Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
KehppKukkieBot (overleg | bijdragen)
k →‎Ommegang bij bedevaartskerken: Wikipedia:Wikiproject/SpellingCheck. Help mee!, http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1534/weleens_wel_eens/ Bij ook is de kans op valse positieven, replaced: wel eens → weleens met AWB
apart artikel
Regel 37:
 
==Trivia==
* in [[De Ommelanden]] werd vroeger met een ommegang een jaarlijkse toerbeurt bedoeld voor de positie van plattelandsrechter ([[redger]], [[dijkrechter]], [[overrechter]] of [[zijlrechter]] binnen een [[schepperij]]) binnen een [[klauw]] ('der Clauwen Ommegang') of [[kluft]] (jurisdictie) van een van de vele [[rechtstoelen in Groningen]]. Een ommegang was van oudsher verbonden aan een (edele) [[heerd]]. In de loop der tijd kwamen vaak steeds meer ommegangen in handen van dezelfde vaak adellijke families. Bezat men eenmaal alle ommegangen binnen een klauw of kluft dan werd het een 'staande' rechtstoel genoemd. In 1795 verdween het systeem met de [[Bataafse Revolutie]].
*''[[Brewery Ommegang|Ommegang]]'' is tevens de naam van een bierbrouwerij in [[Cooperstown (New York)|Cooperstown]] in de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] staat [[New York (staat)|New York]], die een aantal typisch Belgische biersoorten brouwt.
*[[Sulpicius Severus]] verhaalt in het ''Leven van [[Martinus van Tours]]'' hoe Martinus getuige is van de [[begrafenis]] van een boer. Het lijk is gewonden in een wit laken, dat Martinus verkeerdelijk ziet als een [[druïde|druïdische]] vorm van [[offer (religie)|offer]]-[[ritueel]], “aangezien het gebruikelijk was voor deze ruwe [[Galliërs]] om in hun schandelijke waanzin in ommegang de beeltenis van [[demon]]en mee te dragen, gehuld in een wit gewaad.” Martinus houdt daarom de processie staande, het [[pectorale]] hoog in de lucht gestoken. “Daarop kon worden gezien dat de onwaardige creaturen stokstijf stonden. Vervolgens, wijl zij poogden, met al hun vermogen, om verder te gaan, maar niet in staat waren nog één stap vooruit te zetten, begonnen zij te kronkelen op lachwekkende wijze, totdat zij, niet vermogend het gewicht langer te dragen, het dode lichaam op de grond neerzetten”. Wanneer Martinus dan zijn fout inziet, heft hij zijn hand opnieuw om hen verder te laten gaan. “Zodoende,” stelt de hagiograaf, “gebood hij hen zowel te staan op zijn bevel, als hen te laten gaan wanneer het hem beviel.”<ref>Deze passage werd deels overgenomen uit informatie in [[Encyclopaedia Britannica]], 1911 en de [[Catholic Encyclopedia]], 1908.</ref>.