Hoofdmenu openen

Godin

vrouwelijke godheid
Icoontje doorverwijspagina Zie Godin (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Godin.
Slangengodin uit het paleis van Knossos op Kreta, circa 1600 v.Chr.
Sumerische Godin, fragment van een stele van 2120 v.Chr., Louvre
Beeld van Chinese kepeng-munten voorstellende de godin Dalem Kamenuk, Tropenmuseum

Een godin is een vrouwelijke godheid. Godinnen komen voor in de meeste polytheïstische religies en in vele culturen, soms alleenstaand, maar vaker in een pantheon met mannelijke en soms hermafrodiete wezens of goden. Zoals monotheïsme en polytheïsme in bepaalde gevallen relatieve begrippen kunnen zijn, zo ook kunnen god en godin niet altijd absoluut geïnterpreteerd worden.

Inhoud

Betekenis en herkomstBewerken

Godinnen houden soms verband met scheppingsmythen, omdat het vrouwelijk principe van de natuur geassocieerd wordt met geboorte van de mens en van kosmos. Andere godinnen hebben een aantal schijnbaar mannelijke eigenschappen en attributen of worden daarmee in verband gebracht: bijvoorbeeld jacht, strijd en oorlog, heerschappij, geweld, macht, zelfstandige seksualiteit, volkomen vergeestelijking. Bovendien worden ze ook vaak met de dood geassocieerd, omdat het levengevend principe van de aarde (moeder aarde) dat leven ook blijkt terug te nemen. Bovendien krijgt zij naast de rol van godin van leven en dood ook die van het noodlot toebedeeld.

Vanwege de tegenstrijdige aspecten die in een godin verenigd worden, betekent zij vaak, net als sommige mannelijke goden, de personificatie van die vereniging van complementaire tegenpolen, zoals schepping/vernietiging, leven/dood, liefde/haat, goed/kwaad, geest/materie, licht/duister.

Oude religiesBewerken

 
Hindoeïstische godin Sarasvati, godin van de kunst, wetenschap en wijsheid, in Calcutta voor het feest Vasant Panchami
 
De godin Isis in het Petit Palais
 
Godin Attie, Museu Afro Brasil

In de mythologie van volken uit de oudheid is een veelheid aan godinnen te vinden. Archeologische vondsten van vrouwelijke beeldjes werden in het verleden gezien als moedergodin in een overwegend agrarische samenleving waarin het aanbidden van vruchtbaarheidsgodinnen van groot belang zou zijn geweest. Tegenwoordig worden echter niet alle beeldjes gezien als godinnen en niet alle godinnen als symbool van vruchtbaarheid.[1]

Zie ookBewerken

LiteratuurBewerken

  • Singh, U. (2008): A History of Ancient and Early Medieval India. From the Stone Age to the 12th Century, Pearson Education India

NotenBewerken

  1. At one time, scholars tended to use the 'Mother Goddess' label for all female figurines found at sites. This was largely because of the belief that the worship of fertility goddesses was an important part of agricultural societies all over the world, and also due to a tendency to look at ancient remains through the lens of later-day Hinduism, in which goddess worship had an important place. However, scholars are now increasingly aware of the stylistic and technical differences among assemblages of female figurines. Further, all goddesses need not have been part of a single goddess cult, and not all ancient goddesses were necessarily associated with maternity.
    In the light of such problems, the term 'Mother Goddess' should be replaced by the longer but more neutral phrase— 'female figurines with likely cultic significance.' This does not mean that none of these figurines might have had a religious or cultic significance. It is indeed possible that some were either images that were worshipped or votive offerings that were part of some domestic cult or ritual. However, not all female figurines necessarily had such a function. Whether we are looking at human or animal figurines, in all cases, their possible significance or function has to be assessed, and cannot be assumed. Apart from their form, the context in which they were found is crucial.
    Singh (2008) p. 130