De Huzule of Karpatische pony is een ras van werkpony's afkomstig uit de Karpaten. Het ras wordt ook wel aangeduid met de namen Huculska, Hutsul, Huţul, Huţan en Huzul.

Huzule
Huzule
Basisinformatie
Andere namen Karpatische pony
Type bergpony
Herkomst Karpaten
Gebruik lastdier, trekdier, recreatie
Eigenschappen
Stokmaat 125 – 147 cm
Kleuren zwart, bruin, wildkleur en bont
Beharing dikke manen en staart
Karakter betrouwbaar
Fokkerij
Website Internationaal stamboek
Lijst van paardenrassen
Karpatische pony's
Karpatische pony's
Karpatische pony's
Mensport in Rymanów in Polen

KenmerkenBewerken

Het is een klein, stevig gebouwd, sterk en gehard paard dat voor zwaar werk in de bergen gebruikt werd. Tot de uiterlijke kenmerken behoren een rechthoeking formaat met klein hoofd, een korte nek, weinig schoft, korte benen en harde hoeven.

Het ras komt voor in de vachtkleuren bruin tot zwart en wildkleur maar soms ook bont en vos. Aftekeningen worden niet graag gezien. De wildkleur met aalstreep en zebrastrepen wordt volledig geaccepteerd. Ze hebben een schofthoogte tussen 125 cm en 147 cm.

In tegenstelling tot de Poolse Konik, is de Huzule maar zelden gekruist met andere gedomesticeerde paardenrassen. De paarden worden omschreven als tredzeker, vitaal en vruchtbaar.

Huzules hebben een groot uithoudingsvermogen en een kalm karakter.

GebruikBewerken

Tegenwoordig wordt het ras gebruikt als recreatiepaard onder het zadel, bijvoorbeeld voor lange afstandsritten, en voor het mennen in het tuig.

GeschiedenisBewerken

De Huzule vertoont enige overeenkomst met het Europees-Aziatische wilde paard de Tarpan. Het ras is vernoemd naar een kleine etnische groep, de Hoetsoelen, die vooral in de Beskiden woont, een centrale bergregio in de Karpaten.

Het paardenras zelf is echter veel ouder dan het volk waar het naar vernoemd is. Het ras werd voor het eerst genoemd in schriften van vierhonderd jaar oud, maar er zijn Romeinse beelden uit die regio bekend, die doen vermoeden dat al in de Romeinse tijd Karpatische pony's bestonden.

In de 19e eeuw werden Huzulen gebruikt door de cavalerie van het leger van Oostenrijk-Hongarije. In 1856 werd de eerste stoeterij voor het fokken van de Huzule opgezet in Rădăuţi, Roemenië, waar al een belangrijke stoeterij voor edele gebruikspaarden van het Huis Habsburg gevestigd was.[1] Er bestonden bloedlijnen van verschillende dekhengsten; Goral, Hroby, Ouşor, Pietrousu en Prislop. Er werd sterk op toegezien dat deze bloedlijnen zuiver werden gehouden.

In 1922 werden 33 paarden naar Tsjechoslowakije gestuurd om daar een fokkerij op te zetten, die nu bekendstaat als de Gurgul-lijn. Door de Tweede Wereldoorlog nam het aantal Huzulen daar sterk af; slechts 300 Huzules overleefden de oorlog.

FokkerijBewerken

Hoewel al in 1924 een stamboek werd opgericht in het oorsprongsgebied werd pas in de jaren 1970 een daadkrachtige vereniging opgericht om het uitsterven van het paardenras te voorkomen. Men begon met vijftig raszuivere pony's. Dankzij het werk van verschillende fokkers is de Huzulenpopulatie nu weer gestegen tot meer dan duizend.

De meeste Huzules leven in de oorsprongsgebieden in Polen, Slowakije, Roemenië, Tsjechië en Oekraïne. Vandaag de dag worden Huzules vooral gefokt in de Boekovina-regio in Roemenië en in Hongarije. Ook in Oostenrijk, Duitsland en Engeland geniet het paard bekendheid en bescheiden aantallen fokkers en gebruikers.

Belangrijkste centra van de fokkerijBewerken

Externe linksBewerken

AfbeeldingenBewerken

  Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Hucul pony op Wikimedia Commons.