Hoofdmenu openen

De avonturen van Jo, Suus en Jokko

stripreeks van Hergé
(Doorverwezen vanaf De Najavallei)

De avonturen van Jo, Suus en Jokko (Frans: Les avontures de Jo, Zette et Jocko) is een stripreeks van de Belgische striptekenaar Hergé, die hij tekende in opdracht van het Franse jeugdtijdschrift Cœurs Vaillants. De stripreeks draait rond de familie Legrand, afkomstig uit Frankrijk. De reden dat de strip draait om een Franse familie en niet om een Belgische, is dat de opdrachtgever van Hergé Frans was.

De avonturen van Jo, Suus en Jokko
Jo, Zette et Jocko
Land van oorsprong Vlag van België België
Oorspronkelijke taal Frans
Genre Avonturenstrip
Humoristische strip
Creatieteam
Tekenaar(s) Hergé
Publicatie
Uitgever in tijdschriften:
Vlag van Frankrijk Cœurs Vaillants
Vlag van België Le Petit Vingtième
in albums:
Vlag van België Casterman
Publicatie 1951–1957
Publicatiemedia Stripboeken
Huidige status Gestopt
Eerste publicatie Het testament van Mr. Pump
Laatste publicatie De Najavallei
Portaal  Portaalicoon   Strip

Inhoud

PersonagesBewerken

Jo LegrandBewerken

Jo is de zoon in het gezin Legrand. Hij draagt meestal een rode polo en een zwarte korte broek.

Suus LegrandBewerken

Suus is de dochter van het gezin. Meestal draagt ze een blauw kleedje met bretellen en een witte blouse. In haar zwart haar heeft ze twee staartjes, die zijn vastgeknoopt met rode lintjes.

JokkoBewerken

Jokko is een getemde chimpansee. Hij is het huisdier van Jo en Suus. Net zoals Kuifjes hond Bobbie haalt Jokko heel wat stommiteiten uit, al kan hij ook heldhaftig uit de hoek komen.

Jacques LegrandBewerken

Jacques is de vader van het gezin. Hij is ingenieur bij de SAFCA, de Société Anonyme Française de Constructions Aéronautiques. Professioneel lijkt hij van alle markten thuis; doorheen de verhalen ontwerpt hij zowel een stratosfeervliegtuig als een hangbrug.

Sylvie LegrandBewerken

Sylvie is de moeder van het gezin. Van de vier gezinsleden blijft zij het meeste op de achtergrond.

Ontstaan van de stripreeksBewerken

Cœurs Vaillants wilde een alternatief publiceren voor De avonturen van Kuifje. Het hoofdpersonage in deze stripreeks, Kuifje, wordt namelijk niet omgeven door een gezin. Cœurs Vaillants zag dit liever anders en daarom vroeg men Hergé om een min of meer vergelijkbare stripreeks te ontwerpen rond een gezin met een werkende vader en moeder, met een zoon en dochter. In tegenstelling tot de andere stripreeksen van Hergé is De avonturen van Jo, Suus en Jokko dus niet organisch gegroeid, maar eerder ontstaan op bestelling.[1]

De reeks omvat in totaal drie verhalen, verdeeld over vijf albums. Het repertoire is dus beperkt. De reden hiervoor is de ingeperkte artistieke vrijheid die Hergé kreeg, vanwege de opgelegde beperking van een gezinsformat.[1]

PublicatiesBewerken

De avonturen van Jo, Suus en Jokko was van oorsprong Franstalig. Vanaf 1936 werd de stripreeks dan ook in die taal gepubliceerd in het Franse jeugdtijdschrift Cœurs Vaillants en het Belgische Franstalige jeugdtijdschrift Le Petit Vingtième. Tussen 1951 en 1957 werden de verhalen gepubliceerd in albums, uitgegeven door Casterman. De Nederlandstalige versie van de albums werd tussen 1979 en 1985 gepubliceerd door dezelfde uitgeverij.

VerhalenBewerken

  • Het overkoepelend verhaal Stratokruiser H. 22, dat uiteenvalt in twee albums:
    • Het testament van Mr. Pump uit 1951
    • Bestemming New York uit 1952
  • Het overkoepelend verhaal Het mysterie van straal V, dat eveneens uiteenvalt in twee albums:
    • De Manitoba antwoordt niet meer uit 1952
    • De uitbarsting van de Karamako uit 1952
  • Het laatste album is een geheel op zichzelf staand verhaal:
    • De Najavallei uit 1957.

SamenvattingBewerken

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Stratokruiser H. 22Bewerken

1. Het testament van Mr. PumpBewerken

De originele titel van dit album is Le Testament de Monsieur Pump. Het werd gepubliceerd in 1951. Dit album is de eerste episode van het tweeluik Stratokruiser H. 22.

Als de op snelheid beluste Amerikaanse miljonair John Archibald Pump sterft in een verkeersongeval, blijkt uit zijn testament dat hij zijn fortuin nalaat aan degene die tegen uiterlijk één jaar na zijn overlijden een vlucht maakt van Parijs naar New York aan een gemiddelde snelheid van 1.000 kilometer per uur. Indien er niemand is die dit lukt, gaat de erfenis naar Pumps neven William en Fred Stockrise. Er ontstaat al gauw een wedloop tussen verschillende bedrijven om als eerste een stratosfeervliegtuig te bouwen, om zo de gemiddelde snelheid van 1.000 km/h te kunnen halen en zo de erfenis in de wacht te slepen. Ook de SAFCA, het bedrijf waar Jaques Legrand werkt als ingenieur, doet mee. Fred Stockrise, die er alles aan is gelegen om zelf de erfenis te krijgen, besluit de werkzaamheden van de SAFCA te saboteren.

2. Bestemming New YorkBewerken

De originele titel van dit album is Destination New York. Het werd gepubliceerd in 1952. Dit album is de tweede episode van het tweeluik Stratokruiser H. 22.

Wanneer de hangar met het stratosfeervliegtuig erin dreigt te worden gebombardeerd, redden Jo, Suus en Jokko het vliegtuig door ermee op te stijgen. Boven de wolken verdwalen ze echter. Zo komen ze terecht op een klein eiland in de zee. In hun tocht terug naar huis passeert het drietal de Noordpool, waar het heel wat avonturen beleeft. Vervolgens arriveren ze in Frankrijk. De sabotagepogingen houden evenwel niet op en de tijd dringt. De termijn van één jaar loopt namelijk bijna ten einde.

Het mysterie van straal VBewerken

3. De "Manitoba" antwoordt niet meerBewerken

De originele titel van dit album is Le "Manitoba" ne répond plus. Het werd gepubliceerd in 1952. Dit album is de eerste episode van het tweeluik Het mysterie van straal V.

Op de transatlantische oceaanlijner Manitoba vallen alle passagiers plots in slaap, en dat op klaarlichte dag. Als de opvarenden wakker worden, blijkt dat ze bestolen zijn. Op dat moment zijn Jo, Suus en Jokko aan het spelen op het strand. Ze varen met een sloep de zee op, maar verdwalen. Later worden ze wakker in de onderzeese basis van een gekke wetenschapper. Die blijkt niet van plan om hen nog te laten gaan; hij wil de zielen van de kinderen namelijk gebruiken om zijn eigen uitvinding, een robot, tot leven te wekken. Jo, Suus en Jokko kunnen ontsnappen met een amfibietank. Daarmee zijn ze nog niet in veiligheid. De gekke professor zit hen namelijk op de hielen.

4. De uitbarsting van de KaramakoBewerken

De originele titel van dit album is L’Eruption du Karamako. Het werd gepubliceerd in 1952. Dit album is de tweede episode van het tweeluik Het mysterie van straal V.

Met hun amfibietank komen Jo, Suus en Jokko aan op een eiland. Daar krijgen ze te maken met de inheemse bevolking, kannibalen, de handlangers van de gekke professor en ook met een vulkaanuitbarsting. Het drietal kan worden gered, maar beleeft nog spannende momenten als men het raadsel van de diefstal op de "Manitoba" probeert op te lossen. Uiteindelijk vernietigt de professor de onderzeese basis en komt daarbij zelf om het leven.

De NajavalleiBewerken

5. De NajavalleiBewerken

De originele titel van dit album is La Vallée des cobras. Het werd gepubliceerd in 1957.

De maharadja van Gopal ontmoet per toeval de familie Legrand tijdens een skivakantie. Na enkele misverstanden met Jo en Suus komt hij in contact met vader Jacques Legrand, die ingenieur is. De excentrieke maharadja vraagt hem om een hangbrug te bouwen in zijn thuisland Gopal, een onafhankelijke staat in de Himalaya. De corrupte eerste minister Ramahjuni en de slechte fakir Rabindah doen er echter alles aan om de bouw van de hangbrug te dwarsbomen.

Verwijzingen vanuit en naar De avonturen van KuifjeBewerken

In Het testament van Mr. Pump toont men de woonkamer van de familie Legrand, waar een portret hangt van kapitein Haddock.[2]

In De uitbarsting van de Karamako wordt Suus overstelpt door journalisten. Een van hen zegt dat hij de directeur is van Cosmos Pictures.[3] Kuifje maakt in het album De sigaren van de farao voor het eerst kennis met Roberto Rastapopoulos, die op dat moment directeur is van de filmmaatschappij Cosmos Pictures.[4]

In De Najavallei is de maharadja van Gopal een van de hoofdpersonages. Bianca Castafiore vertelt in De juwelen van Bianca Castafiore over de pers, die haar eens koppelde aan dezelfde maharadja van Gopal.[5]