Beenzwart

pigment

Beenzwart is een voornamelijk uit koolstof bestaand materiaal dat vervaardigd wordt door verkoling van dierlijke beenderen. Dit geschiedt in een beenzwartbranderij. Beenzwart wordt gebruikt als pigment, bij de raffinage van suiker[1] en het ontfoezelen van wijn en gedistilleerde dranken zoals aardappelbrandewijn en moutwijn.

Alternatieven voor de raffinageprocessen zijn houtskool en actieve kool, terwijl carbon black en pigment black uit steenkoolteerdestillaat als vulmiddel voor rubberproducten respectievelijk zwart pigment wordt toegepast[1].

Vanaf 1812 verving het beenzwart de houtskool bij de raffinage van ruwe suiker.

In 1827 werd in Nederland de eerste beenzwartfabriek opgericht door Arnold Willem de Visser (1792 - 1837). De fabriek, later bekend en berucht als de Benenkluif, bevond zich in Utrecht. Deze leverde aan suikerraffinaderijen. Er werden ook fabrieken opgezet om beenzwart te regenereren. Hiervoor was zoutzuur nodig. De eerste verscheen in Nederland in 1843 en werd opgericht door Jarman.

In 1727 kregen Arn. Waterham en R. en A. van Sonsbeeck permissie om een lijmmakerij te mogen oprichten in het Holtenbroek gelegen aan het Zwartewater. Dit was het ontstaan van de zogenaamde "bottenfabriek"; er werd niet alleen lijm gefabriceerd, maar ook beenzwart voor allerlei doeleinden.

Zie ookBewerken