Hoofdmenu openen

Het APG-systeem voor classificatie van de bedektzadige planten is door de Angiosperm Phylogeny Group (APG) voor het eerst gepubliceerd in 1998. Dit systeem was ongebruikelijk omdat het niet gebaseerd was op morfologische en anatomische gegevens, maar op de cladistische analyse van een deel van het erfelijk materiaal.

De eerste versie van het APG-systeem kreeg later de naam APG I-systeem. In 2003 is deze opgevolgd door het APG II-systeem en in 2009 door het APG III-systeem. Het APG IV-systeem voor classificatie van de bedektzadigen is gepubliceerd in 2016.

Inhoud

Vergelijking met andere systemenBewerken

Het systeem is gebaseerd op de nucleotidenvolgorde van drie genen in het DNA, twee genen in chloroplasten en één gen dat codeert voor ribosomen. Hoewel het dus alleen gebaseerd was op moleculaire informatie, bleek dat de zo gevonden groepen ook ondersteund worden door andere gegevens. Zo steunt de morfologie van het stuifmeel de splitsing tussen de 'eudicots' en de rest van de voormalige tweezaadlobbigen.

Dit systeem was tamelijk controversieel in de beslissingen die op familieniveau gemaakt zijn: een aantal sinds lang bekende families werd opgedeeld en andere families werden verenigd tot grotere families. Het was ook ongebruikelijk omdat het geen formele botanische namen gebruikt boven de rang van orde – met andere woorden, de orde is de hoogste rang die in dit systeem een formele botanische naam krijgt. Hogere groepen werden enkel aangeduid als clades, met namen als 'monocots', 'eudicots', 'rosids' en 'asterids'.

Indeling volgens het APG IV-systeem, vereenvoudigd schemaBewerken

De hoofdgroepen in het systeem (clades zonder rang):

APG IV (2016) Vereenvoudigd schema

benoemde clades zijn omlijnd

Indeling volgens het APG IV-systeemBewerken

In meer detail tot op het niveau van ordes met vermelding van de families:

APG IV (2016) Fylogenetische stamboom

benoemde clades zijn omlijnd

Zie ookBewerken