Bankbiljet

waardepapier

Een bankbiljet of bankbriefje (ook papiergeld genoemd) is doorgaans een officieel waardepapier van een land of gebied dat een wettige waarde garandeert zonder tussenkomst van derde. Het respecteert het grondrecht om de privacy te beschermen en kan op betrouwbare wijze op echtheid worden gecontroleerd. Er is geen enkel betalingsinstrument dat deze zo effectief combineert als bankbiljetten en muntstukken.[1] Een bankbiljet behoort tot het chartale geld en wordt officieel bekendgemaakt via publicatie. In België & Nederland verloopt dit via het Koninklijke Besluit en het staatsblad.

Eurobankbiljetten

De grondstoffen van bankbriefjes zijn o.a. katoen, linnen, polymeren en in mindere mate papier. De bankbiljetten worden geproduceerd door een munthuis in opdracht van een land en onder verantwoordelijkheid van de centrale bank gedistribueerd naar commerciële en secundaire banken. In Europa wordt dit het Eurosysteem genoemd.[2]

Echtheidskenmerken Bewerken

Moderne bankbiljetten bevatten meerdere geavanceerde echtheidskenmerken dat elk individu eenvoudig kan verifiëren op authenticiteit via safescan, uv-lamp en zelfs met check-je-biljet-app van De Nederlandsche Bank.[3] In de eurobankbiljetten zijn verschillende echtheidskenmerken verwerkt zoals:[4]

Voel, kijk en kantel het biljet Bewerken

  • Kenmerken van het papier: dit moet knisperen en stevig aanvoelen
  • Reliëfdruk: strijk er met de vinger overheen en voel dat de inkt op sommige plaatsen dikker is
  • Watermerk: houd het bankbiljet tegen het licht. Onzichtbare afbeeldingen en waarde van het biljet worden zichtbaar
  • Inkt met kleuromslag: bij het kantelen van het biljet verandert het waardecijfer van paars in olijfgroen of bruin
  • Veiligheidsdraad: in het licht verschijnt een donkere lijn die door het biljet loopt
  • Streepvormig foliehologram: bij het kantelen wordt in het hologram het euroteken (€) en de waarde van het biljet zichtbaar
  • Zegelvormig foliehologram: bij het kantelen toont een zegelvormige hologram de afbeelding en de waarde van het biljet
  • Satelliethologram: toont bovenaan bij het kantelen de zilverkleurige band met het €-tekens die rond het cijfer bewegen
  • Iriserende streep: een euroteken licht op wanneer het biljet wordt gekanteld onder het felle licht

Niet alle echtheidskenmerken worden samen gecombineerd op elke soort bankbiljet. Bijvoorbeeld bankbiljetten van €50, €100, €200 en €500 verschillen van die op de lagere coupures, hetgeen deze hogere coupures nog veiliger maakt.

Speciaal apparatuur Bewerken

Eurobiljetten kennen ook aanvullende echtheidskenmerken en moeten met speciale apparatuur worden gecontroleerd zoals:[5]

  • Microtekst: op enkele plaatsen op het bankbiljet zijn er zeer scherpe kleine lettertjes met vergrootglas waar te nemen
  • Normaal ultraviolet licht: het papier geeft geen licht af en is donker. Er verschijnen verwerkte vezels in het papier en de vezels tonen drie verschillende kleuren
  • Speciaal ultraviolet licht (UV-C): aan de voorzijde lichten kleine cirkels in het midden geel en oranje op. Het €-teken wordt ook zichtbaar
  • Infraroodkenmerken: er komen smaragdgroene cijfers, zilverkleurige band, waardecijfer en het horizontale serienummer zichtbaar

Eerste bankbiljetten Bewerken

Toen het papier werd uitgevonden door chinezen hebben Keizers dit doodeenvoudig in papiergeld veranderd. De materialen die toen werden gebruikt waren linnen, hennep, bamboe en de bast van de moerbeiboom. Het eerste papiergeld aan toonder was de "Hequan" tijdens Tang-dynastie in 618–907. Kooplieden konden deze in ontvangst nemen door hun metalen munten in bewaring te geven bij hun gilden. Dit inspireerde de autoriteiten en moedigden de kooplui aan hun metalen munten voortaan in bewaring te geven bij een financiële overheidsinstelling. In de plaats kregen zij "officiële biljetten" met een tegenwaarde genaamd ‘Fey-thsian’ of ‘vliegend geld’. Een Europeaan Marco Polo, een Venetiaanse handelaar en ontdekkingsreiziger, deed thuis zijn relaas over zijn avonturen in het rijk van het midden en sprak over papiergeld en vliegend geld maar niemand geloofde hem. Pas enkele eeuwen later in de 17de eeuw werd papiergeld in Europa ingevoerd.[6] [7]

Zweden Bewerken

Het allereerste Europese biljet met vaste waarde aanduiding komt uit Zweden van de eerste Centrale Bank en verwees naar een deponent, een deposito of een rente en wordt 'creditbiljet' genoemd. Voor dit biljet werd een dik wit handgeschept papier gebruikt met het woord BANCO als watermerk. Het is te bezichtigen in het museum onder de naam ‘Palmstrucher’. De eerste drie cijfers zijn gedrukt en het laatste cijfer werd handgeschreven toegevoegd (166x).[8]

België & Nederland Bewerken

In België zijn de allereerste bankbriefjes voor chartaal betalingsverkeer uitgegeven in 1837 door Société Générale[8] en vanaf 1851 kreeg De Nationale Bank van België de uitgifteprivilege of alleenrecht om biljetten uit te geven.[9] In Nederland zijn de allereerste bankbiljetten in 1814 gedrukt door Joh. Enschedé en Zonen na de oprichting van De Nederlandsche Bank, maar pas vanaf 1903 onder toezicht van de Nederlandse staat uitgegeven als wettig betaalmiddel.[10]

Gemeenschappelijke Europese Euro Bewerken

In 1999 werden de allereerste chartale eurobiljetten gedrukt en in 2002 uitgegeven. Artikel 10 van de Europese verordening nr. 974/98 van 3 mei 1998 bepaalt dat de eurobiljetten en euromunten de enige zijn die een wettig betaalkracht hebben in de lidstaten die deel uitmaken van de eurozone.[11]

Biljetten in Nederland Bewerken

Sinds de oprichting van De Nederlandsche Bank in 1814 is in de geschiedenis van het Nederlandse papiergeld vier benamingen te onderscheiden:

  • Papiergeld: eerste papiergeld van 1814 tot 1902 waren geen wettig betaalmiddel door de De Nederlandsche Bank
  • Muntbiljet: muntbiljetten waren als eerste wettige betaalmiddel onder biljetten door het Ministerie van financiën
  • Zilverbon: zilverbons kwam als vervanging zodat er geen relatie was met muntbiljetten en waren eveneens uitgegeven door Ministerie van financiën
  • Bankbiljet: vanaf 1903 waren alle bankbiljetten uitgegeven door De Nederlandsche Bank een wettig betaalmiddel

De uitgifte van muntbiljetten en zilverbons gebeurde alleen in uitzonderlijke omstandigheden zoals bij een noodcrisis wanneer gebrek was aan kleingeld. Lokale steden en bedrijven hebben daarnaast ook noodbiljetten en noodmunten uitgegeven.

Inflatiebiljetten Bewerken

 
Waardeloze bankbiljetten werden in Duitsland in de jaren 20 als kladpapier gebruikt.

Wanneer een gewone inflatie ontaardt naar een oncontroleerbare situatie spreekt men over hyperinflatie. In dit geval zijn bankbiljetten niets meer waard en kan er amper met 100 miljard nog een brood worden gekocht. Deze situatie deed zich voor in 2008 met de Zimbabwaanse dollar.[12]

Ook in de jaren 20 was dat met valuta Duitse mark het geval. Deze stond op het laagste punt aan 4,2 biljoen Duitse mark voor 1 Amerikaanse dollar. De inflatie was zo hoog dat de Duitse bankbiljetten werden gebruikt als kladpapier en behangpapier. Bij een hyperinflatie kent een bankbiljet geen intrinsieke waarde meer. Een voorbeeld, wanneer iemand zijn 100 biljoen aan Duitse mark als kladpapier wou verkopen in de jaren 20, zou geen koper hebben gevonden die meer wil geven dan de wettelijke waarde; want voor een potentiële koper was de 100 biljoen dezelfde hoeveelheid kladpapier.[12]

Er zijn diverse oorzaken waarom hyperinflatie kan ontstaan:[12]

  • Geldschepping: tekortkomingen worden verholpen door telkens de geldpersen aan te zetten
  • Schaarste van producten nemen alsmaar toe
  • Producten worden kunstmatige opgevoerd door de grote vraag ervan. Dit gebeurde met gas en elektriciteit

Meerdere uitgevers Bewerken

In de meeste landen is de regel dat enkel de Centrale Bank de uitgifteprivilege of alleenrecht heeft om bankbiljetten uit te geven. Maar in sommige landen zoals Hongkong zijn er tot drie verschillende banken die hun officiële bankbiljetten met nieuwe valuta van 10, 20, 50, 100, 500 en 1000 Hongkongse dollar mogen uitgeven: De Standard Chartered Bank, The Hongkong and Shanghai Banking en Bank of China[13]

Zie ook Bewerken

Zie de categorie Banknotes van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Zoek bankbiljet op in het WikiWoordenboek.