Lotus Omega

automodel van Lotus cars

De Lotus Omega is een sportsedan van de Britse autofabrikant Lotus, die in 1989 voorgesteld werd op het Autosalon van Genève.[1] De wagen werd op basis van de Opel Omega A in een beperkte oplage geproduceerd en was op de Alpina B10 BiTurbo na de snelste productiesedan van zijn tijd. In het Verenigd Koninkrijk werd de wagen aangeboden als de Lotus Carlton.

Lotus Omega
Lotus Omega
Algemeen
Bedrijf Lotus (General Motors)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Merk Lotus
Type Omega A
Andere namen Lotus Carlton
Productiejaren 1989-1992
Productieaantal 988
Klasse Hogere middenklasse
Koetswerkstijl
4-deurs sedan
Zitplaatsen 4
Voorganger Lotus Cortina
Verwant
Soortgelijk
Assemblage Hethel, Norfolk (VK)
Techniek
Platform GM V-platform
Layout
Motor
3,6L twin-turbo
Kleppen per cilinder 24
Vermogen in pk 377
Vermogen in kW 277
Koppel 557 Nm
Brandstof Benzine
Overbrenging
manuele 6-bak van ZF
Remmen AP
Maten
Afmetingen (L×B×H) 4,76 × 1,93 × 1,43 m
Wielbasis 2730 mm
Massa 1655 kg
Topsnelheid 283 km/u
achteraanzicht
Portaal  Portaalicoon   Auto

TechniekBewerken

 
Motorcompartiment

De Lotus Omega is ontworpen op basis van de Opel Omega 3000. De wagens werden gebouwd door Opel in het Duitse Rüsselsheim en vervolgens naar het Verenigd Koninkrijk verscheept. Daar kreeg de carrosserie een achterspoiler, ventilatieopeningen in de motorkap, een bodykit, bredere wielkasten en Lotus-emblemen. In tegenstelling tot de gewone Omega hadden de achterste wielkasten van de Lotus Omega geen rechte bovenrand maar waren ze rond. De wagen was slechts in één tint groen beschikbaar: Imperial Green.

De standaard 3,0L 24v zescilindermotor van Opel werd door Lotus vergroot tot een inhoud van 3,6L en voorzien van een Behr intercooler en twee Garrett T25-turboladers die een 0,7 bar boost leveren vanaf ongeveer 1.500 rpm. Ook het ontstekingssysteem werd aangepast. Het motorvermogen werd overgebracht op de achteras via een manuele zesbak van ZF, die ook in de Corvette ZR-1 gebruikt werd.

Naast deze motoraanpassingen werd de wagen voorzien van remmen van AP en werd de zelfnivellerende ophanging van de Opel Senator gemonteerd. Ook de stuurbekrachtiging werd van de Senator geleend.

PrestatiesBewerken

De 3,6L twin-turbo motor leverde een vermogen van 277 kW (377 pk) en een maximaal koppel van 557 Nm, goed voor een acceleratie van 0 naar 100 km/u in 5,4 seconden en een topsnelheid van 283 km/u. De Lotus Omega was daarmee de tweede snelste vierdeurssedan van zijn tijd na de Alpina B10 BiTurbo die een topsnelheid van 291 km/u neerzette.

Wegens deze extreme prestaties probeerde het Britse parlement de Lotus Carlton te verbieden in het Verenigd Koninkrijk.[2]

ProductieBewerken

De wagen werd geproduceerd van maart 1989 tot december 1992, vier jaar nadat de originele Omega op de markt kwam. Er werden oorspronkelijk 1100 exemplaren gepland, maar als gevolg van de economische recessie in het begin van de jaren negentig en met een prijskaartje dat het equivalent was van 100.000€ in 2021 vielen de verkoopcijfers tegen. Na 988 gebouwde exemplaren (393 Omega's voor Duitsland en 248 Carltons voor het Verenigd Koninkrijk) werd de productie bij Lotus in december 1992 stopgezet. De verkoop via de Opel en Vauxhall dealers werd in oktober 1993 stopgezet.

ProblemenBewerken

De betrouwbaarheid van de Lotus Omega is enigszins problematisch. De motor moet zorgvuldig warm worden gereden en weer rustig afkoelen om schade aan de turbo's te vermijden.[3] De koppeling en de transmissie hebben te lijden onder het hoge motorvermogen en storingen in de elektronica komen frequent voor. Bepaalde onderdelen en wisselstukken zijn zeldzaam, terwijl het onderhoud specifieke vakkennis vergt en daardoor duur is.[4]

Externe linksBewerken

Zie de categorie Opel Omega Lotus van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.