Hoofdmenu openen

Wout Maters (Velsen, 15 mei 1931Utrecht, 17 maart 2017) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur.[1]

Wout Maters
Maters in 1962
Maters in 1962
Persoonsgegevens
Geboren 15 mei 1931
Overleden 17 maart 2017
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer, medailleur en docent
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Abstract
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Inhoud

opleiding en startBewerken

Na vier jaar MULO wordt Maters in 1948 dekorateur bij Vroom en Dreesmann; een jaar later werkt hij bij een reklameburo in Amersfoort en blijft tien jaar werkzaam in het reklamevak. Hij klimt op tot chefdekorateur bij Galeries Modernes in Rotterdam. In 1950-1952 leert hij bij beeldhouwer Maarten Mooy in Amersfoort de techniek van het vak. Kort daarop hospiteert hij vier jaar bij de Akademie voor Beeldende Kunsten Artibus in Utrecht voor de vakken modeltekenen en beeldhouwen. In 1958 geeft hij het reklamevak op en vestigt zich als zelfstandig kunstenaar; hij tekent, schildert en beeldhouwt. In 1959 wordt hij aangenomen als werkend lid door het Genootschap Kunstliefde te Utrecht. In 1961 bezocht hij de Internationale Sommerakademie te Salzburg, de z.g. Kokoschka-schule; de beeldhouwer Emilio Greco was daar voor ruim een maand zijn leermeester.[2]

eerste werkenBewerken

Na zijn terugkomst uit Salzburg in 1961 begon Wout Maters de anekdotische mens- en dierfiguren in zijn beelden strenger op te bouwen. Uiterlijkheden als parasols en op het hoofd gedragen manden worden nu een struktureel onderdeel van zijn beeldhouwwerk, dat naar de hoekige architektuur van Jan Bronner evolueert. 'Spaanse wasvrouwen' uit 1965 is een goed voorbeeld hiervan. Maar omstreeks 1966 voelde hij het dreigende gevaar van een te grote vanzelfsprekendheid in zijn werkwijze. Hij tastte daarop twee jaar lang allerlei mogelijkheden af binnen het reusachtige gebied van de abstractie. Ontevreden met het resultaat daarvan vernietigde hij het overgrote deel van zijn gehele produktie van die jaren.

convexe beeldenBewerken

In 1967-'68 begon Wout Maters convexe vormen te ontwerpen - bolle vormen uit schelpen of schilden; aanvankelijk steeds twee stuks die met elkaar een relatie aangaan. Daarmee werden zijn dubbelspiegels geboren. De naam is te danken aan het grote, meestal gepolijste oppervlak van zijn bolle beelden die nu als een spiegel de omringende wereld weerkaatsen. Centrale thema's in deze werken kwamen voort uit de natuur: ontkieming en groei. Steeds terugkerende elementen daarbij zijn zowel de genoemde bolvorm (als een kiem), maar daarnaast ook grillige, organische vormen die letterlijk uit de bolvorm als kiem voortspruiten. Het gehele beeld is vervolgens opegebouwd door robuuste staanders rondom die de kiem de nodige bescherming bieden om tot volle wasdom te kunnen komen. In 1968 ontstaat zo het bronzen beeld 'Grote dubbelspiegel I.', dat in 1970 wordt geplaatst op het dakterras van De Bijenkorf te Eindhoven. De twee grote schelpen van het beeld staan tegenover elkaar waardoor er een spanningsverhouding ontstaat; de lege ruimte tussen de schelpen wordt zodoende een krachtenveld, een integrerend deel van het gehele beeld. Een later voorbeeld van de 'dubbelspiegel' is het bronzen beeld 'Beschermde groei' uit 1970, dat Maters in opdracht van de gemeente Tilburg maakte.[3]

de 'Genesis'-beeldenBewerken

In 1973, tijdens de zwangerschap van zijn vrouw, ontwierp Wout Maters het eerste beeld met de titel 'Genesis' - een titel die naar de thematiek en naar de inspiratie zelf verwijst. Bij het bronzen beeld 'Genesis 22.' is zo de voorkant glanzend gepolijst, en de achterkant gestruktureerd. De twee delen waaruit de plastiek bestaat, sluiten onder hecht aaneen - ze 'groeien' boven uit elkaar. De zaden in deze reeks beelden zijn onderworpen aan de orde van de stapeling en vormen het centrum van de skulptuur. Ze breken wel zichtbaar naar buiten, maar treden niet uit het gehele organisme dat hun omvat. Het natuurproces dat in de Genesis-reeks verbeeld wordt, ontwricht de harmonie niet langer als voorheen, maar bevestigt de onderlinge samenhang van het gehele beeld.

een laat reliefBewerken

In de Triumfatorkerk aan de Marco Pololaan in Utrecht bevindt zich een reliëf van Wout Maters, sinds februari 1991. Hij ontwierp het ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de gemeente daar. Het werk staat symbool voor geboorte (wording), opstanding en overwinning. De horizontale donkere onderpartij stelt de aarde voor, die zich als het ware opent voor de geboorte en de opstanding. Van daaruit rijzen gouden stralen triomfantelijk ten hemel. Ze verwijzen naar de overwinning van Christus, waaraan de Triumfatorkerk haar naam ontleent.[4]

lidmaatschappen, prijzen, expositiesBewerken

Maters was lid van het Amersfoorts Kunstenaars Genootschap in Amersfoort en van Kunstliefde. Hij exposeerde bijna jaarlijks bij het Genootschap Kunstliefde in Utrecht; een aantal keren samen met Hans Siegmund in duo-tentoonstellingen, o.a. in 1968 en 1975.[5] In 1962 ontving Maters de 3e prijs van het Provinciaal Utrechts Genootschap van Kunsten en Wetenschappen voor zijn (abstrakte) plastiek 'Stadssuggestie'. Het werk ontstond in samenwerking met de komponist Ton Bruynèl. Door op een knop te drukken kon het publiek elektronische muziek starten, die samen mét de vormgeving van het beeld een protest inhield tegen het lawaai van het verkeer en het saneren van oude plekjes in de binnenstad van Utrecht.

Werken in de openbare ruimte (selectie)Bewerken

  • 1966: Prometheus, Croeselaan in Utrecht;
  • 1966: Kaasdragertjes, Zevenhuizerstraat in Hoogland;
  • 1967: Kip, Scharlakendreef in Utrecht;
  • 1969: Bronsplastiek, Orionlaan in Bilthoven;
  • 1970: Zonnespiegel, Nijenoord in Utrecht;
  • 1970: Beschermde Groei, ingang stadhuis in Tilburg;
  • 1978: Doorsneden Bol, Tolsteegplantsoen in Utrecht;
  • 1979: Genesis[6], Professor Jordanlaan/Eykmanlaan (Tuindorp-Oost) in Utrecht;
  • 1981: Roulatie, Lange Kerkdam/Langstraat, Wassenaar;
  • 1991: Geboorte, opstanding, overwinning (wandreliëf), Triumfatorkerk aan de Marco Pololaan in Utrecht[7].

FotogalerijBewerken

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken