Hoofdmenu openen

Heinrich zu Sayn-Wittgenstein

Duits piloot (1908-1944)

Heinrich Alexander Ludwig Peter Prinz zu Sayn-Wittgenstein (Kopenhagen, 14 augustus 1916Schönhausen, 21 januari 1944) was een Duitse gevechtspiloot in de Tweede Wereldoorlog. Hij gold als de beste nachtjager van Luftwaffe.

Heinrich zu Sayn-Wittgenstein
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 14 augustus 1916
Kopenhagen, Denemarken
Overleden 21 januari 1944
Neuermark-Lübars bij Stendal (stad), nazi-Duitsland
Rustplaats Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn, Nederland; vak: TH, rij: 1, graf: 2[1]
Land/zijde Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Onderdeel Hitlerjugend Allgemeine Flagge.svg Hitlerjugend[2]
Luftwaffe eagle.svg Luftwaffe
Dienstjaren 19371944
Rang Luftwaffe collar tabs Major 3D.svg Luftwaffe epaulette Major.svg Major
Eenheid 17. Kavalerie-Regiment
Kampfgeschwader 1 „Hindenburg“
Nachtjagdgeschwader 2
Kampfgeschwader 51
Nachtjagdgeschwader 3
Nachtjagdgeschwader 5
Bevel Nachtjagdgeschwader 5
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog
Een Junkers Ju 88 nachtjager

Alle overwinningen van Wittgenstein werden behaald op Britse bommenwerpers die 's nachts de Duitse steden en industriegebieden bombardeerden. Nachtvliegen stond bekend als zeer gevaarlijk en erg moeilijk. De aantallen overwinningen van nachtjagers waren dan ook aanzienlijk lager dan die van dagjagers.

JeugdBewerken

Heinrich Prins zu Sayn-Wittgenstein was een zoon van Gustav Alexander Prins zu Sayn-Wittgenstein (1880-1953) en Walburga Baroness von Friesen (1885-1970). Zijn vader kocht een vliegtuig voor hem toen hij zijn interesse in vliegen had getoond. Heinrich werd geweigerd, toen hij zich aanmeldde bij de Luftwaffe, maar hij werd geaccepteerd toen hij zich in 1940 na de Battle of Britain opnieuw aanmeldde.

De oorlogBewerken

Zu Sayn-Wittgenstein kreeg de beschikking over een nieuw toestel: een zwart geschilderde Junkers Ju-88. Dit tweemotorige vliegtuig dat door vier man bediend werd, was het ideale toestel voor de nachtjacht.

Vanaf januari 1941 vloog Zu Sayn-Wittgenstein met zijn zwart-geschilderde Ju-88 boven de Duitse steden. Hij haalde op 17 januari zijn eerste toestel neer. Vanaf dat moment raakte zijn carrière in een stroomversnelling.

Zu Sayn-Wittgenstein paste vaak eenzelfde tactiek toe: hij vloog tot heel dicht bij de Britse eskaders en viel de bommenwerpers vlak van onderen aan. Doordat de Ju-88 helemaal zwart was en het geluid van Britse vliegtuigen het motorgeluid van Prins Heinrichs toestel overstemde, waren ze vaak volkomen verrast. Op slechts enkele meters van de Britse bommenwerpers schoot Zu Sayn-Wittgenstein enkele kogels van het snelvuurkanon in het bommenruim van de bommenwerper. De bommen die aan boord waren, ontploften dan zodat de Britse bommenwerper in stukken uiteen spatte. Deze tactiek was erg gevaarlijk omdat Zu Sayn-Wittgenstein door het slechte zicht bijna zelf op de vliegtuigen dreigde te botsen en omdat de explosie van de bommenwerpers hem dreigde te raken.

Desondanks wist Zu Sayn-Wittgenstein in totaal 83 bommenwerpers te vernietigen. Bij zijn 50e vernietiging kreeg hij uit handen van Adolf Hitler het Ridderkruis van het IJzeren Kruis. Postuum ontving hij er de zwaarden en het eikenloof bij.[3] Zu Sayn-Wittgenstein is de enige persoon die deze onderscheiding kreeg terwijl hij niet 100% Duits was. Hierna kreeg Wittgenstein een nieuw soort radar op zijn vliegtuig. Hiermee kon hij de Britse bommenwerper al van ver zien aankomen. Met radar haalde Prins Heinrich nog eens 37 bommenwerpers neer.

Wittgensteins doodBewerken

Zu Sayn-Wittgenstein raakte in januari 1944 betrokken in een groot luchtgevecht met vier bommenwerpers. Hij schoot eerst twee toestellen neer, waarna er aan boord van zijn toestel plotseling een hevige explosie in de linkermotor plaatsvond. Wittgenstein gaf bevel aan de overige bemanningsleden het toestel per parachute te verlaten. Zelf zou Prins Heinrich nog de twee andere bommenwerpers neerhalen, waarna hij zou proberen om met de zwaar beschadigde Ju-88 te landen op het dichtstbijzijnde vliegveld.

Zu Sayn-Wittgenstein vloog alleen naar de twee bommenwerpers toe en haalde ze alle twee neer. Op de terugweg brak er echter brand uit in de benzinetank van de linkermotor. Prins Heinrichs toestel explodeerde en brak in tweeën. Niemand weet precies hoe de explosie in de linker motor heeft plaats kunnen vinden, maar men denkt dat Duits luchtafweergeschut per ongeluk Zu Sayn-Wittgensteins toestel aanzag voor een Engels vliegtuig en op hem schoot.

Militaire loopbaanBewerken

DecoratiesBewerken

Externe linksBewerken