Hoofdmenu openen

Radama II van Madagaskar

monarch uit Madagaskar (1829-1863)
(Doorverwezen vanaf Radama II)

Radama II van Madagaskar (23 september 1829 - vermoedelijk 11 mei 1863) was koning van Madagaskar van 1861 tot zijn dood in 1863. Hij werd geboren als Prins Rakoto in de Rova van Antananarivo en volgde op zijn 32e verjaardag zijn moeder Ranavalona I op als monarch. Net als zijn moeder was Radama II een directe afstammeling van Andriamanelo, de grondlegger van het Koninkrijk Imerina. In tegenstelling tot zijn moeder stond Radama II open voor westerse moderniseringen en voerde tijdens zijn korte regeringsperiode een groot aantal veranderingen in op het eiland. Men vermoedt dat hij degene was die in 1855 het Lambert-charter met de Franse ondernemer Joseph-François Lambert sloot, een verdrag dat Frankrijk later als excuus gebruikte voor de Eerste Expeditie naar Madagaskar en de daarop volgende kolonisatie van het eiland. Ontevreden over Radama's drastische veranderingen pleegden zijn ministers een staatsgreep tegen Radama en lieten hem vermoorden. Radama's vrouw Rabodo volgde hem op als Koningin Rasoherina.

Radama II
23 september 1829 - 11 mei 1863 (onzeker)
Radama II with crown.jpg
Koning van het Koninkrijk Madagaskar
Periode 23 september 1861 - 11 mei 1863
Voorganger Ranavalona I
Opvolger Rasoherina
Geboren Imasoandro, Rova van Antananarivo
Vader Vermoedelijk Andriamihaja
(officieel Radama I)
Moeder Ranavalona I
Dynastie Andriamanelo-dynastie
Portaal  Portaalicoon   Madagaskar

Inhoud

Prins RakotoBewerken

 
Ranavalona I en Prins Rakoto

Op 23 september 1829 beviel Koningin Ranavalona I van Prins Rakoto (voluit Rakotosehenondradama) in het Imasoandro-gebouw van de Rova van Antananarivo. Officieel werd hij erkend als zoon van Radama I, ondanks het feit dat deze voormalige Koning van Imerina op dat moment al meer dan een jaar dood was. Waarschijnlijk was zijn vader een jonge legerofficier, Andriamihaja geheten, die naderhand door conservatieve ministers gedood werd. Mogelijk was dit op instignatie van Ranavalona.

Ranavalona had een afschuw gekregen van de westerse veranderingen die haar man Radama I in Madagaskar had ingevoerd, waaronder de invoering van het protestantisme. Ranavalona I wilde Madagaskar weer isoleren van de buitenwereld en sloot de grenzen voor de Europeanen. Prins Rakoto sympathiseerde echter met de ideeën van Radama I.

De prins en zijn volgelingen vormden een oppositie die tegen het beleid van Ranavalona I waren en pleitten voor de terugkeer van de Britten en Fransen. Naar verluidt sloot Rakoto in 1855 het Lambert-charter met de Franse ondernemer Joseph-François Lambert. Het verdrag zou van kracht worden zodra de prins zijn moeder zou opvolgen. In het verdrag werd onder andere bepaald dat buitenlanders grond konden verwerven in Madagaskar, een bepaling die Frankrijk later zou gebruiken voor hun claim om van Madagaskar een Frans protectoraat te maken.

RegeringBewerken

 
Radama II met zijn vrouw Rabodo, die hem na zijn dood zou opvolgen als Rasoherina

Prins Rakoto besteeg de troon onder de naam Radama II en de grenzen van Madagaskar gingen weer open. Talrijke gevangenen die Ranavalona I had laten vastzetten werden bevrijd, de vrijheid van religie werd ingevoerd en burgers mochten hun varkens houden binnen de muren van Antananarivo, iets wat voorheen verboden was op grond van een fady, een traditioneel taboe op grond van bijgeloof.

Dergelijke drastische veranderingen gingen meestal in tegen het advies van Radama's ministers. Uiteindelijk keerden zij zich tegen Radama II. In een coup geleid door premier Rainivoninahitriniony werd Radama II op 12 mei 1863 gewurgd. Radama II werd begraven in de Rova van Ilafy.[1] In 1897 werd zijn stoffelijk overschot bijgelegd in het graf van Radama I, in de Rova van Antananarivo.[2]

Zijn vrouw Rabodo besteeg de troon als Rasoherina. De ministers stonden dit toe op voorwaarde dat zij een wet zou laten invoeren waarin bepaald werd dat de hova (burgers), vertegenwoordigd door de premier, inspraak hadden in de wijze waarop het land bestuurd werd.

Zie ookBewerken