Hoofdmenu openen

Cas Goossens (Itegem, 13 augustus 1937) is een voormalige Belgisch radio- en televisiejournalist voor de BRTN en was van 1986 tot 1996 administrateur-generaal van de BRTN.

Cas Goossens
Cas goossens-1450465662.jpg
Achtergrondinformatie
Geboren 13 augustus 1937
Geboorteplaats Itegem
Beroep journalist, radiopresentator, ambtenaar
Functies
directeur algemene directie BRT (1975-1986).
administrateur-generaal BRT (1 september 1986[1] -1996)
Portaal  Portaalicoon   Media

Inhoud

BiografieBewerken

Cas Goossens volgde Grieks-Latijnse Humaniora aan het Klein Seminarie van Hoogstraten (1948-1955). Hij kwam al tijdens zijn studie Germaanse Filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven (1955-1959) bij de openbare omroep terecht (als tijdelijk verslaggever voor EXPO ’58). Hij zou er, na het behalen van zijn licentiaatsdiploma en na zijn legerdienst (toen hij het “Soldatenhalfuurtje" op de radio presenteerde), zijn hele professionele loopbaan blijven werken, eerst als radio- en tv-journalist (1961-1975), daarna als directeur van het algemeen secretariaat (1975-1986) (waar hij Jan De Laet[2] verving) en tenslotte als administrateur-generaal (1986-1996). Bij deze werd Marc Gevaert het nieuwe hoofd van de algemene directie.[1] In 1991 veranderde de naam BRT in BRTN, waarbij de 'N' naar Nederlands verwijst. In 1996 volgde Bert De Graeve hem op als gedelegeerd bestuurder. Goossens kreeg een functie als vertegenwoordiger van de omroep bij onder meer de EBU.

Als journalist stond hij mee aan de wieg van het erg gewaardeerde radiomagazine Actueel (dat bijna veertig jaar lang is blijven bestaan). Hij specialiseerde zich ook (vooral onder invloed van de Nederlandse Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen) in de problematiek van de Derde Wereld. Uit die belangstelling kwam het boek voort “Open brief aan rijke mensen” (Lannoo, Tielt 1973)[3], waarin hij ontwikkelingssamenwerking ook voor het westen als een verstandige politiek van welbegrepen eigenbelang ziet. Later hielp hij, als ondervoorzitter van de European Broadcasting Union (EBU), de internationale tv-zender Eurosport opstarten, waarvan hij de eerste voorzitter was (1988-1996).

Na zijn vertrek uit de omroep (1996) publiceerde hij zijn ideeën over Radio en Televisie in Vlaanderen (Davidsfonds, Leuven 1998). Hierin vertelt hij over de geschiedenis van de openbare omroep en de opkomst van de commerciële zender VTM. Hij bleef de ontwikkelingen in de wereld van de communicatie op de voet volgen en publiceerde “De macht van de media –de markt is de baas” (Van Halewijck, Leuven 2009). Voortdurend pleit hij ervoor dat de media zich niet helemaal door puur commerciële belangen zouden laten meeslepen.

Tussendoor had hij tijd gevonden voor een verhaal dat hem altijd na aan het hart heeft gelegen, “Bij ons in’t dorp”, landelijk leven in het Vlaanderen van een halve eeuw geleden (eerste druk Elsevier 1976, vijfde druk Van Halewijck 2003, zesde druk Uniboek 2009). Daarin kijkt de auteur met genegenheid terug naar zijn kinderjaren in het dorp van zijn jeugd.

Zijn jongste boek heet “Van Brugge naar La Palma” (Lannoo, Tielt 2012)[4]. Dat is de Nederlandse bewerking van het Spaanse boek “De Brujas a La Palma”, het verhaal van de Bruggeling Luis Vandewalle el Viejo die in de XVIde eeuw naar de Canarische eilanden trok en daar een zo belangrijke rol speelde dat zijn naam nu nog overal in het straatbeeld van Santa Cruz de La Palma opduikt.

In 2017 werd hij Commandeur in de Kroonorde.[5][6]

Cas Goossens is gehuwd en heeft twee kinderen.[7]

In populaire cultuurBewerken

Bart Peeters' imitatieBewerken

Goossens werd meermaals geïmiteerd door Bart Peeters in het radioprogramma Het Leugenpaleis (1988-1998). Aan het slot van elke uitzending ging Hugo Matthysen naar het bureau van Goossens, die toen nog baas van de BRTN was. Goossens hield er zich bezig met "zijn papieren goed te leggen voor maandag". Peeters speelde Goossens als een overenthousiaste man die zich in plat dialect uitdrukte. Hij sprak Matthysen steevast aan met de woorden: "Haaa, den Hugo se!" en noemde hem "Matthysens". Geregeld liet Goossens stukjes fictieve radio-uitzendingen horen die hij destijds met Eugène Flagey had gemaakt. Deze radioshow van weleer heette de Floeren Portemonnee: een parodie op de televisie uit de jaren 50. Het fragment uit Het Leugenpaleis waarin Peeters als Goossens over "De Floeren Portemonnee" praat werd in 2007 tot "grappigste radiomoment" gekozen.

Later speelde Peeters hem met valse neus en pruik in Mark Uytterhoevens televisieprogramma Morgen Maandag (1993). Dit moment werd legendarisch toen Bart Peeters het publiek uitnodigde het lied "Konijn met Pruimen" te zingen, een lied dat Peeters in zijn gedaante als Cas Goossens in "Het Leugenpaleis" al zong.

Toen Goossens in 1996 met pensioen ging, kreeg Peeters' typetje een nieuwe naam en een ander uiterlijk: "Jos Bosmans". Voor de rest is Jos Bosmans exact hetzelfde soort personage.

In een ander programma van Uytterhoeven; Alles komt terug (2001) verscheen Peeters in de eerste uitzending opnieuw als Goossens. De echte Goossens was toen ook te gast.

In "Nero"Bewerken

In het Nero-album De Pijpeplakkers (1964-1965) doen Nero, Meneer en Madam Pheip alsof ze op tv verschijnen. Madam Pheip kondigt "de reporters van vanavond" aan: "Cas Goossens, Miel Lauw en meneer Pheip." (strook 2).