Hoofdmenu openen

Wikipedia β

Postgenderisme is een sociale, politieke en culturele beweging die voortkomt uit het eroderen van de culturele, biologische, psychologische en sociale rol van gender. Alsook een argument of maatschappijleer waarom deze erosie van het binaire gendersysteem voor mensen bevrijdend zal zijn. [1]

Postgenderisten argumenteren dat gender een arbitrair en onnodige beperking is voor menselijk potentieel en voorzien de eliminatie van onvrijwillige biologische en psychologische genderdifferentiatie in de menselijke soort als gevolg van de sociale en culturele evolutie en door de groeiende toepassing van biotechnologie, neurotechnologie en reproductieve geneeskunde.[1]

Pleitbezorgers van postgenderisme argumenteren de de aanwezigheid van genderrollen, sociale stratificatie en genderverschillen in het algemeen het gevolg zijn van individuen en de samenleving. Gezien het grote potentieel voor opties in de geavanceerde reproductieve geneeskunde, geloven postgenderisten dat seks voor het doel van voortplanting ofwel een onnodig of verouderd concept wordt en dat alle post-gender-mensen de mogelijkheid zullen hebben, wanneer zij hier voor kiezen, om een zwangerschap te dragen en het ouderschap van kinderen op zich te nemen, met als gevolg dat de behoefte voor verschillende genders in de samenleving zou verdwijnen.[1]

Inhoud

Culturele wortelsBewerken

Postgenderisme als een cultureel gegeven heeft haar wortels in het feministische, androgyne, metroseksuele, techno-optimistische en transgender bewegingen. Het is echter de toepassing van transhumanistische filosofie en biomedische vooruitgang dat postgenderisten het concept gegeven heeft voor feitelijke fysiologische verandering bij leden van menselijke soort en voor toekomstige postgenderistische voortplanting. In die zin, is postgenderisme een uitloper van het transhumanisme en posthumanisme[2] en het futurisme.[1]

Één van de eerste moderne publicaties over het postgenderisme was Shulamith Firestone's The Dialectic of Sex. Hierin schreef Firestone:

Het einddoel van de feministische revolutie, anders dan dat van de eerste feministische beweging, mag niet enkel de eliminatie van mannelijk privéleges zijn, maar dat van de gehele genderdifferentiatie zelf: 'Genitale verschillen tussen mensen zouden niet langer van cultureel of sociaal belang moeten zijn. Een omschakeling naar Freuds 'polymorfisme' zou boven hetero/homo/bi-seksualiteit uitstijgen.' De voortplanting van soorten door één geslacht voor het goed van beide geslachten, zou vervangen worden (of op zijn minst uitgebreid worden) door artificiële voortplanting: Kinderen zouden bij beide geslachten gelijk geboren worden of onafhankelijk van deze.[3]

Een ander belangrijk en invloedrijk werk in deze was sociaal feminist Donna Haraway's essay. Een Cyborg's Manifesto: Wetenschap, technologie en sociaal-feminisme in de late 20ste eeuw in Simians werk 'Cyborgs en vrouwen: De heruitvinging van natuur.' In dit werkstuk, argumenteerd Haraway dat vrouwen enkel bevrijd zouden worden van biologische beteugeling wanneer ze verlost zouden worden van maatschappelijke voorplantingsdruk. Wat gezien kan worden dat Haraway de overtuiging uitdrukt dat vrouwen enkel echte bevrijding zullen bereiken als postgenderistische of postbiologische mensen.[1]

TypenBewerken

Postgenderisten zijn niet exclusief pleitbezorgers van androgynie, velen geloven ook dat het mengen van zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken gewenst en noodzakelijk is voor androgyne individuen die het beste van wat mannen en vrouwen te bieden zouden hebben in termen van fysische en psychologische vermogens en neigingen. Wat deze kenmerken dan zouden zijn, is echter voorwerp van veel debat en gissingen.[1]

Postgenderisme houdt zich niet alleen bezig met het fysieke geslacht of de veronderstelde eigenschappen ervan. Het is gericht op het idee om gender-identiteiten te elimineren of verder te brengen. In een traditionele genderconstructie is men ofwel een man of een vrouw, maar in postgenderisme is men noch een man, noch een vrouw, noch een andere veronderstelde genderrol. Zo wordt een individu in de samenleving niet gereduceerd tot een genderrol, maar is het simpelweg een agent van de mensheid die bepaald moet worden (of helemaal niet) door iemands acties.

Niet alle postgenderisten zijn echter tegen het bestaan van genderrollen in een of andere vorm; sommigen pleiten alleen voor het verdwijnen van de nadruk en het belang van geslachtsrollen. Mensen in deze vorm van post-genderisme zouden in staat zijn om als geslacht te identificeren als ze zelf vrij zouden besluiten, maar identificeren als een zou niet verplicht zijn, en rolpatronen zouden weinig invloed of geen hebben op hoe mensen daadwerkelijk handelen of worden behandeld in de samenleving.

Toekomstige technologiënBewerken

De vooruitgang in reproductieve geneeskunde, maakt het steeds verder mogelijk dat voortplanting gebeurd buiten de traditionele methodes zoals seksuele betrekking en artificiële inseminatie. Biomedische vooruitgang zoals baarmoedertransplantaties, artificiële baarmoeders, menselijk klonen en parthenogenesis zal de mogelijkheden voor menselijke voorplanting significant vergroten.[1]

Sommige argumenteren dat een posthumanistische levensfeer eerder virtueel dan fysiek zal zijn. Postgenderisten argumenteren dat dit soort existenties niet genderspecifiek zijn, waardoor individuen naar eigen inzicht hun virtuele uiterlijk en seksualiteit kunnen veranderen.[1]

SeksualiteitBewerken

Postgenderisten beweren niet dat een genderloze samenleving automatisch impliceert dat mensen ongeïnteresseerd zouden zijn in seks of menselijke seksualiteit. Het is te verwachten dat seksuele relaties en interpersoonlijke intimiteit kan en zal bestaan in een postgenderistische toekomst. De kans is echter reëel dat deze activiteiten een andere vorm kunnen aannemen [1] Postgenderisme heeft echter niet direct iets te maken met fysieke actie van seks of seksualiteit.

Romans met postgenderisme als themaBewerken

Zie ookBewerken