Phenacodus

geslacht uit de familie Phenacodontidae

Phenacodus is een uitgestorven geslacht van zoogdieren, dat leefde van het Laat-Paleoceen tot het Midden-Eoceen.

Phenacodus
Fossiel voorkomen: Vroeg-Paleoceen tot Midden-Eoceen
(~ 63,3 - 48,6 Ma)
Phenacodus.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse:Theria
Infraklasse:Eutheria (Placentadieren)
Orde:Condylarthra
Familie:Phenacodontidae
Geslacht
Phenacodus
Cope, 1873
Typesoort
P. primaevus
  • P. bisonensis
  • P. condali
  • P. grangeri
  • P. intermedius
  • P. lemoinei
  • P. magnus
  • P. matthewi
  • P. primaevus
  • P. teilhardi
  • P. trilobatus
  • P. vortmani
Afbeeldingen Phenacodus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

BeschrijvingBewerken

Het lichaam van dit 90 cm lange zoogdier werd gedragen door vijftenige poten, die eindigden in een kleine hoef. De achterkant van het lichaam bevatte een vrij lange staart. De bek was bezet met kiezen met lage, stompe knobbels, geschikt voor het eten van vruchten en fruit.

LeefwijzeBewerken

Phenacodus leefde op de grond, waar het zich voedde met op de grond liggende vruchten.

VondstenBewerken

Van dit dier werden resten gevonden in Noord-Amerika (Verenigde Staten) en in de Belgische formatie van Tienen (Dormaal en Erquelinnes).