Hoofdmenu openen
In 1900

Julien Auguste Marie Joseph Liebaert (Kortrijk, 22 juni 1848 - Ternat, 16 september 1930) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en minister voor de Katholieke Partij.

LevensloopBewerken

Liebaert was een zoon van Auguste Liebaert en Louise Peel. Hij trouwde in 1874 met Marie Debontridder (1852-1916). Ze hadden twee zoons en een dochter die trouwde met volksvertegenwoordiger en senator Jean Mahieu.

Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1870) en tot doctor in de politieke en administratieve wetenschappen (1871) aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij vestigde zich als advocaat in Brussel en vervolgens in Kortrijk.

Hij werd verkozen tot lid van de provincieraad (1877-1890) en tot gedeputeerde (1878-1890) van West-Vlaanderen.

In 1890 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Kortrijk en vervulde dit mandaat tot in 1919. Hij werd in 1919 verkozen tot senator voor hetzelfde arrondissement, om van 1925 tot 1929 als gecoöpteerd senator te zetelen.

Liebaert doorliep gedurende twaalf jaar een gevarieerde ministeriële carrière, als:

In 1912 werd hij benoemd tot minister van Staat en werd hij directeur (1912-1926) en regent (1927-1930) van de Nationale Bank van België.

EerbetoonBewerken

In 1930 werd Liebaert, enkele maanden voor zijn dood, in de Belgische erfelijke adel opgenomen met de bij eerstgeboorte overdraagbare titel van baron.

In Kortrijk is naar hem de Minister Liebaertlaan vernoemd.

LiteratuurBewerken

  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
  • Luc SCHEPENS, De provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1992, Brussel, 1992.
  • Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894), Brussel, 1996.

Externe linkBewerken