Antithese (filosofie): verschil tussen versies

Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
k 'DE' is eigenlijk geschreeuw, dus vervangen door 'de essentiële'
spelfoutjes
Regel 3:
De term antithese in de hierboven gebruikte betekenis is afkomstig uit de [[filosofie]] van [[Georg Wilhelm Friedrich Hegel#Denken|Hegel]] waarin het fungeert als een van de basiskenmerken van een niet-statische werkelijkheid: in de [[Dialectiek|dialectische]] ontwikkeling van de [[geschiedenis]] roept elke maatschapelijke situatie waarin twee groepen ongelijkwaardig zijn, de [[these]], een reactie op, de antithese, waarin de onderliggende groep probeert de "baas" te worden. Dit lukt nooit geheel, en er ontstaat een nieuwe situatie, de [[synthese]], waarin beide groepen zich kunnen vinden. Na verloop van tijd ontstaat opnieuw een tweedeling in de maatschappij en verloopt het proces opnieuw.
 
In dehet [[dialectisch materialisme]] is door [[Karl Marx]] deze theorie tot de [[essentie|essentiële]] drijfveer van de geschiedenis verklaard. In Marx's visie vormt het [[kapitalisme]] de these en de organisatie van het [[proletariaat]] in de [[communistische partij]]en de antithese. De [[dictatuur van het proletariaat]] vormt de synthese. In het [[marxisme-leninisme]] is deze dictatuur vervolgens tot eindpunt van de geschiedenis verklaard, verbijgaandvoorbijgaand aan het filosofisch besef dat de synthese zijn eigen antithese oproept, wat wil zeggen dat er geen eindpunt in de geschiedenis is. Er kan dan ook in de strikte [[dialectiek]] geen sprake zijn van het eindpunt van de geschiedenis.
 
[[Categorie:Filosofie]]