Hoofdmenu openen

Franse parlementsverkiezingen 2017

De Franse parlementsverkiezingen vonden plaats op 11 en 18 juni 2017. Deze wetgevende verkiezingen duidden de verkozenen aan voor de XVe legislatuur van de Vijfde Republiek. De uitslag betekende een politieke aardverschuiving.

Franse parlementsverkiezingen 2017
Datum eerste ronde 11 juni 2017
Datum tweede ronde 18 juni 2017
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Te verdelen zetels alle 577 zetels van de
Assemblée Nationale
Opkomst eerste ronde 48,70 %
Opkomst tweede ronde 42,64 %
Resultaat
Grootste partij LREM
Nieuwe premier Édouard Philippe
Vorige premier Édouard Philippe
Opvolging verkiezingen
2012     2022 →
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Frankrijk
Verdeling naar departement/circonscription

Uittredende ledenBewerken

Van de uittredende leden waren er 222 die zich niet meer verkiesbaar stelden.

Een aantal onder hen verkozen hun activiteit in hun regio (door het cumulverbod moesten ze kiezen). Dit gold onder meer voor Laurent Wauquiez, Valérie Pécresse of ze wilden zich toeleggen op het bestuur van hun stad, zoals Jean-François Copé.

Anderen namen hun leeftijd in rekening, zoals Noël Mamère, Jean-Marie Le Guen, Robert Debré,

Nog anderen zagen de bui hangen van de opkomende beweging En Marche en wilden liever de vernedering van een nederlaag ontlopen, zoals Claude Bartolone.

Eerste rondeBewerken

De eerste ronde werd gewonnen door La République en marche !, de partij van president Emmanuel Macron. Weliswaar werd de eerste stembeurt gekenmerkt door een aanzienlijke onthouding: 51,30% van de ingeschreven kiezers kwam niet stemmen.

Vier kandidaten werden rechtstreeks verkozen, drie voorgedragen door La République en marche, een gesteund door dezelfde partij.

Er werden nogmaals 128 uittredende leden uitgeschakeld in de eerste ronde. Dit gold onder meer voor Jean-Christophe Cambadelis, Benoît Hamon, Patrick Mennuci, Matthias Fekl, Aurélie Filipetti, Pascale Boistard, Cécile Duflot, Emmanuelle Cosse, Rama Yade, Nicolas Bay en Henri Guaino.

Tweede rondeBewerken

Voor de tweede stemronde bleven de kandidaten als volgt in het strijdperk (voor 572 duels en één strijd tussen drie):

  • 454 kandidaten van La République en marche,
  • 264 kandidaten van Les Républicains,
  • 120 kandidaten van Le Front National,
  • 67 kandidaten van La France insoumise,
  • 65 kandidaten van de Parti Socialiste,
  • 62 kandidaten van de MoDem.

Het opvallende negatieve element was de onthouding, die opliep tot 57,36%.

Er werden 67 uittredende parlementsleden niet herkozen, zodat in totaal 424 uittredenden niet meer terugkwamen en derhalve door nieuwkomers werden vervangen.

SamenstellingBewerken

De assemblee had als eindresultaat de volgende samenstelling:

Zes leden van de regering-Philippe namen deel aan deze verkiezing. Ze werden alle zes verkozen, een voorwaarde om lid van de regering te blijven:

  • Annick Girardin (voorheen Radicaux de gauche) verkozen in Saint-Pierre-et-Miquelon (51,87 % van de stemmen)
  • Richard Ferrand (voorheen Parti Socialiste) verkozen in de Finistère (56,53 % van de stemmen)
  • Bruno Le Maire (voorheen Les Républicains) verkozen in de Eure (63 % van de stemmen)
  • Marielle de Sarnez (MoDem) verkozen in Parijs (63,51 % van de stemmen)
  • Christophe Castaner (voorheen Parti Socialiste) verkozen in de Alpes de Haute Provence (61,57 % van de stemmen)
  • Mounir Mahjoubi (LREM) verkozen in Parijs (51,5 % van de stemmen)

Het was niet de eerste keer dat de verkiezingen een grote tot zeer grote meerderheid opleverden. Voorbeelden:

  • voor een rechtse meerderheid:
    • 1968: 394 zetels
    • 1993: 485 zetels
    • 2002: 399 zetels
  • voor een linkse meerderheid:
    • 1981: 333 zetels
    • 2012: 345 zetels