Hoofdmenu openen

Denis Istomin

tennisser uit Oezbekistan

Denis Olegovitsj Istomin (Russisch: Денис Олегович Истомин) (Orenburg, 7 september 1986) is een Oezbeeks tennisser. Hij is prof sinds 2001 en haalde in 2009 voor het eerst de top 100. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 39e, die hij behaalde op 30 augustus 2010.

Denis Istomin
Istomin tijdens Wimbledon 2016
Istomin tijdens Wimbledon 2016
Persoonlijke informatie
Bijnaam Deni
Nationaliteit Vlag van Oezbekistan Oezbeekse
Geboorteplaats Vlag van de Sovjet-Unie Orenburg, Sovjet-Unie
Geboortedatum 7 september 1986
Woonplaats Vlag van Rusland Moskou, Rusland
Lengte 1,88 m
Profdebuut 2001
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 5.980.085 US dollar
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 225–242
Titels 2
Hoogste positie 33e (13 augustus 2012)
Huidige positie 100e (11 juni 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2009-2010, 2012-2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 90–127
Titels 3
Hoogste positie 59e (8 oktober 2012)
Huidige positie 508e (11 juni 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2012, 2015)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2011-2012)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2011, 2015)
Laatst bijgewerkt op: 16 juni 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Istomin haalde twee keer de finale van een ATP-toernooi, maar kon ze niet winnen. Hij heeft in het enkelspel wel negen challengers en vijf futurestoernooien op zijn naam staan. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de derde ronde. In augustus 2018 won Istomin het tennistoernooi van de Aziatische Spelen 2018.

Inhoud

CarrièreBewerken

JaarverslagenBewerken

2001 - 2003Bewerken

Istomin startte met het spelen van futures- en challengertoernooien in 2001. In april van dat jaar raakte hij op weg naar een futurestoernooi in Tasjkent betrokken in een auto-ongeluk, waarbij hij een blessure aan het been opliep. Hij moest geopereerd worden en lag drie maanden in het ziekenhuis. Hij speelde de twee daaropvolgende jaren niet meer en begon pas opnieuw met trainen in april 2003.

2004 - 2005Bewerken

Vanaf 2004 nam Istomin opnieuw deel aan toernooien. In april 2005 won hij zijn eerste futurestoernooi, in mei zijn eerste challenger in het dubbelspel en in augustus zijn eerste challenger (Buchara) in het enkelspel, in zijn thuisland.

2006 - 2009Bewerken

In 2006 kreeg hij een wildcard voor de Australian Open, zijn eerste toernooi op het ATP-circuit en zijn grandslamdebuut. Hij verloor in de openingsronde van de uiteindelijke winnaar Roger Federer. In de zomer van dat jaar veroverde hij twee dubbelspeltitels op de challengers van Penza en Sint-Petersburg. In augustus 2007 won hij na elkaar de challengers van Buchara en Qarshi (beide in Oezbekistan).

In 2008 kreeg Istomin opnieuw een wildcard voor de Australian Open. Hij won er zijn eersterondepartij tegen de Slowaak Lukáš Lacko en boekte zo ook meteen zijn eerste overwinning op het ATP-circuit. In de tweede ronde werd hij uitgeschakeld door Lleyton Hewitt. In augustus verdedigde hij zijn titels op de challengers van Buchara en Qarshi. Het was voor de derde maal in vier jaar dat hij de challenger van Buchara won. In het najaar kwalificeerde hij zich voor de hoofdtabel van het ATP-toernooi van Moskou, waar hij, na winst tegen Michaël Llodra, in de tweede ronde strandde tegen Fabrice Santoro.

In 2009 haalde Istomin opnieuw de tweede ronde op de Australian Open en ook op Roland Garros, waar hij voor het eerst deelnam. Hij verloor in de tweede ronde van de latere verliezende finalist Robin Söderling. Istomin haalde de kwartfinale op het ATP-toernooi van Eastbourne en werd in de eerste ronde van Wimbledon uitgeschakeld. Op de US Open haalde hij de derde ronde, zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. Zijn beste resultaten in het najaar waren de finale op de challenger van Tasjkent en de kwartfinale op het ATP-toernooi van Sint-Petersburg. Hij eindigde het jaar net buiten de top 100, op plaats 102.

2010-2011Bewerken

Begin januari haalde Istomin de derde ronde op de Australian Open. In februari haalde hij de halve finale van het ATP-toernooi van San José. Op Roland Garros werd hij uitgeschakeld in de tweede ronde. De voorbereiding op Wimbledon was vrij goed met een derde ronde op het ATP-toernooi van Londen en een halve finale op het ATP-toernooi van Eastbourne. Op Wimbledon haalde hij de derde ronde. Tijdens de zomer haalde hij de kwartfinale in Hamburg en de finale van het ATP-toernooi van New Haven, die hij verloor van Serhij Stachovsky. Eind augustus haalde hij met de 39e plaats zijn beste ranking tot dan toe. Op de US Open verloor hij in de tweede ronde van de uiteindelijke winnaar Rafael Nadal. Zijn beste resultaat van het najaar was de halve finale in Moskou. Istomin eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 100 en de top 50, op plaats 40.

Istomin kon op de Australian Open van 2011 zijn goede prestatie van het vorige jaar niet herhalen. Hij verloor meteen in de openingsronde. Ook op Roland Garros en Wimbledon verloor hij vroeg (eerste en tweede ronde respectievelijk). Zijn beste resultaat van het voorjaar was de kwartfinale op het ATP-toernooi van San José in februari. Tijdens de zomer haalde hij goede resultaten op het challengercircuit, met overwinningen op de challengers van Samarkand en Qarshi. Op de US Open verloor het net zoals in 2010 in de tweede ronde. Net zoals in de zomer won Istomin in september nog twee challengers: Istanboel en Tasjkent. Hij sloot het jaar voor de tweede maal op rij af binnen de top 100, op plaats 73.

2012Bewerken

In 2012 lukte het Istomin nog twee keer om een finale te bereiken van een ATP-toernooi, éénmaal in het enkelspel en éénmaal in het dubbelspel. In San José verloor hij de enkelfinale van Milos Raonic in twee sets. Ook in de dubbelspelfinale op het toernooi van Peking haalde hij het niet met zijn partner Carlos Berlocq. Hij haalde voor de eerste keer de vierde ronde van een grandslamtoernooi, namelijk op de Wimbledon. Ook in het dubbelspel speelde hij zijn beste grandslam op Roland Garros en Wimbledon. Het jaar sloot af als 43ste in het enkelspel en 61ste in het dubbelspel, zijn hoogste eindejaarsnotering tot dan toe.

2013Bewerken

In 2013 volgde er een eerste toernooiwinst voor Istomin. Hij haalde het in de dubbelspelfinale op het toernooi van Moskou samen met zijn Russische partner Michail Jelgin van het Britse duo Ken en Neal Skupski na een spannende supertiebreak 14-12. Hij haalde ook éénmaal de finale van het dubbelspel op het toernooi van Nottingham. Op de grandslamtoernooien ging het iets minder. In het enkelspel kon hij wel nog zijn beste prestatie evenaren op het US Open met een vierde ronde. In het dubbelspel ging men er drie keer uit in de eerste ronde, enkel op Wimbledon kon men een wedstrijd winnen. Hij sloot het jaar af als 45ste bij het enkelspel en 94ste bij het dubbelspel.

2014Bewerken

Ook in 2014 wist Istomin een toernooizege aan zijn palmares toe te voegen. Hij won samen met de Rus Nikolaj Davydenko het toernooi van Montpellier. In de finale versloegen ze het Franse duo Marc Gicquel en Nicolas Mahut na drie sets. Bij de grandslamtoernooien in het enkelspel kon hij nog goed zijn mannetje staan, met een evenaring van zijn beste resultaat op het Australian Open. Echter in het dubbelspel ging hij er telkens in de eerste ronde uit. Dit resulteerde in een serieuze daling op de wereldranglijst op het einde van het jaar buiten de top 100, plaats 178. In het enkelspel bleef hij schommelen rond de 50e plek.

2015Bewerken

In 2015 wist Istomin ook voor de eerste keer een toernooi in het enkelspel op zijn naam te schrijven. Hij won het toernooi in ATP Nottingham op gras door in de finale de Amerikaan Sam Querrey te kloppen. Dit gebeurde in twee sets telkens na een tiebreak. Ook in het dubbelspel wist hij nog het toernooi van ATP-toernooi van Gstaad te winnen. Dit jaar ging het minder op de grandslamtoernooien, hij haalde maar 1 keer de ronde in het enkelspel. Het jaar sloot hij af als 61ste in het enkelspel en 89ste in het dubbelspel.

Davis CupBewerken

Istomin speelde van 2005 tot en met 2011 elk jaar voor het Davis Cupteam van Oezbekistan. In totaal speelde hij 23 enkel- en 15 dubbelmatchen, waarvan hij er respectievelijk 18 en 6 won.

2017Bewerken

Istomin kreeg een Wildcard voor de Australian Open, in de eerste ronde won hij van Ivan Dodig, die zich via kwalificatierondes in het toernooi van de Australian Open had gewerkt, hij won in 4 sets, 6-1 6-4 3-6 7-5. In de tweede ronde leek het al gedaan voor Istomin, hij trof de nummer 2 van de wereld, Novak Đoković die 115 plaatsen hoger stond op de wereldranglijst en van wie Istomin in 5 pogingen nog niet had gewonnen. Het liep echter heel anders. Istomin won met 7-6(8) 5-7 2-6 7-6(5) 6-4. Ook in de derde ronde speelde hij een vijfsetter. Hierin versloeg hij de Spanjaard Pablo Carreno Busta met 6-4 4-6 6-4 4-6 6-2.

PalmaresBewerken

EnkelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
gewonnen finales
1. 28 juni 2015   ATP Nottingham Gras   Sam Querrey 7-6(1), 7-6(6) details
2. 1 oktober 2017   ATP Chengdu Hardcourt   Marcos Baghdatis 3-2 opgave details
verloren finales
1. 22 augustus 2010   ATP New Haven Hardcourt   Serhij Stachovsky 6-3, 3-6, 4-6 details
2. 19 februari 2012   ATP San José Hardcourt (i)   Milos Raonic 6–7(3), 2-6 details
3. 4 augustus 2018   ATP Kitzbühel Gravel   Martin Kližan 2-6, 2-6 details
Gewonnen challengers
1. 22 augustus 2005   Buchara Hardcourt   Ilia Bozoljac 6-4, 6-7(2), 6-5 opg.
2. 13 augustus 2007   Buchara Hardcourt   Amir Weintraub 3-6, 6-1, 6-4
3. 20 augustus 2007   Qarshi Hardcourt   Marsel İlhan 6-1, 6-4
4. 11 augustus 2008   Buchara Hardcourt   Illja Martsjenko 4-6, 6-2, 6-4
5. 18 augustus 2008   Qarshi Hardcourt   Michail Jelgin 6-3, 7-6(4)
6. 8 augustus 2011   Samarkand Gravel   Malek Jaziri 7-6(2), opg.
7. 15 augustus 2011   Qarshi Hardcourt   Blaž Kavčič 6-3, 1-6, 6-1
8. 12 september 2011   Istanboel Hardcourt   Philipp Kohlschreiber 7-6(6), 6-4
9. 19 september 2011   Tasjkent Hardcourt   Jürgen Zopp 6-4, 6-3
10. 17 oktober 2015   Tasjkent Hardcourt   Lukáš Lacko 6-3, 6-4

DubbelspelBewerken

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
gewonnen finales herendubbel
1. 30 oktober 2013   ATP Moskou Hardcourt (i)   Michail Jelgin   Ken Skupski
  Neal Skupski
6-2, 1-6, [14-12] details
2. 9 februari 2014   ATP Montpellier Hardcourt (i)   Nikolaj Davydenko   Marc Giquel
  Nicolas Mahut
6-4, 1-6, [10-7] details
3. 2 augustus 2015   ATP Gstaad Gravel   Aliaksandr Bury   Oliver Marach
  Aisam-ul-Haq Qureshi
3-6, 6-2, [10-5] details
verloren finales herendubbel
1. 7 oktober 2012   ATP Peking Hardcourt   Carlos Berlocq   Mike Bryan
  Bob Bryan
3-6, 2-6 details
2. 22 september 2013   ATP Sint-Petersburg Hardcourt (i)   Dominic Inglot   David Marrero
  Fernando Verdasco
6-7(6), 3-6 details
Gewonnen challengers herendubbel
1. 16 mei 2005   Fargʻona Hardcourt   Murad Inoyatov   Yen-Hsun Lu
  Danai Udumchoke
6-1, 6-3
2. 17 juli 2006   Penza Hardcourt   Murad Inoyatov   Denis Matsukevich
  Artem Sitak
6-1, 6-3
3. 7 augustus 2006   Sint-Petersburg Hardcourt   Murad Inoyatov   David Guez
  Édouard Roger-Vasselin
4-6, 6-4, [10-5]
4. 21 juli 2008   Penza Hardcourt   Jevgeni Kirillov   Andre Ghem
  Boy Westerhof
6-2, 3-6, [10-6]
5. 28 juli 2008   Saransk Hardcourt   Jevgeni Kirillov   Alexandre Krasnoroutsky
  Denis Matsukevich
6-2, 7-6(9)
6. 5 oktober 2009   Bergen Hardcourt   Jevgeni Korolev   Alejandro Falla
  Tejmoeraz Gabasjvili
6-7(4), 7-6(4), [11-9]
7. 12 oktober 2009   Tasjkent Hardcourt   Murad Inoyatov   Jiri Krkoska
  Lukáš Lacko
7-6(4), 6-4
8. 15 oktober 2016   Tasjkent Hardcourt   Michail Jelgin   Andre Begemann
  Leander Paes
6-4, 6-2

Resultaten grote toernooienBewerken

EnkelspelBewerken

toernooi 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 2R 3R 1R 1R 2R 3R 1R 1R 4R 2R 1R
Roland Garros 2R 2R 1R 2R 2R 2R 1R 1R 2R 1R
Wimbledon 1R 3R 2R 4R 1R 3R 1R 3R 1R 1R 1R
US Open 3R 2R 2R 1R 4R 1R 2R 1R 1R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 1R 4R 2R 1R 2R 1R 1R
Miami 1R 2R 1R 1R 3R 1R 2R 1R 2R
Monte Carlo 1R 1R 1R
Madrid l.c. 1R 2R 2R 1R
Rome 1R 2R
Montréal/Toronto 1R 3R 1R
Cincinnati 2R 2R 1R 1R
Shanghai l.c. 1R 2R 1R
Parijs 1R 1R 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. 3R g.t. 1R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 1 0 0
eindejaarsranking 200 230 105 102 40 73 43 45 49 61 121 63 92

DubbelspelBewerken

toernooi 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R 1R 1R 2R 1R 1R
Roland Garros 2R 3R 3R 2R 1R 2R 1R 2R
Wimbledon 1R 1R 3R 1R 1R
US Open 1R 1R 2R 1R 1R 1R 2R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells
Miami 1R 1R
Monte Carlo
Madrid
Rome
Montréal/Toronto
Cincinnati
Shanghai
Parijs 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 1 1 1 0 0 0 0
eindejaarsranking 116 137 174 61 94 178 89 138 402 295

Externe linksBewerken