Resolutie 1867 Veiligheidsraad Verenigde Naties

resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Resolutie 1867 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 26 februari 2009, en verlengde de VN-vredesmacht in Oost-Timor met een jaar.

Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1867
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 26 februari 2009
Nr. vergadering 6086
Code S/RES/1867
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Onafhankelijkheid van Oost-Timor
Beslissing Verlengde de UNMIT-vredesmacht met 1 jaar.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2009
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk · Vlag van Burkina Faso Burkina Faso · Vlag van Costa Rica Costa Rica · Vlag van Kroatië Kroatië · Vlag van Japan Japan · Vlag van Libië Libië · Vlag van Mexico Mexico · Vlag van Turkije Turkije · Vlag van Oeganda Oeganda · Vlag van Vietnam Vietnam
Oost-Timorese politieagenten (foto: april 2005)
Oost-Timorese politieagenten (foto: april 2005)

AchtergrondBewerken

  Zie Geschiedenis van Oost-Timor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Portugal zijn kolonies losgelaten had, werd Oost-Timor eind 1975 na een korte burgeroorlog onafhankelijk. Korte tijd later viel Indonesië het land binnen en brak een oorlog uit, waarna Oost-Timor werd ingelijfd. Een deel van de bevolking van Oost-Timor bleef tussen 1975 en 1999 echter strijden voor onafhankelijkheid. Op 12 november 1991 vielen Indonesische militairen demonstranten in Dili aan, waarbij meer dan 250 doden vielen. In 1999 stemde Indonesië in met een volksraadpleging over meer autonomie of onafhankelijkheid, waarop het merendeel van de bevolking voor onafhankelijkheid koos.

Op 11 februari 2008 vielen rebellerende soldaten, die in 2006 waren ontslagen uit het leger, de woning van president José Ramos-Horta en de auto van premier Xanana Gusmao in de hoofdstad Dili aan. De president werd daarbij zwaargewond door verschillende kogels en werd naar Australië overgebracht. De rebellenleider Alfredo Reinado werd doodgeschoten. De premier bleef ongedeerd en kondigde de noodtoestand af, maar de aanslagen leidden niet tot nieuw geweld in het land.[1]

InhoudBewerken

Sinds de crisis in 2006 en de gebeurtenissen op 11 februari 2008 was de situatie in Oost-Timor al veel verbeterd. Doch bleef deze nog fragiel. Op 31 augustus 2008 was een zes weken durende wapeninzameling afgelopen. De ingezamelde wapens waren vervolgens vernietigd. Ook waren intussen al veel ontheemden teruggekeerd naar hun huizen. Wel was er bezorgdheid om de stijgende armoede onder de bevolking.

De Veiligheidsraad verlengde het mandaat van de UNMIT-vredesmacht in Oost-Timor tot 26 februari 2010. Op alle partijen in het land werd aangedrongen te blijven werken aan de dialoog, vrede, democratie, orde, sociale en economische ontwikkeling, mensenrechten en verzoening. UNMIT werd gevraagd de verkiezingen, die er nog in 2009 aan kwamen, te ondersteunen. Ook moest de politiecomponent van UNMIT de Oost-Timorese politie ondersteunen terwijl die geleidelijk aan meer verantwoordelijkheden overnam.

Verwante resolutiesBewerken

  Bronnen betreffende dit onderwerp zijn te vinden op pagina United Nations Security Council Resolution 1867 van de Engelstalige Wikisource.