Luc Devoldere

Belgisch schrijver

Luc Devoldere (Kortrijk, 1 november 1956) is een Vlaamse classicus, schrijver en publicist.

Luc Devoldere
Luc Devoldere (2007)
Algemene informatie
Geboren 1 november 1956
Geboorteplaats Kortrijk
Land Vlag van België België
Beroep Schrijver, publicist
Werk
Jaren actief 1994 - heden
Genre Essay
Dbnl-profiel
Lijst van Vlaamse schrijvers
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Biografie bewerken

Devoldere studeerde oude talen en wijsbegeerte aan de universiteit van Kortrijk en Leuven en was van 1978 tot 1996 leraar Latijn en Grieks aan het Sint-Barbaracollege in Gent. In 1994 debuteerde hij als essayist met ‘Grand Hotel Italia. Een reis in de geest‘.

Sinds 1996 was hij verbonden aan de Vlaams-Nederlandse culturele instelling Ons Erfdeel vzw.[1] In 2002 volgde hij Jozef Deleu op als hoofdredacteur en afgevaardigd bestuurder. In 2009 werd hij lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren[2] Eind 2020 verliet hij Ons Erfdeel - De lage landen. Op 1 januari 2021 werd Hendrik Tratsaert zijn opvolger. Op 1 januari 2023 werd Devoldere benoemd tot voorzitter van Literatuur Vlaanderen.[3]

Werk bewerken

Als schrijver is Devoldere vooral gekend als essayist. Enkele van zijn werken:

  • Wachtend op de barbaren (Lannoo, Tielt, 2002)
  • De verloren weg. Van Canterbury naar Rome (Atlas, Amsterdam, 2002)
  • Mijn Italië (Atlas, Amsterdam, 2006)
  • Lucifers bij de brand. Notities (Atlas, Amsterdam, 2009)
  • Tegen de kruideniers. Over talen, Europa en geheugen (De Bezige Bij, Antwerpen, 2014)

Hij vertaalde De as van Gramsci van Pier Paolo Pasolini (Uitgeverij P, Leuven, 2012).

Erkenning bewerken

Literatuur bewerken

  • Cyriel OFFERMANS, Luc Devoldere, VWS-cahiers nr. 273, 2012.
Voorganger:
Mia Doornaert
Voorzitter van het Literatuur Vlaanderen
2022-heden