Hoofdmenu openen

Moengo, ook Mungo, is een plaats en ressort in het oosten van Suriname, gelegen aan de rivier de Cottica, in het district Marowijne. In 2004 had het ressort Moengo, waartoe ook de gelijknamige plaats behoort, 9753 inwoners.

Moengo
Plaats in Suriname Vlag van Suriname
Moengo (Suriname (hoofdbetekenis))
Moengo
Situering
District Marowijne
Ressort Moengo
Coördinaten 5° 37′ NB, 54° 24′ WL
Foto's
Casa - Blanca, het woonhuis van de directeur van de bauxietfabriek in Moengo (foto ca. 1930)
Casa - Blanca, het woonhuis van de directeur van de bauxietfabriek in Moengo (foto ca. 1930)
Portaal  Portaalicoon   Suriname

Van 1932 tot 1945 was Moengo de hoofdplaats van het district Marowijne, terwijl in de periode ervoor en erna Albina de hoofdplaats was van het district.

Inhoud

BauxietwinningBewerken

De plaats is in het begin van de 20e eeuw gesticht, nadat in 1916 de Surinaamsche Bauxiet Maatschappij (SBM)in het gebied winbare voorraden bauxiet had ontdekt. De SBM, later omgedoopt in Suriname Aluminium Company (Suralco) was een volle dochter van de Aluminum Company of America (Alcoa). Aanvankelijk was Moengo alleen via de rivier bereikbaar. De Cotticariver werd bevaarbaar gemaakt voor zeeschepen die te Moengo de bauxiet kwamen ophalen. In 1922 werd de eerste bauxiet geëxporteerd naar Trinidad om van daaruit te worden vervoerd naar de Verenigde Staten. Moengo beschikte over een haven met zwaaikom, waar de schepen konden draaien. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de transporten beveiligd door Amerikaanse soldaten en door de Surinaamse Schutterij.

Eind jaren twintig werd een weg naar Albina aangelegd. In 1955 werd een airstrip aangelegd (code MOJ), en sinds 1964 is Moengo vanuit Paramaribo via de weg naar Albina bereikbaar (Oost-Westverbinding). Door de bouw van de Jules Wijdenboschbrug is de reistijd vanuit Paramaribo nog flink verkort. Van Langatabbetje loopt een moeizaam onderhouden weg naar Moengo.

Tijdens de Binnenlandse Oorlog die in de jaren tachtig woedde tussen het Nationale Leger van Suriname en het Junglecommando, werd bauxietwinning buiten Moengo te gevaarlijk geacht. Moengo stond echter zelf ook op een winbare laag bauxiet. Het plaatsje werd daarom gedeeltelijk ontmanteld om deze bauxiet te kunnen winnen, waarbij een deel van de huizen als bouwpakket werd verkocht. Toen de bauxietlagen uitgeput raakten, werd ook de bauxietfabriek ontmanteld. De bauxietwinning werd verplaatst naar de Coermotibo-mijn. De bauxiet wordt van daar met duwboten naar Paranam vervoerd om te worden verwerkt tot aluinaarde. Sinds 2016 produceert Suralco niet meer in Suriname.

Contemporary Art Museum MoengoBewerken

In 2011 werd in Moengo het Contemporary Art Museum Moengo (CAMM) geopend, een expositieruimte die kunst van internationaal niveau wil brengen. Het CAMM werd opgericht op initiatief van Marcel Pinas, een Surinaamse kunstenaar van Marron-afkomst, die zelf internationaal exposeerde. Pinas richtte hiervoor de Tembe Art Studio op die internationale kunstenaars naar Moengo uitnodigt om les te geven. Elke kunstenaar laat een kunstwerk na die in het internationale kunstpark wordt geplaatst, nabij in het dorpje Ovia Olo.

Moengo FestivalBewerken

 
Opening met de Poolo Boto, 2017

Sinds 2013 wordt jaarlijks het Moengo Festival gehouden, met afwisselende edities van muziek, theater en dans, en beeldende kunst. Het aantal bezoeken steeg van enkele duizenden in het weekend van 2013[1][2] tot meer dan twintigduizend in 2018.[3] Het festival wordt jaarlijks geopend met de 'Poolo Boto'. Hierbij nemen een aantal boten uit verschillende dorpen het tegen elkaar op, in een strijd die bepaald wordt door wie de mooiste boot heeft. De strijd wordt gespeeld met dans, zang en prodo (pronk). Op die dag en de andere twee dagen tijdens het weekend worden er optredens van artiesten en cultuurgroepen uit het hele land gegeven.[4][5]

Geboren in MoengoBewerken