Hoofdmenu openen

De Lammenschansweg is een grote straat in de Nederlandse stad Leiden.

Lammenschansweg
Een deel van de Lammenschansweg rond 1935. Herkenbaar zijn de Sint-Petruskerk en de belendende herenhuizen.
Een deel van de Lammenschansweg rond 1935. Herkenbaar zijn de Sint-Petruskerk en de belendende herenhuizen.
Geografische informatie
Locatie       Leiden
Begin Zoeterwoudsesingel
Eind Lammenschansplein
Algemene informatie
Genoemd naar De schans Lammen, die een rol speelde tijdens het Beleg van Leiden
Bestrating Asfalt (rijweg), klinkers (parallelwegen), tegels (trottoir)
Bebouwing Woningen, school, kerk, station
Opvallende gebouwen Sint-Petruskerk, station Leiden Lammenschans, ROC Leiden
Portaal  Portaalicoon   Leiden
Nieuw gebouw van het ROC Leiden bij het station Leiden Lammenschans.

Deze lange en brede weg fungeert als belangrijkste invalsweg tot het Leidse centrum vanuit het zuiden (vanuit Voorschoten en de N206/A4). De weg loopt vanaf de Zoeterwoudsesingel zuidwaarts tot aan het Lammenschansplein. In het noordelijk deel vormt de weg de scheiding tussen de Tuinstadwijk in het westen en de Professorenwijk en Burgemeesterswijk in het oosten. In het zuidelijk deel bevinden zich aan de westkant voornamelijk woningen en aan de oostkant bedrijven en een grote onderwijsinstelling (ROC Leiden).

Naamgeving en geschiedenisBewerken

De oorspronkelijke naam van het oostelijk deel van de Lammenschansweg was Kamerlingh Onnesweg. De straatnamen in dit gedeelte van de Professorenwijk zijn ontleend aan natuurkundigen. Thans heet het plein voor het station Leiden Lammenschans nog Kamerlingh Onnesplein. Later werden de straat en het nabijgelegen station vernoemd naar de schans Lammen, een Spaanse legerplaats ten tijde van het Beleg van Leiden (1573-1574) in de Tachtigjarige Oorlog. Op 3 oktober 1574 zou de jonge Leidenaar Cornelis Joppenszoon bij deze schans hebben geconstateerd dat de Spaanse belegeraar op de vlucht was geslagen. In het kamp vond hij een ketel hutspot. Dit verhaal is aanleiding voor de jaarlijks terugkerende 3-oktoberviering in Leiden. Te zijner ere is in 1961 een standbeeld, vervaardigd door de beeldhouwer Oswald Wenckebach, opgericht bij het station Lammenschans.

In de jaren `30 van de vorige eeuw is aan de Lammenschansweg een groot bouwcomplex gerealiseerd, ontworpen door A.J. Kropholler en H.A. van Oerle. Het omvat de nieuwe Sint-Petruskerk[1], waarvan de klokkentoren tot 2009 het hoogste bouwwerk van de stad was, een plein en een aantal herenhuizen. Zowel de kerk als deze woningen zijn rijksmonument.

VerkeerBewerken

Op de Lammenschansweg hebben decennialang trams gereden. In de loop der tijd had de Blauwe Tram van de NZH (tramlijn Scheveningen - Den Haag - Leiden) hier meerdere haltes. Op deze baan bevond zich ter hoogte van het huidige spoorviaduct een gelijkvloerse kruising met de spoorlijn Woerden - Leiden. De gevaarlijke verkeerssituatie leidde in de nacht van op 23 juni op 24 juni 1924 tot een ernstige botsing tussen een locomotief van de Staatsspoorwegen en de NZH-tram. Er was toen alleen de tramlijn en de Lammenschansweg bestond nog niet: deze werd pas in de jaren dertig aangelegd.

Eind jaren vijftig heeft men besloten de spoorbaan door middel van een viaduct boven de Lammenschansweg te verheffen. Dit werk kwam in 1960-61 gereed. Op 18 mei 1961 werd het station Leiden Lammenschans in gebruik genomen. In november 1961 verdween de tram en werd de weg volledig voor bus- en autoverkeer geschikt gemaakt. Sindsdien is de Lammenschansweg een doorgaande verkeersader die doorloopt naar het Lammenschansplein.

Het leek erop dat met de invoering van de RijnGouwelijn weer een tramlijn over de Lammenschansweg zou lopen. Dat plan is echter na veel discussie verworpen.