Catharina van Beieren

Catharina van Beieren (30 mei 1361 — Hattem, 11 november 1400) was de tweede dochter van Albrecht van Beieren, graaf van Holland en Margaretha van Brieg (1342/43 - 18 of 22 februari 1386), dochter van Lodewijk I van Brieg, hertog van Brieg en Liegnitz.

Ze was hertogin van Gelre door haar huwelijk in 1369 met hertog Eduard van Gelre. In 1371 werd een groot huwelijksfeest gevierd. Kort daarna sneuvelde Eduard op het slagveld, zodat Catharina op twaalfjarige leeftijd al weduwe was.
In 1379 trouwde ze met Willem I van Gelre, hertog van Gelre en vanaf 1393 ook hertog van Gulik. Zodoende werd ze opnieuw hertogin van Gelre. Beide huwelijken bleven kinderloos. Haar testament, die een mooi beeld geeft van haar hofhouding, is bewaard gebleven in de Historiae Gelricae Libri XIV van Johannes Pontanus.[1]

Kwartierstaat (voorouders)

bewerken
 
Lodewijk II van Beieren
(1229-1294)
 
Mathilde van Habsburg
(1253-1304)
 
 
Willem III van Holland
(1287-1337)
 
Johanna van Valois
(1294-1352)
 
 
Bolesław III de Verkwister
(1291-1352)
 
Margaretha van Bohemen
(1296-1322)
 
 
Hendrik IV de Trouwe
(ca. 1292-1342)
 
Mathilde van Brandenburg
(1296-1329)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Keizer Lodewijk de Beier
(1282-1347)
 
 
 
 
Margaretha II
van Henegouwen

(1310-1356)
 
 
 
 
 
 
Lodewijk I van Brieg
(ca. 1321-1398)
 
 
 
 
Agnes van Głogów-Żagań
(1321-1362)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Albrecht van Beieren
(1336-1404)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Margaretha van Brieg
(ca. 1342–1386)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Johanna van Beieren
(1356-1386)
 
 
Catharina van Beieren
(1361-1400)
 
 
Margaretha van Beieren
(1363-1423)
 
 
Willem VI van Holland
(1365-1417)
 
 
Albrecht II van Beieren
(1368-1397)
 
 
Johanna Sofia van Beieren
(1373-1410)
 
 
Jan van Beieren
(1374-1425)
bewerken