Iain Dowie

Brits voetballer

Iain Dowie (Hatfield, 9 januari 1965) is een voormalig profvoetballer uit Noord-Ierland. Hij speelde als aanvaller. Na zijn loopbaan, die hij in 2001 afsloot, werd Dowie actief als voetbalcoach.

Iain Dowie [1][2]
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Iain Dowie
Geboortedatum 9 januari 1965
Geboorteplaats Hatfield, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 185 cm
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2001
Senioren
Seizoen Club W (G)
1983–1985
1985–1986
1986–1988
1988–1991
1989
1991
1991–1995
1995
1995–1998
1998–2001
Totaal
Vlag van Engeland Cheshunt
Vlag van Engeland St. Albans
Vlag van Engeland Hendon
Vlag van Engeland Luton Town
Vlag van Engeland Fulham
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Southampton
Vlag van Engeland Crystal Palace
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland QPR
34(2)
?(?)
87(47)
66(15)
5(1)
12(4)
122(30)
19(6)
69(9)
31(2)
445(116)
Interlands
1990–2000 Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 59(12)
Getrainde clubs
1998
2002–2003
2003–2006
2006
2007–2008
2008
Vlag van Engeland QPR (interim)
Vlag van Engeland Oldham Athletic
Vlag van Engeland Crystal Palace
Vlag van Engeland Charlton Athletic
Vlag van Engeland Coventry City
Vlag van Engeland QPR
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Amateurcarrière en Luton TownBewerken

Sinds 1983 was Iain Dowie actief in het Engelse amateurvoetbal, bij achtereenvolgens de clubs Cheshunt (1983–1985) en St. Albans City (1985–1986). Dowie beleefde zijn grote doorbraak als aanvaller van het nietige Hendon. Tenminste, hij werd daar in 1988, na 47 doelpunten uit 87 wedstrijden, opgemerkt door ploegen die in Engeland meer aanzien hadden. Luton Town was in die tijd zo'n club. De club kwam in de ere-afdeling uit, toen heette die nog Football League First Division. Dowie zette zijn handtekening onder een contract bij Luton Town. Tussen 1988 en 1991 maakte Dowie vijftien doelpunten voor Luton Town.[3] In eerste instantie wilde het niet lukken voor Dowie en in 1989 werd de aanvaller verhuurd aan het Londense Fulham.[4]

West Ham UnitedBewerken

Toen de efficiënte Trevor Morley van West Ham United in de lappenmand lag, was dat voor de The Hammers het signaal om Dowie aan te trekken als vervanger. Het prijskaartje van Dowie bedroeg 480.000 Britse pond.[5] Bij West Ham bleef Dowie een half seizoen, waarin hij vier keer scoorde. De reden voor zijn vertrek was de terugkeer van Morley in de basis na diens blessure, waardoor Dowie op de bank verzeilde.

SouthamptonBewerken

In augustus 1991 verhuisde hij naar Premier League-club Southampton. The Saints betaalden 500.000 Britse pond voor Dowie.[6] Hij speelde er samen met getalenteerde spelers als Alan Shearer en Matthew Le Tissier, die later aanvoerder van het elftal werd. Tot 1995 speelde hij op The Dell en was een van de smaakmakers. In totaal speelde Dowie 122 competitiewedstrijden voor The Saints en scoorde dertig maal.

Terugkeer naar West HamBewerken

Daarna speelde Dowie een tijdje voor Crystal Palace. Op Selhurst Park scoorde de aanvaller in 1995 zes maal uit 12 optredens. Na de wel erg korte periode bij Palace keerde hij terug naar Boleyn Ground en ging dus weer voor West Ham voetballen. Zijn tweede periode bij The Hammers, van 1995 tot 1998, was weinig succesvol voor Dowie. Dowie lag onder vuur vanwege vele lange periodes van droogte voor doel. Hij scoorde negen keer uit 69 competitiewedstrijden.

Queens Park RangersBewerken

Van 1998 tot 2001 speelde Dowie nog voor Queens Park Rangers, waar hij prompt als centrale verdediger werd opgesteld. In 1998 was hij heel even de QPR-manager ad interim.[7]

InterlandcarrièreBewerken

Dowie kwam 59 maal uit voor het Noord-Iers voetbalelftal en scoorde 12 doelpunten. Tussen 1996 en 1997 was Dowie meermaals aanvoerder van Noord-Ierland. Hij was de opvolger van verdediger Nigel Worthington.[8]

TrainerscarrièreBewerken

Oldham AthleticBewerken

Dowie begon zijn trainersloopbaan als assistent-coach van Oldham Athletic, een club die toen in de Football League Second Division uitkwam oftewel het derde niveau van Engeland. Na het ontslag van Mick Wadsworth [9] stond hij zelf achttien maanden aan het roer, waarin Dowie met Oldham de play-offs van de Second Division bereikte. Oldham Athletic verloor van Queens Park Rangers, dat daardoor ten koste van Oldham Athletic naar de finale mocht (beslissende goal van QPR-aanvaller Paul Furlong).[10] Echter, financiële malaise trof Oldham. Dowie verloor daardoor veel spelers.[11] Het geld was op en Dowie en co werden maandenlang niet betaald door het clubbestuur. Dowie probeerde evenwel zo lang mogelijk op post te blijven totdat hij in 2003 op te stappen. Dowie noemde het moeten onderhouden van zijn gezin als reden.[12]

Crystal PalaceBewerken

Op 21 december 2003 stelde Football League First Division-club Crystal Palace hem aan als nieuwe coach. Dowie gooide daarop meteen hoge ogen met de Londense club, maar het succes bleef niet duren.[13][14] Op 22 mei 2006 werd gingen Dowie en Crystal Palace na zo'n drie seizoenen uit elkaar, dit nadat Dowie de club in het seizoen 2003/04 nog naar de Premier League had geloodst. De Hongaar Gabor Kiraly stond in doel en met Andrew Johnson liep een beloftevolle spits rond. Hieruit werd echter onmiddellijk weer gedegradeerd door Crystal Palace, na een voor een verlengd verblijf onvoldoende 2–2 gelijkspel tegen Charlton Athletic op 15 mei 2005 (seizoen 2004/05).[15][16]

Charlton Athletic en Coventry CityBewerken

Iain Dowie was welgeteld twaalf wedstrijden coach van Premier League-club Charlton Athletic toen hij daar op de keien werd gezet. Dowie moest grote schoenen vullen aangezien hij Alan Curbishley moest opvolgen die van Charlton een stabiele middenmoter had gemaakt. Onder de leiding van Dowie kampeerde men echter voortdurend in de degradatiezone.[17] Van 2007 tot 2008 was Dowie hoofdcoach van Coventry City in de Football League Championship. Op 11 februari 2008 werd hij ontslagen. Het bestuur van Coventry achtte Dowie "te ouderwets".[18][19]

Queens Park RangersBewerken

Dowie werd op 14 mei 2008 voorgesteld als hoofdcoach van Queens Park Rangers, waar hij de teugels overnam van de ontslagen Luigi de Canio.[20] Ondanks een negende plaats in de klassering van de Championship scheidden de wegen van Dowie en QPR op 24 oktober 2008, na vijftien wedstrijden. Ten grondslag voor de beslissing lag een tegenvallend seizoensbegin.[21]

Newcastle United en Hull CityBewerken

Op 1 april 2009 werd Iain Dowie door Newcastle United als assistent-coach toegevoegd aan de technische staf van coach en clubicoon Alan Shearer. Namelijk toen Shearer werd aangesteld nadat de vorige Newcastle United-coach Joe Kinnear met zijn gezondheid begon te sukkelen (Kinnear had ernstige hartproblemen).[22] Alan Shearer en Iain Dowie kenden elkaar al sinds de jaren negentig en speelden een jaar samen bij Southampton. De voornaamste taak van het duo was Newcastle, dat onderaan de klassering bengelde, behoeden voor een degradatie naar de Championship. Shearer en Dowie slaagden daar niet in. Het spreekwoordelijke doek viel voor Newcastle United op 24 mei 2009, op Villa Park tegen Aston Villa met een eigen doelpunt van Damien Duff.[23]

Op 17 maart 2010 nam Iain Dowie de vrijgekomen job als hoofdcoach aan bij Premier League-club Hull City, dat Phil Brown twee dagen eerder aan de kant schoof.[24][25] Dowie faalde net zoals bij Newcastle United om Hull City in de Premier League te houden. In het eigen KC Stadium werd op 24 april 2010 verloren van Sunderland na een treffer van Sunderland-aanvaller Kenwyne Jones, maar de degradatie was pas een week later een feit. Een laat doelpunt van de Ivoriaanse Wigan Athletic-speler Steve Gohouri zorgde ervoor dat een 2–2 de eindstand was, wat niet voldoende was voor Hull om in de Premier League te blijven.[26][27]

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken

ReferentiesBewerken

  1. Spelersprofiel Iain Dowie Transfermarkt, Geraadpleegd op 26 november 2020
  2. (en) Trainersprofiel Iain Dowie Transfermarkt, Geraadpleegd op 26 november 2020
  3. (en) Profiel Iain Dowie (Luton Town) Sporting Heroes, Geraadpleegd op 26 november 2020
  4. (en) Iain Dowie - Player profile Fulham, Geraadpleegd op 26 november 2020
  5. (en) Iain Dowie on life as a missile engineer, West Ham rejection & Matt Le Tissier Planet Football, 8 februari 2018
  6. (en) Profiel Iain Dowie (Southampton) Sporting Heroes, Geraadpleegd op 26 november 2020
  7. (en) QPR will unveil Dowie as their new manager The Evening Standard, 13 mei 2008
  8. (en) Iain Dowie – Profiel Northern Ireland Football Blogspot, Geraadpleegd op 19 november 2020
  9. (en) Oldham sack Wadsworth BBC, 31 mei 2002
  10. (en) Furlong sinks Oldham BBC, 13 mei 2003
  11. (en) Oldham's fall from grace BBC, 27 juni 2003
  12. (en) Oldham on the brink - Dowie The Guardian, 10 juni 2003
  13. (en) Dowie handed Palace reins BBC, 22 december 2003
  14. (en) Players reveal the secret to success in 2003-04 Crystal Palace, 3 oktober 2019
  15. (en) Charlton's Jonathan Fortune struck in the 82nd minute to relegate rivals Palace from the Premiership BBC, 16 mei 2005
  16. (en) Palace change guard BBC, 22 mei 2006
  17. (en) Dowie targets return to football BBC, 29 november 2006
  18. (en) Dowie sacked for being old fashioned The Times, 12 februari 2008
  19. (en) Dowie sacked from Coventry The Daily Express, 11 februari 2008
  20. (en) QPR bring in Dowie as new coach BBC, 14 mei 2008
  21. (en) QPR part company with boss Dowie BBC, 24 oktober 2008
  22. (en) Shearer confirmed as Magpies boss BBC, 1 april 2009
  23. (en) Agony for Alan Shearer as own goal sinks Newcastle United The Guardian, 24 mei 2009
  24. (en) Phil Brown 'relieved of managerial duties' by Hull City The Guardian, 15 maart 2010
  25. (en) Iain Dowie confirmed as new Hull City manager BBC, 17 maart 2010
  26. (en) Hull 0 – 1 Sunderland BBC, 24 april 2010
  27. (en) Hull relegated after Wigan draw The Independent, 3 mei 2010