Hoofdmenu openen

Frederik van Blankenheim

Nederlands priester (1355-1423)

Straatsburg en UtrechtBewerken

Frederik van Blankenheim studeerde rechten in Parijs en werd in 1375 benoemd tot bisschop van Straatsburg. Zijn bewind was daar geen succes, en met de hulp van hertog Willem van Gelre werd hij overgeplaatst naar Utrecht, waar hij zich als een bekwaam bestuurder ontpopte. Hij wist, gesteund door de partij van de Lichtenbergers, zijn rechten te doen gelden tegenover de steden in het bisdom, de Stichtse adel en de omringende vorsten van Holland en Gelre. Hij versterkte het bisschoppelijke gezag in het Oversticht en dwong tijdens de zogenoemde Groninger Oorlog ook de stad Groningen zijn gezag te erkennen. In 1407 schonk hij stadsrechten aan Coevorden.

OorlogenBewerken

Als bondgenoot van graaf Willem VI van Holland nam hij deel aan de Arkelse oorlogen van 1405, waardoor hij Hagestein in bezit kreeg. De Hollandse partijstrijd rond Jacoba van Beieren dwong de bejaarde bisschop in 1419-1422 nog een oorlog met Holland en Gelre uit te vechten, waarin het Sticht zich met moeite staande kon houden.

Kerkelijke zakenBewerken

Kerkelijke zaken nam hij niet persoonlijk waar. Die werden behandeld door een goed georganiseerd gedelegeerd bestuur. De in zijn plaats optredende suffragaan (wijbisschop) was Hubertus Schenck (titulair bisschop van Hippus in Palestina, episcopus Yppusensis).
Hij was tijdelijk administrator van het prinsbisdom Bazel (1391-1393), waar Imer van Ramstein was afgetreden. Hij was een beschermer van de Moderne Devotie, belichaamd in de Broeders en Zusters des Gemeenen Levens.

OverlijdenBewerken

Frederik van Blankenheim werd begraven in de dom van Utrecht.

Voorganger:
Lambert van Brunn
  Bisschop van Straatsburg
1375-1393
Opvolger:
Lodewijk van Thierstein
Voorganger:
Floris van Wevelinkhoven
  Bisschop van Utrecht
1393-1423
Opvolger:
Zweder van Culemborg