Hoofdmenu openen

GeschiedenisBewerken

De stad Brugge trad in 1960 toe tot het Festival van Vlaanderen. Er werd in de beginjaren vooral de nadruk gelegd op de tweejaarlijkse tentoonstellingen van Vlaamse Primitieven in Europees bezit. Stilaan groeide de idee om, gelet op de evolutie van het Festival van Vlaanderen in bijna uitsluitend muzikale richting, ook in Brugge een muzikaal luik te organiseren. Om dit te verwezenlijken werd in 1962 een vzw opgericht. Burgemeester Pierre Vandamme en twee schepenen behoorden tot de stichters namens de stad, samen met personen die hoofdzakelijk tot de muzieksector behoorden (Kamiel D'Hooghe, Jan Briers, Robrecht Dewitte, Herman Sabbe, kanunnik Paul François, Raymond Van Wassenhove). In 1963 werden 'Orgeldagen' georganiseerd. Het eerste officiële festival vond plaats in 1964.

Vanaf dat jaar en tot in 2004 werd het festival geleid door mede-oprichter en bezieler Robrecht Dewitte. Voor het secretariaatswerk en de public relations werd hij bijgestaan door zijn echtgenote Alice Dens.

De organisator deed beroep op specialisten die met hun kennis van de evolutie in de muziekuitvoering van goede raad waren. Onder hen zijn te vermelden: Gustav Leonhardt, Kamiel D'Hooghe, prof. Marcel Boereboom, prof. Jozef Robijns, Pieter Andriessen en Johan Huys.

Voor de materiële organisatie stond een groep vrijwillige medewerkers in, die zichzelf de naam 'knokploeg' gaf en onder de leiding stond van Arnold Dewitte (tot 2008).

De directietaken werden na 2004 als volgt overgenomen:

  • 2004-2005: Bart Demuyt;
  • 2005-2007: Stefan Dewitte;
  • 2007-2009: Tomas Bisschop en Hendrik Storme;
  • vanaf 2009: Tomas Bisschop.

De missie van het Brugse festivalBewerken

Vanaf de aanvang stelden de organisatoren zich tot doel om niet zomaar wat concerten te organiseren, maar wel het eigen muzikaal verleden en het eigen muzikaal patrimonium te valoriseren en te actualiseren. Men wilde vooral aansluiten bij de hoogtepunten uit het Brugse verleden en van de stad opnieuw een ontmoetingscentrum maken voor specialisten, uitvoerders, instrumentenbouwers, pedagogen, studenten, melomanen en belangstellenden. De weg was hiervoor voorbereid door Safford Cape die al sinds 1961 door zijn in Brugge gehouden zomercursussen met Pro Musica Antiqua de toon had gezet. Vanaf 1964 werd de organisatie van wedstrijden concreet uitgewerkt binnen elkaar regelmatig opvolgende driejaarlijkse cycli. Meteen werd ook de nadruk gelegd op die wedstrijden, als belangrijkste mogelijkheid om de levendigheid en de uitstraling van het festival te ondersteunen en de ideeën die de organisatoren uitdroegen bij de jongere generaties te doen ingang vinden.

Naast deze concours werd ervoor gezorgd een brede waaier van activiteiten te ontwikkelen: tentoonstellingen en beurzen, interpretatiecursussen en masterclasses, forums, referaten, geleide bezoeken aan historische instrumenten in Vlaanderen, demonstraties en modeluitvoeringen. Wat de concertuitvoeringen betreft ging de aandacht naar minder bekende literatuur tot omstreeks 1800, vanaf de eigen muziekproductie van polyfonisten, tot alle uitingen van muziek in de renaissance en de barok. De instrumentenbeurzen (vooral die gewijd aan klavecimbel en pianoforte) groeiden uit tot belangrijke internationale ontmoetingsplaatsen.

WedstrijdenBewerken

De internationale wedstrijden Musica Antiqua startten in 1964 met een driejaarlijks concours voor orgel, gevolgd in 1965 door een driejaarlijks concours voor klavecimbel, bijvoeglijk voor basso continuo en vanaf 1983 ook voor pianoforte. In 1972 werd de wedstrijd uitgebreid met blokfluit en startte men ook de wedstrijd voor ensembles (die vanaf 2000 samenviel met het orgelconcours). Het programma voor barokinstrumenten werd steeds uitgebreider. Kwamen de lijst aanvullen: traverso, barokhobo, luit, cornetto, barokviool en -cello, viola de gamba ... Sedert 1984 kwam ook zang aan bod.

Bij de juryleden vindt (of vond) men o.a. Gustav Leonhardt, Thurston Dart, Barbara Schlick, Barthold Kuijken, Wieland Kuijken, Wolfgang Brunner, Florian Heyerick, Ton Koopman, Frans Brüggen, Anner Bijlsma, Xavier Darasse, Michel Chapuis, Scott Ross, e.a. Johan Huys kwam in 1977 voor het eerst in de jury (klavecimbel) en zat vanaf 1981 alle jury's voor.

Internationaal orgelconcoursBewerken

Vanaf 2000 aangevuld met internationaal concours ensembles oude muziek

1964Bewerken

1967Bewerken

1970Bewerken

1973Bewerken

1976Bewerken

1979Bewerken

1982Bewerken

1985Bewerken

1988Bewerken

1991Bewerken

1994Bewerken

1997Bewerken

2000Bewerken

2003Bewerken

2006Bewerken

2009Bewerken

Internationaal concours voor klavecimbel, basso continuo en vanaf 1983 ook pianoforteBewerken

1965Bewerken

1968Bewerken

1971Bewerken

1974Bewerken

1977Bewerken

1980Bewerken

1983Bewerken

1986Bewerken

1989Bewerken

1992Bewerken

1995Bewerken

1998Bewerken

2001Bewerken

2004Bewerken

2007Bewerken

2010Bewerken

2012Bewerken

2013Bewerken

2015Bewerken

2016Bewerken

2018Bewerken

  • Jury klavecimbel: Johan Huys, Carole Cerasi, Andrea Marcon, Olga Martynova, Skip Sempé, Menno van Delft
  • aantal kandidaten: 77
  • laureaten:

2019Bewerken

  • Jury pianoforte: Johan Huys, Wolfgang Brunner, Piet Kuyken, Bart van Oort, Christine Schornsheim, Keiko Schichijo
  • aantal kandidaten:
  • laureaten:

Internationaal concours Musica Antiqua: blokfluit en andere instrumenten, zang, alsook (tot en met 1996) ensemblesBewerken

1972Bewerken

1975Bewerken

1978Bewerken

1981Bewerken

1984Bewerken

1987Bewerken

1990Bewerken

1993Bewerken

1996Bewerken

1999Bewerken

2002Bewerken

2005Bewerken

2008Bewerken

2011Bewerken

Internationale wedstrijd Musica Antiqua voor traverso, barokviool, barokcello en viola da gamba.

2014Bewerken

Internationale wedstrijd Musica Antiqua voor blokfluit, barokfluit, barokviool, barokcello en viola da gamba

2017Bewerken

Internationale wedstrijd Musica Antiqua 2017 voor blokfluit, traverso, barokhobo, barokviool, barokcello en viola da gamba

  • Johan Huuys, Jan De Winne, Xenia Löffler, Dorothee Oberlinger, Enrico Onofri, Marco Testori, Mieneke van der Velden, Peter Van Heyghen.
  • aantal kandidaten: 124
  • Laureaten:

ConcertenBewerken

Het festival programmeert jaarlijks een aantal concerten, masterclasses en workshops over oude muziek. Meestal concentreert men de evenementen rond een bepaald thema. In 2009 stond de Italiaanse muziek van omstreeks 1600 centraal. In 2010 was het de invloed uit niet-westerse culturen op barokmuziek, onder de titel 'Orient Express'.

Naast enkele grote concerten evenals de middagconcerten die sinds 2002 in het Concertgebouw plaatsvinden, worden de meeste avondconcerten en nocturnes gehouden in kerken zoals de Sint-Jakobskerk, de Sint-Gilliskerk, de karmelietenkerk, de Sint-Annakerk en de Sint-Walburgakerk, maar ook in andere historische locaties in Brugge (Stadsschouwburg of stadhuis) en in de omgeving van Brugge (de schuur van Ter Doest en de kerk van Lissewege bijvoorbeeld). De locaties worden gekozen in functie van de akoestiek van de ruimte en van de tijdsgeest van de uit te voeren muziek.

Ook loopt er tijdens het festival een expo in de hallen van het Brugse belfort over historische instrumenten en een beurs van te koop aangeboden nieuwe instrumenten. Vooral de driejaarlijkse klavecimbel- en pianoforte-expo geniet wereldfaam.

JaarthemaBewerken

  • 1964: Orgelweek
  • 1965: Johann Sebastian Bachweek
  • 1966: Polyphonieweek en Vivaldiweek
  • 1967: Georg Friedrich Haendelweek
  • 1968: Johann Sebastian Bach en tijdgenoten
  • 1969: Luister van de Barok en de Renaissance
  • 1970: Week van Engelse Muziek
  • 1971: Johann Sebastian Bach en zijn tijdgenoten
  • 1972: Triomf van de vocale kunst
  • 1973: Musica Britannica
  • 1974: Musica Polyphonica
  • 1975: Monteverdi - Mozart
  • 1976: Musica Britannica
  • 1977: Johann Sebastian Bach en zijn Tijd
  • 1978: De Latijnse Wereld - Vivaldiweek
  • 1979: Musica Antiqua
  • 1980: Musica Antiqua: Feestconcerten
  • 1981: Musica Antiqua
  • 1982: Musica Antiqua
  • 1983: Van Barok tot Klassiek
  • 1984: Panorama van de Latijnse Wereld
  • 1985: Prinsen van de Muziek
  • 1986: Van Barok tot Klassiek
  • 1987: De Latijnse Wereld
  • 1988: Musica Britannica
  • 1989: Weense en Brusselse Kapelmeesters
  • 1990: De Latijnse Wereld
  • 1991: Musica Britannica - Vivaldi en Venetië - Mozart en Tijdgenoten
  • 1992: Spanje en de Nieuwe Wereld - Bach en Tijdgenoten
  • 1993: Van Middeleeuwen tot Vroeg-Romantiek
  • 1994: Musica Britannica - Musica Sacra
  • 1995: Bach en Tijdgenoten - Henry Purcell
  • 1996: De Mediterrane Wereld - Duizend jaar Oostenrijk
  • 1997: Musica Sacra - Musica Britannica
  • 1998: Bach en Tijdgenoten
  • 1999: De Eeeuw van de Verlichting
  • 2000: Musica Sacra - Musica Britannica
  • 2001: Bach en Tijdgenoten
  • 2002: Musica Festiva - Musica Polyphonica - Musica Medditeranea
  • 2003: Musica Festiva - Musica Sacra - Musica Britannica
  • 2004: Omtrent Bach
  • 2005: Corpus in Musica Antiqua
  • 2006: Venezia - Mozart
  • 2007: L'Année d'Orphée & Parijs
  • 2008: Rule Britannia!
  • 2009: Modern Times in Early Music
  • 2010: Orient Express
  • 2011: Testament - Lofzang op het leven en de dood
  • 2012: Triste plaisir et douloureuse joye
  • 2013: Celebrate this festival
  • 2014: Metamorfosen
  • 2015: Omnia vanitas
  • 2016: Lof der Zotheid
  • 2017: La Divina Commedia
  • 2018: Cherchez la femme
  • 2019: Ex Machina. God, mens en machine

LiteratuurBewerken

  • Programmabrochures van 1964 tot 2015
  • Robrecht DEWITTE, 40 Jaar Musica Antiqua, 1964-2003, Brugge, 2003
  • Sofie TAES, Het klavecimbel van Ligeti, Brugge, 2013.

Externe linksBewerken