Hoofdmenu openen

Karl Mauss

Duits tandarts (1898-1959)

Karl Mauss (Plön, 17 mei 1898 - Hamburg, 9 februari 1959) was een Duits generaal en tandarts.

Karl Mauss
Dr. Karl Mauss
Dr. Karl Mauss
Geboren 17 mei 1898
Plön, Sleeswijk-Holstein, Duitse Keizerrijk
Overleden 9 februari 1959
Hamburg, Bondsrepubliek Duitsland
Rustplaats St. Lorenz Friedhof, Lübeck, Sleeswijk-Holstein, Duitsland: nabij de ingang[1][2][3]
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Flensburgregering
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1914 - 1922
1934 - 1945
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg General (Wehrmacht).svg
General der Panzertruppe
Eenheid 10e Pantserdivisie
Bevel Panzergrenadier-Regiment 33
7e Pantserdivisie
30 januari 1944 –
2 mei 1944
7e Pantserdivisie
9 september 1944 –
31 oktober 1944
7e Pantserdivisie
30 november 1944 –
5 januari 1945
7e Pantserdivisie
23 januari 1945 –
23 maart 1945
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Tandarts

Dr. Karl Mauss was tijdens de Tweede Wereldoorlog een van de meest vooraanstaande tankbevelhebbers van de Wehrmacht. Hij bereikte de rang van een luitenant-generaal en was commandant van de 7de Pantserdivisie. Hij werd hoog gedecoreerd, hij droeg als een van slechts 27 militairen het Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof, Zwaarden en Briljanten.

Deze onderscheiding werd slechts 27 keer verleend. In deze uitvoering werden 250 kleine diamanten op het eikenloof geplaatst. Ook de gevesten van de zwaarden werden met diamanten versierd. Van de ruim tien miljoen militairen die Duitsland tijdens de oorlog onder de wapenen had, kregen slechts 27 deze onderscheiding. Tien van hen waren piloten, twee tankbestuurders, twee onderzeebootkapiteins en veertien generaals, maarschalken of andere legeraanvoerders.

In de Eerste Wereldoorlog vocht Mauss als vrijwilliger in de Slag aan de Somme en aan het Oostenrijks-Italiaanse front. Hij werd onderscheiden met het IJzeren Kruis Ie en 2e Klasse. Hij verwierf het zwarte gewondeninsigne.

In de Tweede Wereldoorlog vocht hij tijdens de Invasie van Polen, in de Slag om Frankrijk, tijdens Operatie Barbarossa, in de Slag om Moskou en de grote tankslag bij Koersk. Hij verwierf de Nahkampfspange in Brons, Duitse Kruis in Goud en het Gewondeninsigne in Zilver en in Goud. Die laatste onderscheiding was voor de verwondingen die hij aan het einde van de oorlog in de strijd opliep. Zo verloor hij in februari 1945 een been.

Mauss overleefde de Tweede Wereldoorlog en vestigde zich weer als tandarts. De Bundeswehr wilde de invalide en sterk door het nationaalsocialisme gecompromitteerde veteraan niet in dienst nemen.

Militaire loopbaanBewerken

DecoratiesBewerken