Hoofdmenu openen

Vlag van de Internationale Maritieme Organisatie Scheepvaartregelgeving was door het internationale karakter van de scheepvaart gegroeid tot een wirwar van nationale en internationale verdragen. In de twintigste eeuw is men begonnen dit te harmoniseren, waartoe na de Tweede Wereldoorlog de IMCO, later IMO werd opgericht. Problematisch hierbij is dat de IMO geen wetgevende macht heeft. Deze ligt bij de vlaggenstaten, die er voor kunnen kiezen verdragen te negeren. Eigen wetgeving van de VS en de EU buiten de IMO om ondermijnen dit verder. Daarnaast besteden goedkope vlaggen de inspectie uit aan onderling concurrerende classificatiebureau's. De belangrijkste verdragen voor de zeevaart zijn SOLAS, MARPOL en STCW. Het Maritiem Arbeidsverdrag 2006 wordt wel de vierde zuil van de internationale scheepvaartwetgeving genoemd. De Europese binnenvaart sloot al veel eerder op 17 oktober 1868 de Akte van Mannheim die de vrije scheepvaart op de Rijn regelt.