Bètahistine
![]() |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Bètahistine is een stof die structureel verwant is aan histamine. Bètahistine is ook een histamine-H1-receptoragonist. Het werkt bloedvatenverwijdend (vasodilatator) en verbetert de bloeddoorstroming in het binnenoor. Het wordt voorgeschreven bij storingen van het evenwichtsorgaan, zoals bij de ziekte van Menière.[1] Bètahistine heeft een gunstige invloed op duizeligheid en tinnitus en vermindert de aanvallen van draaiduizeligheid (vertigo). Bètahistine kan evenwel asthma bronchiale en maagzweren verergeren.
Bètahistine | ||||
---|---|---|---|---|
Chemische structuur | ||||
![]() | ||||
Gebruik | ||||
Merknamen | Betaserc; Aequamen; generiek | |||
Voorschrift/recept | ja | |||
Toediening | oraal | |||
Databanken | ||||
CAS-nummer | 5638-76-6 | |||
ATC-code | N07CA01 | |||
PubChem | 2366 | |||
Chemische gegevens | ||||
Molecuulformule | C8H12N2 | |||
IUPAC-naam | N-methyl-2-pyridin-2-ylethanamine | |||
Molmassa | 136,194 g/mol | |||
|
Bètahistine wordt oraal ingenomen in tabletten, waarin de stof als een zout aanwezig is, gewoonlijk het dimesilaat (methaansulfonaat).[2]
Er werd ontdekt dat bètahistine mogelijk het niveau van bepaalde neurotransmitters verhoogt en op deze manier een rol zou kunnen spelen bij de regeling van het eetgedrag en van gemoedsstemming. Bètahistine werd onderzocht als een mogelijk middel tegen obesitas; echter kon er geen verband tussen Bètahistine en eetlust aangetoond worden.[3]
Externe linksBewerken
Bronnen, noten en/of referenties
|