 
==Beschrijving==
Oorspronkelijk was dit parkje de tuin van de voorzitterondervoorzitter van de rechtbank van eerste aanleg, baron Leon de la Kethulle de Ryhove (1882-1969), die een neoclassicistisch herenhuis bewoonde, gebouwd in 1911, langs de [[Gulden-Vlieslaan]]. Dit huis werd in hetde beginloop van de jaren 1960 gesloopt en er werd een appartementsgebouw neergezet, dat het begin was van een evolutie naar hoogbouw, die in de jaren 1970 werd afgeremd.
 
De tuin was bedoeld om een parkeerruimte te worden. Dit werd verhinderd door het opmaken van het ''Deelplan Sint-Joos'' dat voorzag in de aankoop van binnentuinen, in het kader van de stadsvernieuwing en de sanering van de in het plan bestudeerde huizenblokken. In 1981 kocht de stad Brugge het parkje de la Kethulle aan. Het werd in het voorjaar van 1983 opgeknapt en publiek toegankelijk gemaakt. Het park is 1.780 m² groot. De eerste eigenaars brachten er een merkwaardig bomenassortiment samen: paardenkastanje, moerascipres, Engelse veldiep, Japanse notenboom, zwarte moerbezie, enz. Het dichtbegroeide park, met centraal een kleine vijver, werd in zijn besloten en mysterieuze sfeer behouden.
[[File:Pastoor van Haeckeplantsoen, Brugge (2).JPG|thumb|right| In het hart van het Van Haeckeplantsoen]]
Hiervoor paste een wat 'mysterieuze' naam en het werd ''Pastoor Van Haeckeplantsoen''. Hoewel rooms-katholiek priester, was [[Lodewijk Van Haecke]] (1829-1912) nooit 'pastoor'. Tijdens zijn loopbaan was hij leraar, onderpastoor en vervolgens kapelaan van de [[Basiliek van het Heilig Bloed|H. Bloedbasiliek]]. Maar zijn naam leeft voort als 'Paster Van Haecke'. Hij woonde het grootste deel van zijn leven op korte afstand van het parkje, in de [[Moerstraat]].
91.126

bewerkingen