Michael Wittmann: verschil tussen versies

765 bytes toegevoegd ,  1 jaar geleden
Quote Joe Ekin toegevoegd
(Quote Joe Ekin toegevoegd)
 
Wittman behaalde de meeste van zijn successen met een [[Tiger I]]-tank. Zijn belangrijkste wapenfeit vond plaats in de [[slag om Villers-Bocage]], hierbij viel Wittmann in z'n eentje een heel geallieerd legerkonvooi aan. In slechts vijftien minuten vernietigde hij 27 geallieerde [[pantservoertuig]]en, waaronder een tiental tanks.
 
 
 
== Eerste schreden ==
Na ontvangst van het Eikenloof op 2 februari uit handen van Adolf Hitler keerde Wittmann niet meer terug naar de LAH maar werd overgeplaatst naar SS Panzerabteilung 101. Tijdens een verlof in Duitsland werd hij ontvangen als een superheld. Net als bij veel andere succesvolle Duitse militairen had de Duitse propagandamachine Wittmanns overwinningen breed in de media uitgemeten. Er waren boeken, films en zelfs ansichtkaarten van Wittmann gemaakt. Ironisch genoeg had Wittmann niets weg van een held: hij was stil, verlegen en bescheiden van karakter. Een echte denker die niet graag vertelde over z'n overwinningen. Hij was middelgroot en tenger gebouwd, en voldeed daarmee niet aan het stereotype van de SS'er.
 
Na zijn vakantie, waarin hij op 1 maart in het huwelijk trad, meldde Wittmann zich bij de SS Panzerabteilung 101, die toen in België gelegerd was, als bevelhebber van de tweede compagnie. Eind april vertrekt SS Panzerabteilung 101 naar Frankrijk. Na de geallieerde invasie trekt de afdeling naar Normandië en komt, gedecimeerd vanwege geallieerde luchtaanvallen, in het frontgebied aan op 12 juni.
Op 13 juni 1944 moest Wittmann als commandant van een compagnie van het 101e ''Schwere Panzerbataillon'' met slechts zes Tigertanks het zeer strategisch gelegen Franse dorpje [[Villers-Bocage (Calvados)|Villers-Bocage]] bewaken tegen oprukkende geallieerde troepen. Plotseling dook een grote Britse tankcolonne op die, zich van geen Tigers bewust, het plaatsje binnentrok. Wittmann organiseerde een tegenstoot waarbij de Britten zowel van achter als van voren werden aangevallen en ingesloten zaten tussen de huizen. Zelf nam hij een Tiger over en reed daarmee recht het dorp in, om in snel tempo de verraste Britse tanks te vernietigen. Wittmann voerde dit huzarenstukje helemaal in zijn eentje uit, omdat de andere tanks door blokkades niet op tijd het dorpje in konden rijden. De meeste vijandelijke tanks waren [[Cruiser Cromwell|Cromwell]]s met een te zwakke bewapening om het pantser van een Tiger te doorboren. Binnen enkele minuten schakelde Wittmann het grootste deel van de colonne uit, net zo lang oprukkend totdat de Tiger bewegingsloos geschoten werd door een treffer van een Cromwelltank op het aandrijfrad. In totaal verloren de Britten dertig tanks, de Duitsers, die nog versterkt werden, elf, waarvan de meeste weer hersteld konden worden. Voor deze daad werd Wittmann op 25 juni door Hitler persoonlijk beloond met de toevoeging van de zwaarden bij het Eikenloof en het Ridderkruis die hij reeds bezat. Daarbij deed de Duitse propaganda het voorkomen alsof Wittmann in zijn eentje bijna alle vijandelijke tanks had uitgeschakeld. Over de vraag hoeveel het er nu echt waren, zijn de meningen verdeeld. Vermoedelijk betrof het een twaalftal echte gevechtstanks en zo'n vijftien andere pantservoertuigen en vrachtwagens. De eer om de meeste tanks in één korte actie vernietigd te hebben, komt daarom wellicht toch toe aan de [[Char B1|Char B1 bis]] ''Eure'' onder commando van luitenant Bilotte die op 16 mei 1940 bij [[Stonne]] achter elkaar dertien Duitse tanks uitschakelde, dan wel aan SS-Unterscharführer [[Franz Staudegger]]; deze laatste vernietigde 22 [[T-34]]-tanks op 8 juli 1943 tijdens de [[Slag bij Koersk]].
 
Op 10 juli 1944 werd Wittmann bevelhebber van SS Panzerabteilung 101 omdat Stubaf von Westernhagen op ziekteverlof moest.
 
Wittmann vond de dood toen zijn Tiger op 8 augustus 1944 werd vernietigd bij het dorpje CinthauxCintheaux. Over hoe het precies gebeurde bestondenbestaan verschillende theorieën, maar zeer waarschijnlijk gebeurde dit tijdens een gevecht met Britse troepen van het ''1st Northamptonshire Yeomanry Regiment'' waarbij zijn Tiger geraakt werd door een [[M4 Sherman]] ''Firefly'' en explodeerde. Een tweede theorie is dat Wittmans tank beschoten werd door raketten afgevuurd door Britse [[Hawker Typhoon]] gevechtsvliegtuigen. De eerste theorie komt echter het meest overeen met zowel ooggetuigenverslagen als officiële Geallieerde en Duitse archieven. Omdat het wrak van Wittmans tank meteen na het gevecht werd opgeruimd kon er geen onderzoek naar worden gedaan. De Britse militairen vonden Wittmans verkoolde lichaam en konden alleen aan zijn zwart geblakerde medailles zien dat het ging om een succesvolle officier. De Britten begroeven zijn lichaam in een anoniem massagraf en pas in de jaren 80<ref>[http://battlefieldsww2.50megs.com/la_cambe_german_cemetery.htm www.battlefieldsww2.com]</ref> werd Wittmann officieel herbegraven op het Duitse oorlogskerkhof in [[La Cambe]].
 
Het Britse tankbemanningslid Joe Ekin, die bij het gevecht bij Chinteaux betrokken was, verklaarde nadien:
{{Cquote|''He accepted the doctrines of Hitler enough to get in his tank and invade other peoples' countries. Country after country. To kill men, women and children. He might have been a hero to the Germans, but not to me.''<br /><br /><small>(Hij had Hitler's ideologie wel dusdanig geaccepteerd, dat hij in zijn tank stapte en andere landen veroverde. Mannen, vrouwen en kinderen vermoordend. De Duitsers vonden hem misschien toen een held, maar ik niet.)</small>|Joe Ekin<ref> Greatest Tank Battles - Michael Wittman (Greatest Tank Ace).
[https://www.youtube.com/watch?v=DjEHlzGjskk&list=WL&index=16&t=0s]</ref>}}
 
 
 
{| class="wikitable" border="1"
2.020

bewerkingen