Hoofdmenu openen

Marcel-Henri Jaspar

Belgisch politicus
(Doorverwezen vanaf Marcel Jaspar)

Marcel Henri Jaspar (Schaarbeek, 23 juni 1901 - Elsene, 14 mei 1982) was een Belgisch liberaal politicus.

LevensloopBewerken

Hij was de zoon van architect Ernest Jaspar en de neef van politicus Henri Jaspar.

Jaspar was doctor in de rechten en werd beroepshalve advocaat. Hij liep stage bij het kopstuk van de Liberale Partij Albert Devèze.

Hijzelf werd ook politiek actief voor de liberalen en behoorde tot de linkerzijde van de partij. Zijn invloed binnen de Liberale Partij begon al snel te groeien en van 1932 tot 1944 zetelde hij voor de partij namens het arrondissement Brussel in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Van 1936 tot 1937 was hij bovendien minister van Vervoer en van 1939 tot 1940 minister van Volksgezondheid.

Nadat in België in mei 1940 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, volgde hij de Regering-Pierlot III naar Frankrijk. Toen de regering eraan dacht om de strijd op te geven en zich over te geven, trok Jaspar zonder verwittiging naar Londen, waar hij op 20 juni aankwam. Enkele dagen later gaf hij op de BBC een radiotoespraak waarin hij zei dat de regering de strijd wilde voortzetten. De regering in Frankrijk stelde dit echter niet op prijs en Jaspar werd ontslagen als minister.

Nadien probeerde Jaspar met enkele Belgische politici die in Londen aangekomen waren (Camille Huysmans, Isabelle Blume-Grégoire en Max Buset) om een nieuwe regering te vormen. Dit werd echter voorkomen nadat minister van Koloniën Albert de Vleeschauwer op 4 juli in Londen aankwam. Later volgden dan de ministers Camille Gutt, Hubert Pierlot en Paul-Henri Spaak.

De regering gaf Jaspar vervolgens een diplomatieke functie, waarmee zijn politieke loopbaan ten einde kwam. In 1941 werd hij benoemd tot zaakgelastigde bij de regering van Tsjecho-Slowakije, die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog ook in Londen bevond. Na de Bevrijding volgde hij deze regering naar Praag, waar hij van 1945 tot 1946 ambassadeur was. Vervolgens was hij van 1946 tot 1951 ambassadeur in Buenos Aires, van 1951 tot 1954 ambassadeur in Rio de Janeiro, van 1954 tot 1959 ambassadeur in Stockholm en van 1959 tot 1966 ambassadeur in Parijs.

In 1966 verliet hij de diplomatie, waarna hij zich bezighield met artikelen, monografieën en zijn memoires te schrijven. In 1982 overleed hij.

Externe linksBewerken