Hoofdmenu openen

Europese kampioenschappen kunstschaatsen

De Europese kampioenschappen kunstschaatsen zijn vier wedstrijden die samen een jaarlijks terugkerend evenement vormen, georganiseerd door de Internationale Schaatsunie (ISU).

Dit evenement is een van de vier kampioenschappen die de ISU jaarlijks organiseert. De andere kampioenschappen zijn de WK kunstschaatsen, de WK kunstschaatsen junioren en het Viercontinentenkampioenschap (voor Afrika, Amerika, Azië en Oceanië).

Medailles zijn er te verdienen in de categorieën mannen individueel, vrouwen individueel, paarrijden en ijsdansen voor paren.

HistorieBewerken

De Duitse en Oostenrijkse schaatsbond, verenigd in de "Deutscher und Österrreichischer Eislaufverband", organiseerden zowel het eerste EK schaatsen voor mannen als het eerste EK kunstschaatsen voor mannen in 1891 in Hamburg, Duitse Keizerrijk, nog voor het ISU in 1892 werd opgericht. De internationale schaatsbond nam in 1892 de organisatie van het EK kunstschaatsen over. In 1895 werd besloten voortaan de wereldkampioenschappen kunstschaatsen te organiseren en kwam het EK te vervallen. In 1898 vond toch weer een herstart plaats van het EK.

De vrouwen en paren strijden vanaf 1930 jaarlijks om het Europees kampioenschap. De ijsdansers strijden vanaf 1954 om de Europese titel kunstrijden. Alle kampioenschappen werden vanaf 1947 altijd in één gaststad georganiseerd.

Er werden geen kampioenschappen gehouden in 1896 en 1897 (geen organisatie), in 1902 en 1903 (geen ijs) en tijdens en direct na de Eerste Wereldoorlog (zeven jaar) en tijdens en direct na de Tweede Wereldoorlog (ook zeven jaar).

Tot en met 1948 kon elk land dat bij de ISU aangesloten was deelnemers inschrijven. Nadat de Canadese Barbara Ann Scott en de Amerikaan Richard Button beide de titel in 1948 veroverden werd de deelname vanaf 1949 beperkt tot de Europese leden van de ISU. Pas in 1999 konden niet Europese deelnemers deelnemen aan het equivalent van het EK, het Viercontinentenkampioenschap.

DeelnameBewerken

Elk Europees land dat bij de ISU is aangesloten mag een startplaats invullen per categorie wanneer aan minimale voorwaarden wordt voldaan. Wanneer een land in het voorgaande jaar één startplaats innam en deze eindigde in de top twee dan mag het land het jaar erop drie startplaatsen invullen, eindigde deze in de top tien dan mag het twee startplaatsen invullen. Wanneer een land in het voorgaande jaar twee startplaatsen innam en de optelsom van beide klasseringen 13 punten of lager is dan mag het land het jaar erop drie startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen 28 punten of lager dan mag het land het jaar erop weer twee startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen hoger dan 28 punten dan mag het land het jaar erop maar één startplaats invullen. Bij drie startplaatsen geldt de optelsom van de twee hoogst geklasseerde deelnemers.

De punten worden als volgt toegekend: alleen deelname aan de voorronde 20 punten; deelname in de korte kür 18 punten; plaatsen vanaf plaats 16 in lange kür 16 punten, en de plaatsen 1 t/m 15 in de lange kür ook 1 t/m 15 punten.

Vanwege het grote aantal deelnemers aan de kampioenschappen wordt een beperkt (variërend) aantal deelnemers toegelaten tot de afsluitende lange kür.

Om deel te nemen moet de deelnemer/deelneemster op 1 juli van het vorige jaar minimaal vijftien jaar oud zijn.

Belgische deelnamesBewerken

In 1947 stond de Belg Fernand Leemans op de derde plaats op het erepodium en de Belgische paren Micheline Lannoy / Pierre Baugniet op de eerste en Suzanne Diskeuve / Edmond Verbustel op de derde plaats. Zestig jaar na Leemans werd ook Kevin Van der Perren derde op het EK (2007), deze prestatie herhaalde hij in 2009.

MannenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Robert Van Zeebroeck
2
1926 (6), 1936 (10)
Freddy Mésot
2
1936 (11), 1937 (10)
Fernand Leemans
1
1947  
Francis Demarteau
1
1978 (16)
Eric Kol
2
1980 (17), 1982 (22)
Alexandre Geers
2
1990 (kk), 1991 (kk)
Matthew Van den Broeck
3
1997 (kw), 1998 (kk), 1999 (kw)
Kevin Van der Perren
13
2000 (kk), 2001 (23), 2002 (12), 2003 (10), 2004 (11), 2005 (6), 2006 (7),
2007  , 2008 (5), 2009  , 2010 (11), 2011 (4), 2012 (t.z.t.)
Wim Hermans
1
2004 (kk)
Ruben Blommaert *
2
2008 (25), 2009 (25, kk)
Jorik Hendrickx
7
2010 (20), 2011 (16), 2012 (9), 2014 (9), 2016 (9), 2017 (4), 2018 (10)
* In 2016 nam Blommaert deel bij de paren met Mari Vartmann (8e) en in 2018 met Annika Hocke (8e); beide keren voor Duitsland.

VrouwenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Yvonne De Ligne-Geurts
6
1930 (7), 1931 (6), 1932 (6), 1933 (5), 1934 (7), 1935 (9)
Simone Clinckers
1
1947 (15)
Liliane De Becker
1
1953 (15)
Yvette Busieau
1
1960 (22)
Christine Van der Putte
3
1962 (20), 1963 (17), 1964 (15)
Corinne Henrotte
1
1975 (27)
Genevieve Schoumaker
1
1979 (25)
Editha Dotson
2
1980 (15), 1981 (18)
Katrien Pauwels
5
1982 (21), 1983 (15), 1984 (13), 1985 (16), 1988 (14)
Sandrine Goes
3
1989 (kk), 1990 (kk), 1991 (kk)
Alice Sue Claeys
3
1992 (11), 1993 (8), 1994 (16)
Christelle Damman
2
1994 (kw), 1996 (kk)
Patricia Ferriot
1
1997 (kw)
Ellen Mareels
2
1998 (kk), 2001 (kw)
Dorothee Derroitte
1
1999 (kk)
Isabelle Pieman
5
2005 (36, kk), 2007 (32, kk), 2009 (24), 2010 (32, kk), 2012 (19)
Kirsten Verbist
1
2006 (30, kk)
Barbara Klerk
1
2008 (32, kk)
Sara Falotico
4
2000 (kk), 2002 (24), 2003 (24), 2004 (21)
Ira Vannut
1
2011 (7)
Kaat Van Daele
3
2012 (26, kk), 2013 (18), 2014 (20)
Charlotte Vandersarren
2
2016 (30, kk), 2018 (t.z.t.)
Loena Hendrickx
2
2017 (7), 2018 (5)

ParenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Louisa Contamine
Robert Verdun
1
1936 (6)
Micheline Lannoy
Pierre Baugniet
1
1947  
Suzanne Diskeuve
Edmond Verbustel
1
1947  
Suzanne Gheldolf
Jacques Renard
1
1949 (5)
Charlotte Michiels
Gaston Van Ghelder
1
1953 (7)

IJsdansenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Lucine Chakmakjian
Corey Papaige
1
1997 (kw)
Cecile Postiaux
Richard Postiaux
1
2015 (28)

Nederlandse deelnamesBewerken

Drie Nederlandse vrouwen eindigden op het EK kunstschaatsen op het erepodium. De eerste was Joan Haanappel die in 1958 derde werd en dit in 1959 en 1960 zou herhalen. De tweede was Sjoukje Dijkstra die in 1959 tweede werd en van 1960 tot en met 1964 vijf keer op rij kampioene werd. De derde Nederlandse was Dianne de Leeuw die in 1974 en 1975 tweede en in 1976 kampioene werd.

MannenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Wouter Toledo
6
1958 (18), 1959 (17), 1961 (12), 1962 (20), 1963 (14), 1964 (14)
Arnoud Hendriks
2
1968 (22), 1969 (21)
Rob Ouwerkerk
3
1973 (19), 1974 (20), 1975 (21)
Ed van Campen
3
1982 (18), 1984 (20), 1985 (19)
Alcuin Schulten
2
1990 (18), 1992 (22)
Marcus Deen
2
1995 (kk), 1996 (kk)
Maurice Lim
1
2000 (kk)
Boyito Mulder
3
2009 (36, kk), 2010 (32, kk), 2011 (36, vr)
Thomas Kennes
4
2016 (25, kk), 2017 (28, kk), 2018 (30, kk), 2019 (kk, 36)

VrouwenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Alida Elisabeth Stoppelman
4
1951 (15), 1952 (20), 1953 (9), 1954 (13)
Rietje van Erkel
1
1951 (17)
Yvonne Ruts
1
1951 (18)
Nelly Maas
2
1953 (11), 1954 (10)
Joan Haanappel
6
1953 (14), 1954 (18), 1956 (8), 1958  , 1959  , 1960  
Sjoukje Dijkstra
9
1954 (19), 1956 (7), 1958 (6), 1959  , 1960  , 1961  , 1962  , 1963  , 1964  
Jeannine Ferir
2
1958 (22), 1959 (25)
Willie ten Hoopen
1
1961 (24)
Anneke Heydt
1
1968 (20)
Lisa Does
1
1970 (17)
Dianne de Leeuw
6
1971 (19), 1972 (9), 1973 (6), 1974  , 1975  , 1976  
Sophie Verlaan
4
1973 (19), 1974 (19), 1975 (20), 1976 (20)
Anne-Marie Verlaan
3
1975 (22), 1976 (18), 1977 (20)
Astrid Jansen in de Wal
3
1978 (17), 1979 (20), 1980 (18)
Rudina Pasveer
1
1981 (15)
Ingrid Aalders
1
1982 (27)
Li Scha Wang
2
1983 (18), 1986 (17)
Tjin Li Wang
1
1985 (25)
Jeltje Schulten
1
1989 (19)
Astrid Winkelman
1
1990 (20)
Marion Krijgsman
4
1991 (17), 1993 (22), 1998 (22), 1999 (17)
Monique van der Velden
2
1994 (kw), 1995 (22)
Georgina de Witt
1
1996 (kw)
Selma Duyn
1
1997 (kw)
Karen Venhuizen
8
2000 (21), 2001 (21), 2002 (kk), 2003 (29, kk), 2004 (22), 2005 (20),
2007 (26, kk), 2008 (14)
Martine Zuiderwijk
1
2006 (21)
Manouk Gijsman
4
2009 (22), 2010 (27, kk), 2011 (t.z.t.), 2012 (vr)
Michelle Couwenberg
2
2013 (32, kk), 2014 (32, kk)
Niki Wories
2
2015 (31, kk), 2016 (20)
Kyarha van Tiel
2
2018 (26, kk), 2019 (28, kk)

ParenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Jeltje Schulten
Alcuin Schulten
2
1995 (16), 1996 (15)

IJsdansenBewerken

Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Catharina Odink
Jacobus Odink
5
1954 (8), 1955 (6), 1956 (6), 1958 (6), 1959 (9), 1960 (tzt)
Jopie Wolff
Nico Wolff
1
1964 (10)
Truus Gerardts
Ronald du Burck
2
1966 (15), 1967 (17)
Marianne van Bommel
Wayne Deweyert
4
1981 (17), 1982 (15), 1983 (12), 1984 (11)
Joanne van Leeuwen
Eerde van Leeuwen
2
1990 (kk), 1991 (18)
Anita Chaudharti
Hans 't Hart
2
1994 (kw), 1995 (kw)

Toekomstige editiesBewerken

EK 2020

Deze vinden plaats in Graz, Oostenrijk. De volgende landen hebben een of twee extra startplaatsen verdiend op het toernooi van 2019.

Startplaatsen Mannen Vrouwen Paren IJsdansen
3
  Italië
  Rusland
  Finland
  Frankrijk
  Rusland
  Frankrijk
  Italië
  Rusland
  Frankrijk
  Rusland
2
  Frankrijk
  Georgië
  Israël
  Spanje
  Tsjechië
  Zweden
  Slowakije
  Tsjechië
  Zwitserland
  Duitsland
  Kroatië
  Spanje
  Verenigd Koninkrijk
  Italië
  Polen
  Spanje
  Verenigd Koninkrijk
EK 2021

Deze vinden in Zagreb, Kroatië plaats.