Hoofdmenu openen

Enrico Neckheim geboren als Herbert Erwin Neckheim (Weltevreden, 18 mei 1926Amsterdam, 19 september 1979[bron?]) was een musicus en componist.

Enrico Neckheim
Gitte Hænning en Enrico Neckheim bij het Grand Gala du Disque 1960 in het Concertgebouw
Gitte Hænning en Enrico Neckheim bij het Grand Gala du Disque 1960 in het Concertgebouw
Algemene informatie
Geboortenaam Herbert Erwin Neckheim
Alias Enrico
Geboren 18 mei 1926
Geboorteplaats Weltevreden,
Overleden 19 september 1979
Overlijdensplaats Amsterdam
Werk
Beroep musicus en componist
Instrument(en) piano
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Neckheim werd geboren als zoon van de violist Erich Heinrich Neckheim en de pianiste Maria Mara. Enrico had een tweelingzus Erica. Zijn ouders waren op het moment van zijn geboorte op tournee, en Enrico zou zijn geboren op een schip voor de rede van Batavia[1]. Later zijn zijn ouders gescheiden; vader vertrok naar Zuid-Amerika en zijn moeder is later waarschijnlijk naar Australië geëmigreerd met zijn tweelingzuster.[bron?]

Enrico volgde het conservatorium, waar hij leerling zou zijn geweest van Kees van Baaren[1] en Gerard Hengeveld.[2] Hij werkte als pianist, begeleider van cabaret, en componist. Hij behoorde er min of meer bij de Pleiners. Een bekend tafereel is Enrico spelend op een in de brand gestoken orgeltje bij Het Lieverdje.[3] Enrico stelde een trio en een zanggroep samen en trad op voor radio en televisie. De nummers "Die Zomerdag", gezongen door Willeke Alberti en "De Meiden Van De Kermis", gezongen door Ciska Peters, waarvan hij de muziek had geschreven werden vaak op de radio uitgezonden. Hij werkte ook samen met Jef van der Heyden, die in Breda woonde, en schreef filmmuziek voor hem. Enrico heeft twee langspeelplaten opgenomen en twee singeltjes.

In Amsterdam-Geuzenveld, waar Enrico in 1954-1957 met Henriette de Lange woonde, kwam de jonge Ramses Shaffy langs, die pianoles van Enrico kreeg.[bron?] Enrico werkte in zijn Amsterdamse tijd ook samen met filmmaker Pim de la Parra.[bron?]

Enrico woonde ook regelmatig in Parijs, en is uiteindelijk naar Rio de Janeiro verhuisd, waar hij werkte als fotograaf. Daar woonde hij samen met Anne-Marie Christine Giemor en hun zoon Laurent Julien Neckheim. In Brazilië ontmoette Enrico o.a. Han Kloosterman. Toen Enrico naar Nederland terugkwam woonde hij in Breda en in Amsterdam. Hij overleed vrij snel na zijn terugkomst in 1979 te Amsterdam, waarschijnlijk aan een hartinfarct, en werd in stilte gecremeerd te Breda.[bron?]

FilmmuziekBewerken

LangspeelplatenBewerken

  • Enrico plays for Girls[4]
  • Enrico's Vocal Six[5]

Bekende nummersBewerken

  • Die Zomerdag
  • Kermismeiden

Aan de Amsterdamse grachtenBewerken

De muziek van het lied Aan de Amsterdamse grachten (1949) zou zijn geschreven door Enrico, maar geclaimd door Pieter Goemans.[bron?] Zijn eerste ex-vrouw Henriette de Lange bevestigt dit en geeft aan meegewerkt te hebben aan de tekst van dit bekende lied.[bron?] Volgens Gerard van Lennep zou Goemans de melodie van Enrico hebben gekocht, in ruil voor een donkerblauwe 2CV.[6]

Externe linkBewerken