Eray Cömert

voetballer uit Zwitserland

Eray Ervin Cömert (Bazel, 4 februari 1998) is een Zwitsers voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In januari 2022 verruilde hij FC Basel voor Valencia. Cömert maakte in 2019 zijn debuut in het Zwitsers voetbalelftal.

Eray Cömert
Eray Cömert
Persoonlijke informatie
Volledige naam Eray Ervin Cömert
Geboortedatum 4 februari 1998
Geboorteplaats Rheinfelden, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lengte 183 cm
Been Tweevoetig
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje Valencia
Rugnummer 24
Contract tot 30 juni 2026
Jeugd
2006–2009
2009–2016
Vlag van Zwitserland Concordia Basel
Vlag van Zwitserland FC Basel
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2016–2021
2017
2017–2018
2022–
Vlag van Zwitserland FC Basel
Vlag van Zwitserland FC Lugano
Vlag van Zwitserland FC Sion
Vlag van Spanje Valencia
101(5)
12(0)
12(0)
8(0)
Interlands **
2019– Vlag van Zwitserland Zwitserland 9(0)

* Bijgewerkt op 21 juni 2022
** Bijgewerkt op 21 juni 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Cömert speelde in de jeugd van Concordia Basel en kwam in 2009 in de opleiding van FC Basel terecht. Bij deze club maakte de centrumverdediger ook zijn debuut, toen op 7 mei 2016 met 2–3 gewonnen werd op bezoek bij FC Zürich. Matías Delgado, Davide Callà en Breel Embolo scoorden voor Basel en de tegentreffers waren van Philippe Koch en Oliver Buff. Cömert mocht van coach Urs Fischer in de basis beginnen en hij speelde het gehele duel mee.[1] In maart 2017 werd de Zwitser voor drie maanden op huurbasis gestald bij FC Lugano.[2] Na zijn terugkeer verhuurde FC Basel hem voor een heel seizoen aan FC Sion.[3] Op 23 augustus 2018 kwam Cömert voor het eerst tot scoren. In de Europa League had Ricky van Wolfswinkel twee keer gescoord en tegenstander Apollon Limasol stond door doelpunten van Anton Maglica en Fotios Papoulis op gelijke hoogte. Cömert, die van coach Marcel Koller de gehele wedstrijd mee mocht spelen, zorgde zes minuten voor tijd op aangeven van Kevin Bua voor de winnende goal voor Basel: 3–2.[4] In april 2019 verlengde Cömert zijn verbintenis bij Basel tot medio 2022.[5] In januari 2022 werd de centrale verdediger voor een bedrag van circa achthonderdduizend euro overgenomen door Valencia, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vierenhalf jaar.[6]

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2015/16   FC Basel Super League 5 0 0 0 5 0
2016/17 0 0 2 0 2 0
  FC Lugano 12 0 0 0 12 0
2017/18   FC Sion 12 0 0 0 12 0
2018/19   FC Basel 24 1 1 0 5 1 30 2
2019/20 33 2 3 0 14 1 50 3
2020/21 30 1 0 0 3 0 33 1
2021/22 9 1 2 0 8 0 19 1
  Valencia Primera División 8 0 1 0 9 0
Totaal 133 5 9 0 30 2 172 7

Bijgewerkt op 21 juni 2022.[7]

InterlandcarrièreBewerken

Cömert maakte op 18 november 2019 zijn debuut in het Zwitsers voetbalelftal, toen gespeeld werd tegen Gibraltar. Namens dat land scoorde Reece Styche, maar door doelpunten van Cedric Itten (tweemaal), Ruben Vargas, Christian Fassnacht, Loris Benito en Granit Xhaka won Zwitserland het duel met 1–6. Cömert moest van bondscoach Vladimir Petković op de reservebank beginnen en hij viel twintig minuten na rust in voor Manuel Akanji. De andere debutant dit duel was Michel Aebischer (Young Boys).[8] Cömert werd in mei 2021 door Petković opgenomen in de Zwitserse selectie voor het uitgestelde EK 2020.[9] Op dit toernooi werd Zwitserland na strafschoppen uitgeschakeld door Spanje in de kwartfinales. Eerder was op die manier juist gewonnen van Frankrijk. In de groepsfase werd gelijkgespeeld tegen Wales (1–1), verloren van Italië (3–0) en gewonnen van Turkije (3–1). Cömert kwam niet in actie. Zijn toenmalige teamgenoot Silvan Widmer (eveneens Zwitserland) was ook actief op het EK.

Interlands van Eray Cömert voor   Zwitserland
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij   FC Basel
1 18 november 2019   GibraltarZwitserland   1 – 6 EK 2020 kwalificatie
2 7 oktober 2020   ZwitserlandKroatië   1 – 2 Vriendschappelijk
3 11 november 2020   BelgiëZwitserland   2 – 1 Vriendschappelijk
4 31 maart 2021   ZwitserlandFinland   3 – 2 Vriendschappelijk
5 30 mei 2021   ZwitserlandVerenigde Staten   2 – 1 Vriendschappelijk
6 3 juni 2021   ZwitserlandLiechtenstein   7 – 0 Vriendschappelijk
7 1 september 2021   ZwitserlandGriekenland   2 – 1 Vriendschappelijk
Als speler bij   Valencia
8 29 maart 2022   ZwitserlandKosovo   1 – 1 Vriendschappelijk
9 9 juni 2022   ZwitserlandSpanje   0 – 1 Nations League 2022/23

Bijgewerkt op 21 juni 2022.[10]

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
  FC Basel
Super League 1 2015/16
Schweizer Pokal 1 2018/19

ReferentiesBewerken