Christenfundamentalisme: verschil tussen versies

1.208 bytes toegevoegd ,  3 jaar geleden
Terug naar 11 okt 2016 09:22‎ 145.53.152.3
(Versie 48054125 van Rosa Roerink (overleg) ongedaan gemaakt.)
(Terug naar 11 okt 2016 09:22‎ 145.53.152.3)
'''Christenfundamentalisme''' is een [[fundamentalisme|fundamentalistische]] beweging binnen het [[christendom]]. Historisch gezien, en voor diegenen die ''zichzelf'' fundamentalistisch[e christenen] noemen, zijnis deeen fundamentalistische christen iemand die zich scharenhoudt bijaan de vijf "geloofsfundamenten" (zie [[#Korte geschiedenis van het christelijke fundamentalisme|verder]]) als basale minimumdefinitie van het christelijk geloof. In een sekteiets ruimere betekenis gebruikt men de term "fundamentalistisch christen" voor een christen, die de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] houdt voor onfeilbaar, historisch en [[wetenschap]]pelijk correct en beslissend voor alle kwesties op het gebied van of[[theologie]] fundalistischeen organisatie[[ethiek]].
 
==Gebruik van de term==
De fundamentalistische beweging heeft aanhangers binnen diverse christelijke denominaties.<ref name = marsden1>George M. Marsden (1991): ''Understanding Fundamentalism and Evangelicalism'', Eerdmans Publishing, Grand Rapids (Michigan), blz. 1-6 (ISBN 0-8028-0539-6)</ref> Naarmate de beweging zich ontwikkelde, is ook de aanduiding mee ontwikkeld. Het tegenwoordige fundamentalisme is doorgaans pessimistisch over de toekomst van de wereld en legt zich toe op het afstand nemen van wat zijzelf ziet als theologische, wetenschappelijke en morele dwalingen. Fundamentalisten zien het [[Secularisme|seculiere]] [[Modern humanisme|humanisme]] dikwijls als een dodelijke vijand en als het werk van [[Satan]], die de samenleving probeert weg te leiden van de ware weg.
 
Behalve de zelf-benoemde fundamentalisten, houden ook zelf-benoemde evangelicalen, pinkstergemeenteleden, mennonieten en de belijdende beweging binnen de grotere denominaties zich aan deze ''vijf fundamenten''. Toch blijkt hoe buigbaar dit etiket is als een van deze groepen een andere groep voor ''fundamentalistisch'' uit gaat maken.
 
Hoewel de moderne fundamentalistische beweging binnen de gevestigde denominaties is ontstaan, heeft de fundamentalistische neiging tot afscheiding een steeds grotere groep van rand-denominaties doen ontstaan, waarbij de keuze voor een onafhankelijke weg steeds meer de "betere" geloofskeuze is gaan worden. Daarom wordt ''fundamentalisme'' geassocieerd met ''verdeeldheidsgezindheid'' en ''separatisme''.<ref name = marsden2>George M. Marsden (1991): ''Understanding Fundamentalism and Evangelicalism'', Eerdmans Publishing, Grand Rapids (Michigan), blz. 3, 4, 68 (ISBN 0-8028-0539-6)</ref>
 
Christen-fundamentalisme gaat ook over het volgen van een striktere morele code dan die van het gemiddelde Protestantisme, waarbij de fundamentalistische gelovige zichzelf probeerprobeert te onderscheiden van de wereld en zich wil identificeren met de gemeenschap van ware gelovigen. Daarom wordt het etiket ook geassocieerd met ''puriteinse gedragingen'' en ''intolerantie''.<ref name = marsden3>George M. Marsden (1991): ''Understanding Fundamentalism and Evangelicalism'', Eerdmans Publishing, Grand Rapids (Michigan), blz. 85-87 (ISBN 0-8028-0539-6)</ref>
 
Evangelicalen en fundamentalisten hebben een identieke visie op de autoriteit van de Bijbel. Zij hechten zeer aan de waarde van het individu en hebben meestal een radicaal individualistisch begrip van "[[sola fide]]" en "[[sola scriptura]]". Daarom wordt het ''fundamentalisme'' soms negatief geassocieerd met een achtergebleven kijk op de moderniteit, een negatieve kijk op de Christelijke Kerk of een minimalistische, te beperkte kijk op het christelijke geloof. Omgekeerd zetten fundamentalistische christenen hun liberale tegenstanders op eenzelfde rauwe manier weg als ''modernisten'' of ''liberalen''.<ref name = marsden4>George M. Marsden (1991): ''Understanding Fundamentalism and Evangelicalism'', Eerdmans Publishing, Grand Rapids (Michigan), blz. 32-34 (ISBN 0-8028-0539-6)</ref>