Hoofdmenu openen
De verspreiding van Bantoetalen (donkergeel) ten opzichte van andere Niger-Congo talen (lichtgeel).

De Bantoetalen vormen een taalfamilie die zelf een deel is van de Niger-Congotaalgroep.

Inhoud

GeografischBewerken

Bantoetalen worden gesproken in Zuid-Kameroen, in het zuidoosten van Nigeria, in Gabon, Republiek Congo, Democratische Republiek Congo, Oeganda, Kenia, Tanzania, Burundi, Rwanda, Angola, Zambia, Malawi, Mozambique, Zimbabwe, Namibië, Botswana, en Zuid-Afrika. Door deze brede verspreiding is de Bantoefamilie de meest verspreide taalfamilie in Afrika, met ongeveer 310 miljoen sprekers.

Taalkundige kenmerkenBewerken

In veel westerse talen veranderen vooral de uitgangen van woorden (paard, paarden; drink, drinkt). In de Bantoetalen veranderen meestal de prefixen. Voorbeelden:

  • iemand uit het gebied Boeganda heet in het Luganda een Muganda. Het meervoud van een Muganda is Baganda. Het prefix van het woord verandert dus: mu- wordt ba-.
  • iemand uit KwaZulu is een umZulu die isiZulu spreekt. Hij behoort tot het amaZulu-volk.

Het woord Bantoe bestaat zelf ook uit het meervoudsprefix ba- en de wortel -ntu dat persoon betekent in Zulu of Xhosa. Bantoe betekent dus mensen. Het woord Bantoe is geruime tijd door het apartheidsbewind in Zuid-Afrika gebruikt als instrument voor zijn rassenpolitiek en daardoor aldaar in kwade reuk komen te staan. Omdat daarnaast het prefix voor een taal of een cultuur si- en niet ba-. is, is er een beweging om de verwijzing naar de taal te vervangen door Sintoe, Sintoetalen enz. om zo de naam los te maken van het beladen etnoniem Bantoe.

TalenBewerken

De Bantoetaal met de meeste sprekers is het Swahili.

Andere belangrijke Bantoetalen zijn:

Externe linksBewerken