Gao Xingjian

Chinees schrijver

Gao Xingjian (Chinees: 高行健). Hij werd op 4 januari 1940 geboren in Ganzhou. Hij was getuige van opkomst van het Chinese Communisme en hun afbraak van de oude Chinese cultuur. Daarbij sympathiseerde hij met de oude cultuur. Hij schreef romans, toneelstukken en korte verhalen. Bovendien was hij vertaler, regisseur en schilder. In 1987 verhuisde hij naar Frankrijk. In 1989 brak hij met de Communistische Partij. In 1998 nam hij de Franse nationaliteit aan.

Gao Xingjian
Gao Xingjian
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 高行健
Traditioneel 高行健
Pinyin Gāo Xíngjiàn
Standaardkantonees Koow Hang Kien
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Ko Hang-Kin

Biografische framentenBewerken

Geboren in 1940, waren zijn eerste jaren in Ganzhou, tijdens de Tweede Chinees-Japanse Oorlog (1937 - 1945).

Zijn vader was bankmedewerker, zijn moeder toneelspeler. In zijn vroegste kindertijd werd zo zijn belangstelling voor toneel en het schrijverschap al gewekt door zijn moeder.

In 1950 verhuisde hij naar Nanking. Daar bezocht hij vanaf 1952 de Nanking nummer 10 Middenschool die was verbonden aan de universiteit van Nanking.

In 1962 legde hij aan het Instituut voor vreemde talen in Beijing een academisch examen in de Franse taal af. Ook werd hij in dat jaar lid van de Communistische Partij.

Gedurende de Culturele Revolutie (1966 - 1976), werd hij voor heropvoeding naar een kamp gezonden. Daarna werd hij voor 5 jaar naar een dorp gestuurd om landarbeid te doen. Daar kon hij zijn schrijverswerk in het verborgene weer kon opnemen. [1]

In 1983 kreeg hij de diagnose longkanker. Deze bleek later niet juist te zijn. Maar bijna tegelijk kwam het gerucht dat hij zou worden opgepakt. Hij ontvluchtte daarom Beijing om naar Sichuan te gaan. Vandaar volgde hij de rivier de Yangzi van de bron naar de kust. Deze autobiografische elementen van zijn zoektocht naar innerlijke rust en vrijheid gebruikte hij later in wat zijn bekendste werk zou worden: Berg van de ziel.

In 2000 won Gao de Nobelprijs voor de Literatuur, "voor een oeuvre van universele geldigheid, bittere inzichten en linguïstische vindingrijkheid".

Gao wordt in China als dissident beschouwd en daarom over het algemeen doodgezwegen. Zijn werk is daar verboden.

UitspraakBewerken

Een uitspraak van hem is: "De hel is men zelf". Dit is een voortzetting van een bekende uitspraak van Sartre: "De hel zijn de anderen". In een interview met Die Zeit in 2004 verduidelijkte hij dit door te stellen dat bijna iedere iedere Duitse familie wel iemand bij de Wehrmacht had. Een eerlijke zelfreflectie werd hierdoor bemoeilijkt. [2]

BoekfragmentBewerken

Uit: Berg van de ziel:

  • "...............In mijn omgeving hadden de mensen me altijd geleerd dat het leven de bron was voor literatuur en dat literatuur trouw moest zijn aan het leven, trouw aan de echtheid van het leven. Mijn fout was juist dat ik me had afgesneden van het leven en dat ik daardoor de echtheid van het leven de rug had toegekeerd. Die echtheid lag echter niet in de uiterlijke manifestatie van het leven; de echtheid van het leven, of zo zou je kunnen zeggen, de fundamentele aard van het leven bestond erin dat het zo was en niet anders. Dat ik de echtheid van het leven de rug had toegekeerd, kwam doordat ik slechts een opsomming had gemaakt van een serie verschijnselen van het leven,.........." [3]

Werken in het NederlandsBewerken

  • Berg van de Ziel (pinyin: Lingshan, 灵山, 1990). Sinds 2002 is hiervan een Nederlandse vertaling door Anne Sytske Keijser, Meulenhoff Amsterdam, 2002.
  • Kramp. Dit is een verzameling verhalen uit de jaren tachtig.
  Zie de categorie Gao Xingjian van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.