Franse parlementsverkiezingen 1797

Politiek in Frankrijk
Wapen van Frankrijk

Politiek in Frankrijk
Bestuurlijke indeling
President (lijst)
Premier van Frankrijk
Regering van Frankrijk (huidige)
Ministers van Binnenlandse Zaken
Ministers van Buitenlandse Zaken
Ministers van Defensie
Ministers van Financiën
Ministers van Justitie
Ministers van Kerkelijke Zaken
Ministers van Onderwijs
Senaat (voorzitter)
Nationale Vergadering (voorzitter)
Politieke partijen
Secretaris-generaal Élysée

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Frankrijk

In 1797 werden er Franse parlementsverkiezingen gehouden voor het Wetgevend Lichaam, bestaande uit de Raad van Vijfhonderd en de Raad van Ouden. Het was de eerste wetgevende verkiezing onder het Directoire en ook de eerste in de verenigde departementen.

VerloopBewerken

De verkiezingen vonden getrapt plaats van 21 maart tot 4 april (germinal jaar V). In een eerste fase kwam in de hoofdplaats van elk kanton een assemblée primaire samen die kiesmannen (grands électeurs) verkoos. Het stemrecht werd beperkt door de cijns. De opkomst bedroeg 23%, wat veel was voor die tijd. In de tweede fase verenigden de kiesmannen zich per departement in een assemblée électorale om de eigenlijke gedeputeerden aan te duiden. Een derde van de zetels in het Wetgevend Lichaam was verkiesbaar, namelijk 166 in de Raad van Vijfhonderd en 84 in de Raad van Ouden. Daar kwamen achteraf nog tien verkozenen uit de kolonies bij (6 in de Vijfhonderd en 4 bij de Ouden).[1] In totaal werden dus 260 zetels toegewezen.

UitslagBewerken

Van het uittredende derde stelden zich 216 conventionelen herverkiesbaar, maar slechts elf van hen werden herverkozen. De grote winnaars waren de royalisten, vooral deze van constitutionele strekking, die de club de Clichy domineerden. Soboul geeft de uitslag als volgt:[2]

Partij zetels
Reactionairen en contrarevolutionairen 182
Onzekere overtuiging 44
Republikeinen 34

Coup van 19 fructidorBewerken

In de staatsgreep van 19 fructidor werd de verkiezingsuitslag grotendeels ongedaan gemaakt: 177 verkozenen verloren op diverse manieren hun zetel en werden niet vervangen.[3] De hoofdreden, die 142 verkozenen trof, was de nietigverklaring van de verkiezingen in 49 departementen.[4] Uit het zittende parlement werd van 53 leden de deportatie bevolen.[5]

Zie ookBewerken

VoetnotenBewerken

  1. Kuscinski, p. 182-183
  2. Soboul, p. 45
  3. Soboul, p. 50
  4. Kuscinski, p. 190 en p. 201-203
  5. Kuscinski, p. 191 en p. 203

LiteratuurBewerken

  • Albert Soboul, Le Directoire et le Consulat, 1795-1804, 1972
  • Auguste Kuscinski, Les députés au corps législatif. Conseil des cinq-cents, Conseil des anciens de l'an IV à l'an VII, 1905